پولس پس از نقل قول از پیدایش ۲:‏۲۴ چنین ادامه می‌دهد:‏ «خلاصه هر یکی از شما نیز زن خود را مثل نَفْس خود محبّت بنماید.‏» —‏ افسسیان ۵:‏۲۸-‏۳۳.‏

^۱۵ بعضی از مردان تصور می‌کنند که باید با همسران خود سختگیری کنند و نباید به آنها نزدیک باشند.‏ ولی بنیان‌گذار ازدواج می‌گوید که شوهر باید به زن خود عمیقاً محبت کند و باید این محبت را نشان دهد.‏ برای اینکه زن واقعاً احساس سعادت بکند،‏ باید از محبت واقعی از طرف شوهرش اطمینان خاطر داشته باشد.‏

^۱۶ این که شوهر ‹به زن خود مثل بدن خود غذا برساند و به او توجه کند› مستلزم آن است که نان‌آور و تأمین‌کنندهٔ خوبی باشد.‏ با این وجود نباید خود را آنچنان مشغول کسب درآمد زندگی کند که دیگر وقتی برای همسر خود و اظهار علاقه به او برایش باقی نماند.‏ بعلاوه،‏ هیچ مرد عاقلی،‏ حتی در هنگام عصبانیت،‏ با بدن خود با نفرت و یا بیرحمی رفتار نمی‌کند.‏ بنابراین گفته‌های کتاب مقدس،‏ این امر را که مرد با همسر خود با خشونت و عصبانیت رفتار کند،‏ رد می‌کنند.‏ —‏ مزمور ۱۱:‏۵؛‏ ۳۷:‏۸.‏

^۲۱ کتاب مقدس بلافاصله پس از آنکه به شوهران می‌گوید که به زن خود محبت کنند اضافه می‌کند:‏ «و زن شوهر خود را باید احترام نمود.‏» (‏افسسیان ۵:‏۳۳)‏ در اولین ازدواج،‏ عواملی وجود داشتند که حوا را بطور طبیعی وادار می‌کردند که به شوهر خود با احترام بنگرد.‏ ابتدا آدم آفریده شده بود.‏ او از معرفت و تجربهٔ بیشتری در زندگی برخوردار بود،‏ و حتی خدا خود راهنماییهایی در اختیار او گذاشته بود.‏

^۲۲ ولی دربارهٔ ازدواجهای امروزی چه می‌توان گفت؟‏ اگر شوهری با صداقت سعی کند که اندرز کتاب مقدس را که قبلاً ذکر شد به اجرا گذارد،‏ به احتمال زیاد احترام همسر خود را جلب خواهد کرد.‏ با توجه به ترتیبات یَهُوَه که خانواده قسمتی از آنها را تشکیل می‌دهد،‏ حتی هنگامی که زن از جهاتی از شوهر خود سرآمدتر باشد،‏ و یا هنگامی که از شوهر او کوتاهیهایی سر بزند،‏ باز هم دلیلی برای احترام وجود دارد.‏ پولس رسول نوشت:‏