۱۱.‏ بنا بر اِرْمیا ۶:‏۱۶ یَهُوَه چه تشبیهی برای قومش آورد ولی جواب آن‌ها چه بود؟‏

^۱۱ خوب است گاهی مکث کرده صادقانه از خود بپرسیم که آیا به راهنمایی‌های کتاب مقدّس عمل می‌کنیم یا نه.‏ آیه‌ای که می‌تواند ما را در این راه یاری کند می‌گوید:‏ «خداوند چنین می‌گوید:‏ ‹بر طریق‌ها بایستید و ملاحظه نمایید و در بارهٔ طریق‌های قدیم سؤال نمایید که طریق نیکو کدام است تا در آن سلوک نموده،‏ برای جان خود راحت بیابید.‏› » (‏ اِرْمیا ۶:‏۱۶)‏ این آیه مسافری را در ذهن مجسم می‌سازد که بر سر دو راهی ایستاده است و راه درست را جستجو می‌کند.‏ قوم سرکش یَهُوَه نیز می‌بایست چنین می‌کرد.‏ به عبارت دیگر آن‌ها باید «طریق‌های قدیم» را پیدا می‌کردند.‏ آن «طریق نیکو» طریقی بود که پدرانشان در آن راه می‌رفتند ولی بعدها تمام ملتشان ابلهانه از آن منحرف شدند.‏ متأسفانه اسرائیلیان با سرسختی به تذکرات یَهُوَه بی‌اعتنایی کردند.‏ در همان آیه می‌خوانیم که آن‌ها به یَهُوَه جواب داده،‏ گفتند:‏ «در آن سلوک نخواهیم کرد.‏» برعکس آن‌ها،‏ قوم امروزی خدا چنین راهی را در پیش نگرفته‌اند.‏

۱۲،‏ ۱۳.‏ الف)‏ پیروان مسح‌شدهٔ مسیح چگونه مطابق نصیحت اِرْمیا ۶:‏۱۶ عمل کرده‌اند؟‏ ب)‏ چگونه می‌توانیم پی ببریم که در طریق زندگی به چه نحو راه می‌رویم؟‏

^۱۲ از اواخر قرن نوزدهم تا به امروز،‏ پیروان مسح‌شدهٔ مسیح کلام و نصیحت اِرْمیا ۶:‏۱۶ را خطاب به خود دانسته،‏ مطابق آن عمل کرده‌اند.‏ این گروه از مسیحیان به «طریق‌های قدیم» برگشته‌اند و دیگران را نیز با تمام وجودشان به سوی آن فراخوانده‌اند.‏ آن‌ها برخلاف کلیساهای مرتد جهان مسیحیت به «سخنان صحیح» که عیسی مسیح تعلیم داد و پیروان وفادارش در قرن اوّل ترویج می‌دادند،‏ می‌چسبند.‏ (‏ ۲تیموتاؤس ۱:‏۱۳)‏ مسح‌شدگان تا به امروز نیز یکدیگر و نیز «گوسفندان دیگر» را در راه و طریق زندگی حیات‌بخش که کلیساها قرن‌هاست کنار گذاشته‌اند،‏ یاری می‌دهند.‏ —‏ یوحنّا ۱۰:‏۱۶.‏

^۱۳ طبقهٔ غلام امین با فراهم کردن خوراک روحانی «در وقت معین» تا به امروز به میلیون‌ها نفر کمک کرده است «طریق‌های قدیم» را پیدا کرده،‏ در آن با خدا راه روند.‏ (‏ متّیٰ ۲۴:‏۴۵-‏۴۷)‏ آیا شما نیز خود را از آن چند میلیون می‌دانید؟‏ اگر چنین است باید احتیاط کنید تا مبادا به طریق زندگی سابق خود برگردید.‏ چطور می‌توان از چنین چیزی جلوگیری کرد؟‏ خوب هر چند وقت تأمّل کرده،‏ راه و روش زندگی خود را محک بزنید.‏ اگر کتاب مقدّس و نشریات مسیحی را مرتب می‌خوانید و اگر در جلسات و برنامه‌های آموزشی که مسح‌شدگان برایمان مهیا ساخته‌اند دائماً شرکت می‌کنید،‏ آنگاه می‌توانید مطمئن شوید که برای راه رفتن با خدا آموزش می‌بینید.‏ و اگر آنچه را به شما تعلیم داده می‌شود به کار می‌گیرید و به آن عمل می‌کنید،‏ آنگاه واقعاً با خدا راه می‌روید و در «طریق‌های قدیم» گام برمی‌دارید.‏

چه برکاتی حاصل می‌شود؟‏

۱۷.‏ اگر در طریق یَهُوَه گام برداریم از چه ‹راحتی جان› بهره‌مند می‌شویم؟‏

^۱۷ راه رفتن با یَهُوَه خدا یعنی داشتن یک زندگی پربرکت و پرمفهوم.‏ فراموش نکنید یَهُوَه به آنانی که «طریق نیکو» را جویا بودند چه وعده‌ای داد.‏ او به آن‌ها گفت:‏ «در آن سلوک نموده،‏ برای جان خود راحت بیابید.‏» (‏ اِرْمیا ۶:‏۱۶)‏ منظور از آن ‹راحتی› چیست؟‏ آیا منظور این است که یک زندگی لوکس و پر از لذّت و خوشی خواهیم داشت؟‏ خیر.‏ یَهُوَه زندگی والاتری را عطا می‌کند که حتی ثروتمندترین و متموّل‌ترین کسان از آن محرومند.‏ ‹راحتی یافتن برای جان خود› یعنی به آرامش درونی دست یافتن،‏ یعنی شادی واقعی را حس کردن و یعنی رضایت‌خاطر داشتن و گوارایی روح.‏ چنین آرامشی به شما اعتماد و اطمینان باطنی می‌دهد که بهترین راه ممکن در زندگی را یافته‌اید.‏ چنین آسودگی خاطر در دنیای امروزی بسیار بسیار نادر است!‏