۱۴،‏ ۱۵.‏ مطابق اِشَعْیا ۶۵:‏۲۱،‏ ۲۲ انتظار انجام چه کارهای مفید و پراجری را می‌توانیم داشته باشیم؟‏

^۱۴ اِشَعْیا بجای توصیف نحوهٔ نابودی اشخاصی که تعمداً گناه می‌ورزند،‏ به شرح اوضاع زندگی متداول در دنیای جدید می‌پردازد.‏ سعی کنیم خودمان را در دنیای جدید مجسم کنیم.‏ احتمالاً آنچه که در وهلهٔ اول به ذهنمان خطور می‌کند،‏ امور مورد علاقه‌مان می‌باشد.‏ اِشَعْیا در آیات ۲۱ و ۲۲ به شرح آنها پرداخته،‏ و می‌گوید:‏ «خانه‌ها بنا کرده،‏ در آنها ساکن خواهند شد و تاکستانها غرس نموده،‏ میوهٔ آنها را خواهند خورد.‏ بنا نخواهند کرد تا دیگران سکونت نمایند و آنچه را که غرس می‌نمایند دیگران نخواهند خورد.‏ زیرا که ایّام قوم من مثل ایّام درخت خواهد بود و برگزیدگان من از عمل دستهای خود تمتّع خواهند برد.‏»

۱۶.‏ چرا می‌توانیم انتظار داشته باشیم که دنیای جدید رضایت ابدی ما را جلب نماید؟‏

^۱۶ اما موضوع مهمتر از دانستن این جزئیات،‏ آن است که هر یک از ما مسکن خود را خواهد داشت.‏ بلی،‏ مسکن‌مان از آن ما خواهد بود—‏و نه مانند امروز که احتمالاً با مشقت و رنج منزلی را بنا می‌کنیم و سپس،‏ شخص دیگری از آن بهره‌مند می‌گردد.‏ اِشَعْیا ۶۵:‏۲۱ همچنین می‌گوید که میوهٔ آنچه را که می‌کاریم خواهیم خورد.‏ این آیه به طور خلاصه بیانگر شرایط معمول زندگی می‌باشد.‏ از تلاش خود نهایت رضایت یعنی ثمرهٔ کار و زحمت خود را تحصیل خواهیم کرد و این عمل طی عمری طولانی همچون «ایّام درخت» ادامه خواهد یافت.‏ این موضوع یقیناً با توصیف «همه چیز را نو می‌سازم،‏» مطابقت دارد!‏—‏مزمور ۹۲:‏۱۲-‏۱۴.‏