۱۶.‏ چرا بابهای پایانی کتاب مکاشفه بویژه مایهٔ خوشحالی ما هستند؟‏

^۱۶ دل خوانندگان خوشحال کتاب مکاشفه از خواندن بابهای پایانی این کتاب که توصیفگر امید پرجلال ما به آسمان جدید و زمین جدید است یعنی حکمرانی ملکوت آسمانیِ عادل بر یک جامعهٔ جدید و پاک‌شدهٔ بشری،‏ از شادی لبریز می‌شود،‏ و اینها همگی موجب جلال «خداوند خدای قادر مطلق» است.‏ (‏مکاشفه ۲۱:‏۲۲)‏ در حالیکه این مجموعهٔ حیرت‌آور رؤیاها پایان می‌یافت،‏ فرشتهٔ پیام‌آور به یوحنا گفت:‏ «این کلام امین و راست است و خداوند خدای ارواحِ انبیا،‏ فرشتهٔ خود را فرستاد تا به بندگان خود آنچه را که زود می‌باید واقع شود،‏ نشان دهد.‏ و اینک به زودی می‌آیم.‏ خوشابحال کسی که کلام نبوّت این کتاب را نگاه دارد.‏»—‏مکاشفه ۲۲:‏۶،‏ ۷.‏

۱۸،‏ ۱۹.‏ الف)‏ چرا هنوز باید منتظر آمدن عیسی باشیم،‏ و امیدی که یوحنا مطرح ساخته و ما نیز در آن شرکت داریم چیست؟‏ ب)‏ یَهُوَه به چه منظوری ‹می‌آید›؟‏

^۱۸ عیسی در کتاب مکاشفه بارها اعلام می‌کند:‏ «بزودی می‌آیم.‏» (‏مکاشفه ۲:‏۱۶؛‏ ۳:‏۱۱؛‏ ۲۲:‏۷،‏ ۲۰)‏ او برای اجرای حکم بر ضد بابل عظیم،‏ سیستم سیاسی شیطان،‏ و همهٔ انسانهایی که از تابعیت از سلطنت یَهُوَه خودداری می‌کنند—‏سلطنتی که در حال حاضر ملکوت مسیحایی خوانده می‌شود—‏خواهد آمد.‏ ما همگی با یوحنای رسول هم‌آوا می‌شویم که می‌گوید:‏ «آمین.‏ بیا،‏ ای خداوند عیسی.‏»—‏مکاشفه ۲۲:‏۲۰.‏