۷.‏ چرا فعالیت موعظه رؤسای کَهَنه را به خشم آورد؟‏

^۷ عزم راسخانهٔ رسولان برای موعظه خشم رؤسای کَهَنه را برانگیخت.‏ برخی از کاهنان و قیافا که از صدّوقیان بودند به قیامت اعتقاد نداشتند.‏ (‏ اَعمال ۴:‏۱،‏ ۲؛‏ ۵:‏۱۷)‏ اما،‏ رسولان تأکید می‌کردند که عیسی از مرگ رستاخیز یافته است.‏ برخی کاهنان از حد خود تجاوز کرده،‏ می‌خواستند مقبول حاکمان رومی گردند.‏ هنگامی که پیلاطُس در محاکمهٔ عیسی،‏ او را به عنوان پادشاه یهود اعلام کرد،‏ رؤسای کَهَنه فریاد زدند:‏ «غیر از قیصر پادشاهی نداریم.‏» (‏ یوحنّا ۱۹:‏۱۵)‏a رسولان نه تنها تصدیق می‌کردند که عیسی رستاخیز یافته است بلکه تعلیم می‌دادند «در هیچ کس غیر از او نجات نیست زیرا که اسمی دیگر زیر آسمان به مردم عطا نشده که بدان باید ما نجات یابیم.‏» (‏ اَعمال ۲:‏۳۶؛‏ ۴:‏۱۲)‏ رؤسای کَهَنه می‌ترسیدند که اگر مردم عیسای رستاخیزیافته را به عنوان رهبر خود بدانند ممکن است رومیان آمده،‏ ‹جا و قومشان را› از دست ایشان بگیرند.‏ —‏ یوحنّا ۱۱:‏۴۸.‏