۱۷.‏ بر طبق صَفَنْیا ۱:‏⁠۱۴-‏۱۶ چقدر به روز داوری یَهُوَه نزدیک هستیم؟‏

^۱۷ نزدیکی روز عظیم داوری یَهُوَه محرز است.‏ گوش کنید!‏ در صَفَنْیا ۱:‏⁠۱۴-‏۱۶،‏ خدای ما چنین وعده می‌دهد:‏ «روز عظیم خداوند نزدیک است،‏ نزدیک است و بزودی هر چه تمام‌تر می‌رسد.‏ آواز روز خداوند مسموع است و مرد زورآور در آن به تلخی فریاد بر خواهد آورد.‏ آن روز،‏ روز غضب است،‏ روز تنگی و اضطراب،‏ روز خرابی و ویرانی،‏ روزِ تاریکی و ظلمت،‏ روز ابرها و ظلمتِ غلیظ،‏ روز کَرِنّا و هنگامهٔ جنگ به ضدّ شهرهای حصاردار و به ضدّ برجهای بلند.‏»

۱۹،‏ ۲۰.‏ الف)‏ غضب خدا بر یهودا و اورشلیم با چه مصایبی همراه بود؟‏ ب)‏ با نظر به اینکه یَهُوَه هنگام نابودی این سیستم تنها اهداف مورد نظر خود را از میان می‌برد چه سؤالاتی مطرح می‌شود؟‏

^۱۹ روز غضب خدا بر یهودا و اورشلیم «روز تنگی و اضطراب» می‌بود.‏ حملهٔ اشغالگران بابلی به یهودا،‏ رنج و درد عظیمی ایجاد می‌نمود که ترس از مرگ و هلاکت را بر ساکنان آنجا مستولی می‌کرد.‏ براستی که آن روزِ «خرابی و ویرانی،‏» روز تاریکی و ظلمت و غرق در ابر می‌بود و نه فقط به معنی مجازی،‏ بلکه شاید به معنی واقعی کلمه،‏ چونکه دود و غبار و اجساد کشته‌شدگان همه جا را پر می‌کرد.‏ بلی،‏ «روز کرنّا و هنگامهٔ جنگ» می‌بود ولی هیچ اعلام خطری نمی‌توانست آنها را از روز یَهُوَه مصون نگاه دارد.‏

^۲۰ در اورشلیم حملات پی در پی دشمن و ضربات دژکوبها،‏ «برجهای بلند» دیده‌بانان درمانده را سرنگون می‌کرد.‏ در روزگار ما نیز استحکامات و نهادهای دژمانند در مقابل تسلیحات آسمانی خدا که تنها اهداف مورد نظر وی را نابود می‌کنند،‏ بی‌اثر و عاجز خواهند بود.‏ آیا تو نیز امید رستگاری داری؟‏ آیا موضع خویش را در کنار یَهُوَه که «همهٔ محبّان خود را نگاه می‌دارد و همهٔ شریران را هلاک خواهد ساخت» استوار ساخته‌ای؟‏ —‏ مزمور ۱۴۵:‏۲۰.‏