۱۷،‏ ۱۸.‏ یَهُوَه حتی در موقعیتهای دشوار چگونه قومش را هدایت می‌کند؟‏

^۱۷ اِشَعْیا در ادامهٔ سخنان خود به شنوندگانش یادآوری می‌کند که مصیبت در راه است و «نان ضیق و آب مصیبت» نصیب قوم خواهد شد.‏ (‏ اِشَعْیا ۳۰:‏۲۰الف )‏ تنگی و مصیبتی که در اثر محاصره بر آنها خواهد آمد،‏ مثل نان و آب برایشان عادی خواهد شد.‏ با وجود این یَهُوَه آمادهٔ نجات راستدلان است.‏ «معلّمانت بار دیگر مخفی نخواهند شد بلکه چشمانت معلّمان تو را خواهد دید.‏ و گوشهایت سخنی را از عقب تو خواهد شنید که می‌گوید:‏ راه این است،‏ در آن سلوک بنما هنگامی که به طرف راست یا چپ می‌گردی.‏» —‏ اِشَعْیا ۳۰:‏۲۰ب،‏ ۲۱.‏b

^۱۸ یَهُوَه معلم اعظم و آموزگاری بی‌نظیر است.‏ اما افراد قوم چگونه می‌توانند او را ‹ببینند› یا سخنان او را ‹بشنوند›؟‏ یَهُوَه از طریق انبیایش که سخنانشان در کتاب مقدس درج شده است،‏ خود را بر آنان مکشوف می‌سازد.‏ (‏ عاموس ۳:‏⁠۵-‏۷)‏ امروزه وقتی پرستندگان باایمان کتاب مقدس را می‌خوانند،‏ مانند آن است که صدای پدروار خدا به آنها می‌گوید از چه راهی بروند و آنان را ترغیب می‌کند تا شیوهٔ عمل خویش را طوری اصلاح کنند که بتوانند در آن راه سلوک نمایند.‏ همهٔ مسیحیان باید از خلال اوراق کتاب مقدس و نشریات مبتنی بر کتاب مقدس که «غلام امین و دانا» فراهم می‌سازد،‏ به آنچه یَهُوَه به آنها می‌گوید با دقت گوش فرا دهند.‏ (‏ متّیٰ ۲۴:‏۴۵-‏۴۷)‏ ما باید خود را وقف خواندن کتاب مقدس کنیم زیرا که ‹حیات ماست.‏› —‏ تثنیه ۳۲:‏۴۶،‏ ۴۷؛‏ اِشَعْیا ۴۸:‏۱۷.‏