۱۶.‏ الف)‏ چه اتفاقی برای سبد ایفَه افتاد؟‏ (‏تصویر شمارهٔ ۳ ابتدای مقاله ملاحظه شود.‏)‏ ب)‏ زنان بالدار سبد ایفَه را به کجا بردند؟‏

^۱۶ پس از آن،‏ زَکَریا دو زن را دید که بال‌هایی قوی همچون بال‌های لک‌لک داشتند.‏ (‏زَکَریا ۵:‏۹-‏۱۱ خوانده شود.‏)‏ آن زن‌ها با زنی که درون سبد نشسته بود کاملاً فرق داشتند.‏ آنان او را به کجا بردند؟‏ آنان زن درون سبد را یعنی «شرارت» را برداشتند و با بال‌های قوی خود به آسمان پرواز کردند و به «سرزمین شِنعار» که همان بابل بود بردند.‏ چرا او را به آنجا بردند؟‏

۱۷،‏ ۱۸.‏ الف)‏ چرا بابل مکانی مناسب برای «شرارت» بود؟‏ ب)‏ شما مصمم به چه کاری هستید؟‏

^۱۷ برای اسرائیلیانی که در زمان زَکَریا زندگی می‌کردند،‏ بردن سبد «شرارت» به بابل تعجب‌آور نبود.‏ آنان می‌دانستند که بابل شهری بود پر از شرارت،‏ فساد و بت‌پرستی.‏ زَکَریا و یهودیان دیگر که در بابل زندگی کرده بودند هر روز سخت تلاش می‌کردند تا بتوانند در مقابل نفوذ بت‌پرستان ایستادگی کنند.‏ در واقع،‏ این رؤیا به اسرائیلیان اطمینان می‌داد که پرستش یَهُوَه پرستشی پاک است و او اجازه نمی‌دهد که شرارت در میان پرستندگانش وجود داشته باشد.‏

^۱۸ این رؤیا همچنین مسئولیت اسرائیلیان را به آنان یادآوری می‌کرد؛‏ آنان باید پرستش خدا را پاک نگه می‌داشتند.‏ در میان قوم خدا شرارت جایی ندارد و نخواهد داشت.‏ در واقع،‏ یَهُوَه خدا ما را به داخل سازمان پاکش آورده است،‏ جایی که ما از محبت و حمایت او برخورداریم.‏ هر یک از ما موظف است که سازمان خدا را پاک و تمیز نگه دارد.‏ در بهشت روحانی ما شرارت جایی ندارد.‏