تأخیر طولانی داماد نشانگر آن است که حضور مسیح در مقام پادشاه حکمران در آیندهٔ دور صورت می‌گیرد.‏ او سرانجام در سال ۱۹۱۴ بر تخت پادشاهی می‌نشیند.‏ در طی شب طولانی پیش از آن،‏ همهٔ باکره‌ها به خواب می‌روند.‏ اما به دلیل این امر محکوم نمی‌شوند.‏ بلکه محکومیت باکره‌های نادان به این دلیل است که روغن در ظرف‌های‌شان ندارند.‏ عیسی توضیح می‌دهد که چگونه باکره‌ها پیش از آنکه داماد از راه برسد بیدار می‌شوند:‏ ‹در نصف شب صدائی بلند شد که اینک داماد می‌آید!‏ به استقبال وی بشتابید.‏ پس تمامی آن باکره‌ها برخاسته مشعل‌های خود را اصلاح نمودند.‏ و نادانان دانایان را گفتند:‏ «از روغن خود به ما دهید زیرا مشعل‌های ما خاموش می‌شود.‏» اما دانایان در جواب گفتند:‏ «نمی‌شود مبادا ما و شما را کفاف ندهد بلکه نزد فروشندگان رفته برای خود بخرید.‏» ›

پس از آنکه مسیح به ملکوت آسمانی خود می‌رسد،‏ طبقهٔ افراد باکرهٔ دانا یعنی مسیحیان مسح‌شده حقیقی بیدار شده و درمی‌یابند که برای تجلیل از بازگشت داماد از نعمت نورافشانی در این دنیای تاریک برخوردارند.‏ اما افرادی که باکره‌های نادان سمبل آنها هستند برای این استقبال و تجلیل آمادگی ندارند.‏ بنابراین وقتی که زمان جشن عروسی در آسمان فرا می‌رسد،‏ مسیح در را به روی آنان باز نمی‌کند.‏ او آنان را بیرون در ظلمت تاریک‌ترین شب دنیا رها خواهد ساخت تا با همهٔ بدکاران دیگر نابود شوند.‏ عیسی سپس چنین نتیجه‌گیری می‌کند:‏ ‹پس بیدار باشید زیرا که آن روز و ساعت را نمی‌دانید.‏›