۲۰.‏ چه بر سر دشمنان مغرض دانیال آمد؟‏

^۲۰ حال که دانیال صحیح و سالم بود،‏ داریوش باید به مسئلهٔ دیگری رسیدگی می‌کرد.‏ «پادشاه امر فرمود تا آن اشخاص را که بر دانیال شکایت آورده بودند حاضر ساختند و ایشان را با پسران و زنان ایشان در چاه شیران انداختند و هنوز به ته چاه نرسیده بودند که شیران بر ایشان حمله آورده،‏ همهٔ استخوانهای ایشان را خورد کردند.‏»d —‏ دانیال ۶:‏⁠۲۵.‏

۲۱.‏ در مورد موضوع طرز رفتار با افراد خانوادهٔ خطاکاران،‏ چه تضادی بین شریعت موسی و قوانین فرهنگهای باستانی وجود داشت؟‏

^۲۱ کشتن زنان و فرزندان توطئه‌گران به همراه آنان به نظر بیرحمانه می‌آید.‏ در شریعت خدا که از طریق موسی اعلام شد آمده است:‏ «پدران به عوض پسران کشته نشوند،‏ و نه پسران به عوض پدران کشته شوند.‏ هر کس برای گناه خود کشته شود.‏» (‏ تثنیه ۲۴:‏۱۶)‏ با این حال،‏ در بعضی فرهنگها معمول بود که افراد خانوادهٔ خطاکار را در صورتی که جرمش سنگین بود،‏ با وی اعدام می‌کردند.‏ شاید به این دلیل که افراد خانوادهٔ وی بعدها نتوانند دست به انتقام بزنند.‏ در هر حال،‏ امر مسلم آن است که دانیال هیچ نقشی در به هلاکت رساندن افراد خانوادهٔ وزراء و ساتراپ‌ها نداشت.‏ به احتمال زیاد،‏ از مصیبتی که این مردان شریر بر سر خانواده‌های خود آورده بودند بسیار اندوهگین بود.‏