۱۸،‏ ۱۹.‏ چه دلایلی نشان می‌دهند که ‹به کوهستان فرار کردن› به معنی عوض کردن مذهب نمی‌باشد؟‏

^۱۸ پس از پیشگوییی که عیسی در مورد ‹مکروهی که در مکان مقدّس برپا شده› کرد به آنانی که فطانت دارند هشدار داد تا وارد عمل شوند.‏ آیا منظور او این بود که در لحظهٔ آخر—‏یعنی هنگامی که «مکروه» در «مکان مقدّس» است—‏مردم بسیاری از مذهب کاذب فرار خواهند کرد تا حقیقت را قبول کنند؟‏ این مسئله بعید به نظر می‌رسد.‏ تحقق اول را در نظر بگیر.‏ عیسی گفت:‏ «آنانی که در یهودیّه می‌باشند،‏ به کوهستان فرار کنند،‏ و هر که بر بام باشد،‏ به زیر نیاید و به خانه داخل نشود تا چیزی از آن ببرد،‏ و آنکه در مزرعه است،‏ برنگردد تا رخت خود را بردارد.‏ امّا وای بر آبستنان و شیردهندگان در آن ایّام.‏ و دعا کنید که فرار شما در زمستان نشود.‏»—‏مرقس ۱۳:‏۱۴-‏۱۸.‏

۲۳،‏ ۲۴.‏ الف)‏ تنها در کجا می‌توانیم پناه یابیم؟‏ ب)‏ چه تأثیری باید هشدار عیسی در مورد ‹مکروه که در مکان مقدّس برپا شده،‏› بر ما داشته باشد؟‏

^۲۳ باید مطمئن باشیم که یَهُوَه و سازمانش که مانند کوهی می‌باشد همچنان پناه ما خواهد بود.‏ (‏۲سموئیل ۲۲:‏۲،‏ ۳؛‏ مزمور ۱۸:‏۲؛‏ دانیال ۲:‏۳۵،‏ ۴۴)‏ آنجا است که ما امنیت پیدا خواهیم کرد!‏ ما از تودهٔ مردم که به «مغاره‌ها» فرار می‌کنند و در «صخره‌های کوهها» پنهان می‌شوند تقلید نخواهیم کرد.‏ این مغاره‌ها و صخره‌ها نشانهٔ سازمانها و مؤسسات بشری می‌باشند که ممکن است برای مدت کوتاهی پس از ویرانی بابل عظیم هنوز وجود داشته باشند.‏ (‏مکاشفه ۶:‏۱۵؛‏ ۱۸:‏۹-‏۱۱)‏ درست است که زمانها ممکن است سخت‌تر شوند—‏همانطور که در سال ۶۶ د.‏م.‏ برای زنان باردار که از یهودیه فرار می‌کردند و یا همهٔ کسانی که می‌بایستی در سرما و باران مسافرت می‌کردند،‏ یقیناً مشکلاتی وجود داشتند.‏ اما می‌توانیم مطمئن باشیم که خدا راه نجاتی برای ما مهیا خواهد ساخت.‏ الآن وقت آن است که هر چه بیشتر به یَهُوَه و پسرش که هم‌اکنون به عنوان پادشاه ملکوت حکومت می‌کند،‏ تکیه بکنیم.‏