«انتقال یافت تا مرگ را نبیند»

زندگی خَنوخ چگونه پایان یافت؟‏ مرگ او سؤال‌برانگیزتر از دوران حیاتش بود.‏ در کتاب پیدایش آمده است:‏ «خَنوخ با خدا راه می‌رفت،‏ و دیگر یافت نشد؛‏ زیرا خدا او را برگرفت.‏» (‏پیدایش ۵:‏۲۴)‏ اما خدا چگونه خَنوخ را برگرفت؟‏ بعدها پولُس رسول در این باره گفت:‏ «با ایمان بود که خَنوخ انتقال یافت تا مرگ را نبیند و چون خدا او را انتقال داد،‏ دیگر او را نیافتند؛‏ اما پیش از آن که انتقال یابد،‏ شهادت داده شد که او خدا را خشنود ساخته است.‏» (‏عبرانیان ۱۱:‏۵)‏ منظور پولُس از این گفته که «خَنوخ انتقال یافت تا مرگ را نبیند،‏» چه بود؟‏ برخی از ترجمه‌های کتاب مقدّس می‌گویند که خدا خَنوخ را به آسمان برد.‏ اما این طرز فکر اشتباه است!‏ زیرا کتاب مقدّس نشان می‌دهد که عیسی مسیح اولین کسی بود که رستاخیز یافت و به آسمان برده شد.‏—‏یوحنا ۳:‏۱۳.‏

پس ‹انتقال یافتن› خَنوخ به چه صورت بود که او ‹مرگ را ندید›؟‏ این طور که پیداست،‏ پیش از اینکه دشمنان خَنوخ به او آسیب برسانند،‏ یَهُوَه زندگی او را گرفت و به خواب مرگ فرو برد.‏ اما پیش از آن،‏ خَنوخ «اطمینان یافت که خدا از او خشنود است.‏» چگونه؟‏ پیش از این که او به خواب مرگ فرو رود،‏ خدا در رؤیایی الهامی احتمالاً بهشت روی زمین را به او نشان داد.‏ به این شکل برای خَنوخ روشن شد که مورد لطف یَهُوَه قرار گرفته است.‏ سپس به خواب مرگ فرو رفت.‏ پولُس رسول دربارهٔ خَنوخ و زنان و مردان وفادار دیگر چنین گفت:‏ «همهٔ اینان .‏ .‏ .‏ ایمان خود را تا پای مرگ حفظ کردند.‏» (‏عبرانیان ۱۱:‏۱۳)‏ پس از مرگ خَنوخ،‏ دشمنانش در جستجوی بدن او بودند اما «دیگر او را نیافتند.‏» احتمالاً یَهُوَه خدا بدن خَنوخ را ناپدید کرد تا دشمنانش به آن بی‌حرمتی نکنند و از آن در ترویج پرستش کاذب استفاده نکنند.‏b

حال،‏ با در نظر داشتن آیات کتاب مقدّس بیایید لحظات پایانی زندگی خَنوخ را تجسّم کنیم.‏ خَنوخ در حال فرار بود و شدیداً احساس خستگی می‌کرد.‏ دشمنانش که از پیام داوری او خشمگین بودند به دنبال او می‌دویدند.‏ او مکانی برای پنهان شدن یافت تا کمی استراحت کند.‏ اما می‌دانست که نمی‌تواند مدتی طولانی در آنجا بماند.‏ به نظر می‌رسید که مرگی فجیع در انتظار خَنوخ بود.‏ او پس از کمی استراحت به یَهُوَه خدا دعا کرد.‏ سپس یَهُوَه با الهام رؤیایی شگفت‌انگیز به خَنوخ آرامش بخشید؛‏ رؤیایی که برای خَنوخ بسیار واقعی بود.‏

او دنیایی را دید که کاملاً با دنیای آن زمان متفاوت بود.‏ دنیایی که برایش به زیبایی باغ عدن بود؛‏ با این تفاوت که هیچ فرشته‌ای مانع ورود انسان‌ها به آنجا نمی‌شد.‏ انسان‌ها در سلامت کامل و سرشار از نیروی جوانی بودند.‏ صلح و امنیت در بین آنان کاملاً نمایان بود.‏ هیچ نشانی از تنفر و آزار و اذیتی که خَنوخ در روزگار خود دیده بود به چشم نمی‌خورد.‏ او خود را متعلّق به آن دنیا می‌دانست.‏ حس می‌کرد که آن رؤیا نشانی از خشنودی یَهُوَه از اوست.‏ سپس خَنوخ در آرامش چشمانش را بست و به خوابی عمیق فرو رفت.‏

خَنوخ تا به امروز در خواب مرگ است،‏ اما در حافظهٔ یَهُوَه خدا هنوز زنده است.‏ طبق وعدهٔ عیسی مسیح،‏ روزی خواهد رسید که تمام آنانی که در حافظهٔ یَهُوَه هستند صدای عیسی را خواهند شنید و از خواب مرگ برخواهند خاست.‏ آنان چشمان خود را به دنیایی زیبا و آرامش‌بخش می‌گشایند.‏—‏یوحنا ۵:‏۲۸،‏ ۲۹.‏