۱۱.‏ عیسی مثال پدر و پسر را چگونه به دعا کردن مربوط کرد؟‏

^۱۱ حکایت مردی که مصرّانه از دوست خود طلب نان می‌کرد،‏ نشان می‌دهد که به چه شکل باید دعا کنیم.‏ حکایت بعدی عیسی خصوصیت شنوندهٔ دعا،‏ یعنی یَهُوَه خدا را نشان می‌دهد.‏ عیسی مطلب را چنین آغاز کرد:‏ «کیست از شما که پدر باشد و پسرش از او نان خواهد،‏ سنگی بدو دهد؟‏ یا اگر ماهی خواهد،‏ به عوض ماهی ماری بدو بخشد؟‏ یا اگر تخم‌مرغی بخواهد،‏ عقربی بدو عطا کند؟‏» سپس منظور خود را از آوردن این مثال چنین توضیح داد:‏ «پس اگر شما با آنکه شریر هستید،‏ می‌دانید چیزهای نیکو را به اولاد خود باید داد،‏ چند مرتبه زیادتر پدر آسمانی شما روح‌القدس را خواهد داد به هر که از او سؤال کند.‏» —‏ لوقا ۱۱:‏۱۱-‏۱۳.‏

۱۲.‏ مثال پدری که به درخواست پسرش عمل می‌کند چگونه میل و رغبت یَهُوَه را به ترتیب اثر دادن به درخواست‌های ما نشان می‌دهد؟‏

^۱۲ عیسی با این مثال در نظر داشت احساس یَهُوَه را هنگامی که بندهٔ وفادارش دست دعا به سوی او دراز می‌کند نشان دهد.‏ (‏ لوقا ۱۰:‏۲۲)‏ اوّل از همه تفاوت این دو مثال را در نظر بگیریم.‏ یَهُوَه به هیچ وجه مثل شخصی که در مثال اوّل با بی‌میلی به دوستش نان داد نیست،‏ بلکه مثل پدری مهربان است که با کمال میل به درخواست فرزندش ترتیب اثر می‌دهد.‏ (‏ مزمور ۵۰:‏۱۵)‏ سپس عیسی نکتهٔ دیگری به آن افزود و به تفاوت میان آن پدر و یَهُوَه اشاره کرد و گفت،‏ اگر پدری که ‹شرارت› و گناه را از آدم به ارث برده است،‏ حاضر است چیز نیکو به پسرش دهد،‏ پس مطمئناً پدر آسمانی‌مان با کمال میل حاضر است روح‌القدسش را به پرستندگانش عطا کند!‏ —‏ یعقوب ۱:‏۱۷.‏

۱۴.‏ الف)‏ وقتی با سختی مواجه می‌شویم چه تصوّر اشتباهی ممکن است در ذهنمان ایجاد شود؟‏ ب)‏ چرا در مواجهه با سختی‌ها می‌توانیم با اطمینان خاطر از یَهُوَه کمک بخواهیم؟‏

^۱۴ عیسی با مثال فوق همچنین بر این موضوع تأکید کرد که نیکویی‌های یَهُوَه بسیار بیشتر از پدری بامحبت است.‏ پس،‏ هرگز نباید این تصوّر در ذهنمان به وجود آید که سختی‌هایی که می‌کشیم نتیجهٔ ناخوشنود بودن یَهُوَه از ماست.‏ شیطان است که می‌خواهد چنین تصوّری در ذهن ما ایجاد شود و در واقع دشمن اصلی ما خود اوست.‏ (‏ ایّوب ۴:‏۱،‏ ۷،‏ ۸؛‏ یوحنّا ۸:‏۴۴)‏ کتاب مقدّس هرگز ما را ترغیب نکرده است که با چنین افکار منفی‌ای خود را آزار دهیم.‏ یَهُوَه مسبب مشکلات و سختی‌های ما نیست.‏ (‏ یعقوب ۱:‏۱۳)‏ او کسی نیست که به اصطلاح مار یا عقرب به دست ما دهد.‏ پدر مهربانمان ‹چیزهای نیکو را به آنانی که از او سؤال می‌کنند می‌بخشد.‏› (‏ متّیٰ ۷:‏۱۱؛‏ لوقا ۱۱:‏۱۳)‏ هر چه بیشتر با نیکویی‌های یَهُوَه آشنا شویم و هر چه بیشتر پی ببریم که با چه رغبتی می‌خواهد به ما کمک کند،‏ با اطمینان بیشتری از او طلب کمک می‌کنیم.‏ و وقتی به ما کمک می‌کند مانند مزمورنویس می‌گوییم:‏ «خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.‏» —‏ مزمور ۱۰:‏۱۷؛‏ ۶۶:‏۱۹.‏