^۴ یهودیان،‏ کتاب مَلاکی را همیشه به عنوان کتابی اصیل قبول داشته‌اند.‏ نقل‌قول‌هایی از نبوّت‌های او در نوشته‌های مقدّس یونانی مسیحی،‏ که تعدادی از آنها به وقوع پیوستند ثابت می‌کند که کتاب مَلاکی الهام شده است و جزء مجموعهٔ قانونی نوشته‌های الهامی عبرانی به شمار می‌رود زیرا که جماعت مسیحی آن را پذیرفته بود.‏ —‏ ملا ۱:‏۲،‏ ۳ —‏ روم ۹:‏۱۳؛‏ ملا ۳:‏۱ —‏ مت ۱۱:‏۱۰ و لو ۱:‏۷۶ و ۷:‏۲۷؛‏ ملا ۴:‏۵،‏ ۶ —‏ مت ۱۱:‏۱۴ و ۱۷:‏۱۰-‏۱۳؛‏ مرق ۹:‏۱۱-‏۱۳؛‏ و لو ۱:‏ ۱۷.‏

^۱۴ به عنوان آخرین کتاب نوشته‌های الهامی عبری،‏ کتاب مَلاکی به وقایعی که در ارتباط با آمدن مسیح رخ می‌دهند اشاره می‌کند،‏ یعنی کسی که پس از چهار قرن آمد و باعث نگارش نوشته‌های مقدّس یونانی مسیحی گردید.‏ همانطور که در مَلاکی ۳:‏۱ نوشته شده است،‏ یَهُوَه صبایوت گفت:‏ «اینک من رسول خود را خواهم فرستاد و او طریق را پیش روی من مهیّا خواهد ساخت.‏» زَکَرِیّای سالخورده که تحت الهام صحبت می‌کرد نشان داد که این نوشته در مورد پسرش،‏ یحیای تعمیددهنده انجام یافت.‏ (‏لو ۱:‏۷۶)‏ عیسی مسیح همین را تأیید کرد،‏ و در همان موقع اظهار کرد:‏ «بزرگتری از یحیی تعمیددهنده برنخاست،‏ لیکن کوچکتر در ملکوت آسمان از وی بزرگ‌تر است.‏» همانطور که مَلاکی پیشگویی کرده بود،‏ یحیی فرستاده شد تا طریق را مهیّا سازد،‏ بنابراین او جزو کسانی نبود که عیسی بعداً با آنان عهد ملکوتی را بست.‏ —‏ مت ۱۱:‏۷-‏۱۲؛‏ لو ۷:‏۲۷،‏ ۲۸؛‏ ۲۲:‏۲۸-‏۳۰.‏