«تمامی کتب مقدّس الهام خداست و برای تعلیم و تأدیب و اصلاح و تربیت در پارسایی سودمند است،‏ تا مرد خدا به کمال برای هر کار نیکو تجهیز گردد.‏» —‏ ۲تیموتائوس ۳:‏۱۶،‏ ۱۷.‏

این سخنانِ پرقدرتِ یکی از رسولان عیسی به نام پولُس است.‏ او در اینجا ارزش بی‌نظیر کتاب مقدّس را مشخص می‌سازد.‏ البته او مشخصاً به بخشی از کتاب مقدّس اشاره کرده است که مردم اغلب آن را عهد عتیق می‌خوانند.‏ اما می‌توان گفت سخنان او به تمامی کلام خدا که از ۶۶ کتاب تشکیل شده است اشاره دارد.‏ همچنین نوشته‌های شاگردان وفادار عیسی در قرن اوّل میلادی را نیز در بر می‌گیرد.‏

آیا شما نیز همچون پولُس رسول برای کتاب مقدّس ارزش قائلید؟‏ به نظر شما آیا نویسندگان کتاب مقدّس از خدا الهام گرفته،‏ آن را به قلم آورده‌اند؟‏ مسیحیان قرن اوّل ایمان داشتند که کتاب مقدّس از الهام خداست.‏ پس از آن نیز طی قرن‌ها این اعتقاد مسیحیان هرگز دستخوش تزلزل نگردید.‏ برای نمونه،‏ در قرن چهاردهم کشیشی انگلیسی به نام جان ویکلیف در مورد کتاب مقدّس چنین اظهار داشت:‏ «معیارهای آن قابل اعتماد و بدون نقص است.‏» در خصوص سخنان پولُس در آیهٔ بالا در «فرهنگ نوین کتاب مقدّس» (‏انگل‍.‏)‏ چنین آمده است:‏ «الهام الٰهی مُهر تأییدی است بر این که تمامی مطالب کتاب مقدّس بر پایهٔ حقیقت است.‏»

منظور اصلی پولُس رسول از بیان این که کتاب مقدّس از «الهام خداست» چه بود؟‏ (‏۲تیموتائوس ۳:‏۱۶)‏ پولُس در اینجا از عبارتی استفاده کرده است که در زبان یونانی به صورت تحت‌اللفظی به معنای «خدا دمیده است» می‌باشد.‏ در واقع منظور پولُس این است که خدا با روح مقدّسش نویسندگان کتاب مقدّس را راهنمایی نموده است تا افکار او را به قلم آورند.‏