-
«یَهُوَه، خدای رحیم و رؤف»برج دیدهبانی ۱۹۹۸ | ۱ اکتبر
-
-
۱۲، ۱۳. چه چیزی به بعضی از اشخاص کمک کرده است تا به خود بیایند؟ (کادر این مقاله ملاحظه شود.)
۱۲ «سرانجام [پسر گمشده] به خود آمد و گفت ‹بسیاری از مزدوران پدر من نان کافی و حتی اضافی دارند و من در اینجا نزدیک است از گرسنگی تلف شوم. من برمیخیزم و پیش پدر خود میروم و به او میگویم: پدر، من نسبت به خدا و نسبت به تو گناه کردهام. دیگر لایق آن نیستم که پسر تو خوانده شوم. با من هم مثل یکی از نوکران خود رفتار کن› پس برخاست و رهسپار خانهٔ پدر شد.»—لوقا ۱۵:۱۷-۲۰.
-
-
«یَهُوَه، خدای رحیم و رؤف»برج دیدهبانی ۱۹۹۸ | ۱ اکتبر
-
-
۱۴. پسر گمشده مصمم به چه کاری بود، و چگونه از خود تواضع نشان داد؟
۱۴ اما، کسانی که اینگونه سرگردان شدهاند چه باید بکنند؟ در داستان عیسی، پسر گمشده تصمیم گرفت راه خانه را در پیش گیرد و از پدرش تمنای بخشایش کند. پسر گمشده کاملاً مصمم بود به پدرش بگوید: «مرا چون یکی از مزدوران خود بگیر.» مزدور کارگر روزانهای بود که کارفرما هر موقع میتوانست او را مرخص کند. موقعیت چنین کارگری حتی از غلامان که از بعضی جهات مانند اعضای خانواده به حساب میآمدند، پایینتر بود. آری، پسر گمشده ابداً انتظار نداشت دوباره به عنوان پسر خانواده شناخته شود. او برای آنکه به مرور زمان وفاداری خویش را دوباره به پدرش ثابت کند حتی مایل به قبول پایینترین مقام بود. اما چیزی بسیار غیرمنتظره انتظار پسر گمشده را میکشید.
-