انجیل لوقا را مردی با فکری دقیق و قلبی مهربان نوشت.‏ آمیخته‌ای از این صفات و راهنمایی روح خدا منتج به ثبت این گزارش شد که هم دقیق است هم پر از احساسات گرم و پرشور.‏ لوقا در اوّلین آیه‌های کتابش می‌گوید:‏ «من نیز مصلحت چنان دیدم که همه را من‌البدایهٔ به تدقیق در پی رفته،‏ به ترتیب به تو بنویسم.‏» نحوهٔ ارائهٔ مفصل و بسیار دقیق لوقا گواهی بر ادعای اوست.‏ —‏ لو ۱:‏۳.‏

^۴ لوقا انجیل خود را کی نوشت؟‏ اَعمال ۱:‏۱ اشاره می‌کند که نگارندهٔ کتاب اَعمال رسولان (‏که نیز لوقاست)‏ «صحیفهٔ اوّل» یعنی انجیل را قبل از آن نوشته است.‏ به احتمال زیاد کتاب اَعمال در زمانی که لوقا نزد پولُس بود و پولُس منتظر تقاضای فرجام خود از قیصر بود یعنی در حدود سال ۶۱ م.‏ تکمیل شد.‏ بنابراین گزارش انجیل احتمالاً به وسیلهٔ لوقا در قیصریه حدود ۵۶-‏۵۸ م.‏ و بعد از بازگشت او همراه پولُس از فیلِپّی در پایان سوّمین سفر میسیونری پولُس در زمانی که پولُس به مدت دو سال در زندان قیصریه منتظر بود و قبل از این که برای تقاضای فرجام خود به روم برود نوشته شد.‏ از آنجایی که لوقا در فلسطین بود در طول این مدت به خوبی می‌توانست همهٔ وقایع زندگی و خدمت عیسی را از ابتدا به دقت بنویسد.‏ بدین ترتیب گزارش لوقا مقدّم‌تر از انجیل مَرقُس به نظر می‌آید.‏

^۵ البته لوقا شاهد عینی همهٔ وقایعی نبود که در انجیل خود نوشت؛‏ او یکی از ۱۲ رسول نبود و حتی ممکن است تا بعد از مرگ عیسی هنوز جزو ایمانداران نشده بود.‏ اما لوقا در خدمت میسیونری پولُس همراه و معاشر بسیار نزدیک وی بوده است.‏ (‏۲تیمو ۴:‏۱۱؛‏ فلی ۲۴)‏ بنابراین،‏ انتظار می‌رود نوشته‌های او نشان‌دهندهٔ تأثیری باشد که پولُس بر وی داشته است.‏ این مطلب در مقایسهٔ دو گزارش شام سَروَر در لوقا ۲۲:‏۱۹،‏ ۲۰ و اوّل قُرِنتیان ۱۱:‏۲۳-‏۲۵ دیده می‌شود.‏ لوقا همچنین می‌توانسته است به انجیل متّیٰ به عنوان منبع دیگر اطلاعاتی رجوع کند.‏ برای این که لوقا بتواند همه چیز را «به تدقیق» یعنی به طور دقیق بنویسد می‌توانسته به طور خصوصی با شاهدان عینی وقایع زندگی عیسی مانند شاگردانی که هنوز در قید حیات بودند و مادر عیسی مریم صحبت بکند.‏ می‌توانیم مطمئن باشیم که او در گردآوری نکات مفصل و موثق جای هیچ شکی باقی نمی‌گذارد.‏