^۲ در همین زمان پرخطر،‏ پولُس رسول برای مرتبهٔ دوم به زندان انداخته شده بود.‏ شاید او با خود می‌اندیشید که آیا برادران مسیحی‌اش او را یاری خواهند کرد،‏ چون در وضعیتی پیش از آن کمکی دریافت نکرده بود.‏ او به تیموتائوس نوشت:‏ «در نخستین دفاعیهٔ من،‏ همه مرا ترک کردند و هیچ کس در کنارم نبود؛‏ خدا این را به حسابشان نگذارد.‏» البته پولُس می‌دانست که کاملاً تنها رها نشده است.‏ خود چنین می‌گوید:‏ «اما سَرورمان در کنارم بود و به من قدرت بخشید.‏» آری،‏ یَهُوَه از طریق عیسی سَرورمان به پولُس نیرو بخشید؛‏ نیرویی که او به آن نیاز داشت.‏ این کمک تا چه حد برای پولُس نتیجه‌بخش بود؟‏ خود می‌گوید:‏ «از دهان شیر رهایی یافتم.‏»—‏۲تیمو ۴:‏۱۶،‏ ۱۷.‏a

^۳ پولُس به یاد داشت که چگونه یَهُوَه در گذشته او را یاری کرده بود.‏ از این رو مطمئن بود که برای تحمّل هر سختی‌ای چه آنچه با آن روبرو بود،‏ چه سختی‌هایی که پیش رو داشت،‏ یَهُوَه به او قدرت لازم را می‌بخشد.‏ در واقع به همین دلیل خود بی‌درنگ گفت:‏ «سَرورمان مرا از همهٔ شرارت‌ها رهایی خواهد داد.‏» (‏۲تیمو ۴:‏۱۸)‏ پولُس آموخت که حتی زمانی که دست انسان برای کمک کوتاه باشد،‏ می‌تواند همیشه به کمک یَهُوَه و پسرش اعتماد داشته باشد.‏

«دهان شیر»

۱۰-‏۱۲.‏ الف)‏ در چه شرایطی مراقبت از فردی بیمار می‌تواند به خصوص دشوار شود؟‏ ب)‏ چگونه توکّل به یَهُوَه در سختی‌ها بر رابطه‌مان با او تأثیر می‌گذارد؟‏ مثالی بزنید.‏

^۱۰ زمانی که با مشکلی سخت روبرو می‌شوید ممکن است احساسی همچون پولُس رسول داشته باشید که گویی باید از «دهان شیر» رها شوید.‏ شاید در چنین موقعیت‌های دشواری توکّل به یَهُوَه از هر زمانی مشکل‌تر به نظر آید،‏ اما ضروری‌ترین کار است.‏ برای نمونه،‏ فرض کنید یکی از عزیزانتان در خانواده بیماری‌ای مزمن دارد و شما باید از او پرستاری کنید.‏ شاید در دعا از یَهُوَه طلب حکمت و قدرت کرده باشید.‏b شما می‌توانید آرامش داشته باشید چون آنچه در توان دارید،‏ انجام می‌دهید و آگاهید که یَهُوَه موقعیت شما را می‌بیند و درک می‌کند.‏ او به شما یاری خواهد رساند تا آن وضعیت را متحمّل شوید و به او وفادار بمانید.‏—‏مز ۳۲:‏۸.‏