مأخذ جزوهٔ کار و آموزش
۲-۸ ژوئیه
گنج‌هایی در کلام خدا | لوقا ۶-۷
«با سخاوت پیمانه کنید»
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۶:۳۷
همواره گذشت کنید تا نسبت به شما گذشت شود: یا «همواره رها کنید تا شما رها شوید.» واژهٔ یونانی که در این آیه «گذشت» برگردانده شده است، در اصل به معنی «آزاد کردن، راندن یا رها کردن» است. از آنجا که این واژه در این آیه در تضاد با قضاوت و محکوم کردن به کار برده شده است، می‌توان گفت که مفاهیم تبرئه و بخشش را نیز در بر دارد. به عبارتی عیسی گفت که نسبت به دیگران گذشت کنیم حتی اگر به نظر رسد که تنبیه آنان یا انتقام‌گیری از آنان مجاز باشد.
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۶:۳۸
بخشش به دیگران را پیشهٔ خود سازید: یا «پیوسته به دیگران ببخشید.» این فعل یونانی به معنی «عطا کردن» است و تداوم عمل را نشان می‌دهد.
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۶:۳۸
دامنتان: این واژهٔ یونانی به طور تحت‌اللفظی به معنی «آغوش» است، اما در این آیه به کاری که در قدیم مرسوم بود اشاره دارد. در آن زمان خریدار از دامن ردای خود به کمک کمربند خود، جیبی بزرگ می‌ساخت تا فروشنده بتواند جنس‌ها را در آن بریزد.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
ب۰۷-E ۱/۸ ص ۶ ¶۱
راز نزدیکی به خدا چیست؟
عیسی مرتباً برای دعا ساعت‌ها وقت می‌گذاشت. (یوحنا ۱۷:۱-۲۶) برای مثال، عیسی قبل از انتخاب ۱۲ رسول خود، «برای دعا به کوه رفت و تمام شب به خدا دعا کرد.» (لوقا ۶:۱۲) هرچند الزامی نیست که تمام شب را در دعا سپری کنیم، اما هر که بر امور روحانی تمرکز دارد عیسی را در این مورد سرمشق قرار می‌دهد. چنین کسی قبل از اتخاذ تصمیمات مهم، برای دعا به خدا وقت کافی کنار می‌گذارد و راهنمایی روح‌القدس را می‌طلبد. بدین شکل، تصمیماتش، او را به خدا نزدیک‌تر می‌کند.
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۷:۳۵
ثمرات آن: به طور تحت‌اللفظی: «فرزندان آن.» در این آیه حکمت مانند شخصی توصیف شده است که صاحب فرزند است. در مَتّی ۱۱:۱۹، به «اعمال» حکمت اشاره شده است. اعمال یا فرزندان حکمت به معنی شواهدی است که یحیی تعمیددهنده و عیسی ارائه دادند؛ شواهدی که دروغ بودن اتهامات واردشده بر آنان را ثابت کرد. عیسی به عبارتی گفت، ‹اگر درستکاری و نیکوکاری مرا در نظر می‌گرفتید، متوجه می‌شدید که چنین اتهاماتی دروغ است.›
۹-۱۵ ژوئیه
گنج‌هایی در کلام خدا | لوقا ۸-۹
«شرایط پیروی از عیسی شامل چیست؟»
it-۲-E ص ۴۹۴
آشیانه
وقتی یکی از علمای دین به عیسی گفت: «‹استاد، هر جا بروی، من به دنبال تو خواهم آمد.› اما عیسی به او گفت: ‹روباهان لانه دارند و پرندگان آسمان آشیانه، اما پسر انسان جایی ندارد که سرش را بگذارد.›» (مت ۸:۱۹، ۲۰؛ لو ۹:۵۷، ۵۸) عیسی با این گفته نشان داد که پیروی از او به معنی داشتن توکّل کامل به یَهُوَه است و چشم‌پوشی از داشتن زندگی‌ای پر ناز و نعمت است. این اصل در دعایی که عیسی به شاگردانش آموخت نهفته است که گفت: «نان روزانهٔ ما را امروز به ما عطا کن.» این تعلیم عیسی نشانگر این موضوع نیز است: «پس یقین بدانید که هیچ یک از شما نمی‌تواند شاگرد من شود، مگر این که از همهٔ دارایی خود دست بشوید.»—مت ۶:۱۱؛ لو ۱۴:۳۳.
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از لو ۹:۵۹، ۶۰
پدرم را به خاک بسپارم: طرز بیان این مرد نشانگر این نیست که پدرش را در مرگ از دست داده بود تا مراسم مرگ پدرش را ترتیب دهد. در صورتی که پدر او فوت شده بود، بعید است که چنین حرفی را به عیسی می‌زد. در ایّام باستان در خاور میانه، مرسوم بود که به محض این که عضوی از خانواده چشم از جهان فرو می‌بست مراسم ختم او معمولاً بلافاصله در همان روز برگزار شود. بنابراین، پدر این مرد احتمالاً بیمار یا سالخورده بود، نه مرده. از آنجا که عیسی به او نمی‌گفت مادر یا پدری بیمار و محتاج را ترک کند، حتماً اعضای دیگر خانوادهٔ او بودند که می‌توانستند به چنین نیازی رسیدگی کنند. (مر ۷:۹-۱۳) آن مرد به عبارتی دیگر به عیسی گفت، ‹من تا زمانی که پدرم هنوز در قید حیات است پیرو تو نمی‌شوم. صبر کن تا پدرم بمیرد و او را به خاک بسپارم.› با این حال، این مرد از دید عیسی با پاسخش فرصت پیروی از او و اولویت دادن به منافع پادشاهی خدا را از دست داد.—لو ۹:۶۰، ۶۲.
بگذار مردگان، مردگان خود را به خاک بسپارند: طبق نکتهٔ مطالعه‌ای مربوط به لوقا ۹:۵۹، پدر مردی که با عیسی صحبت می‌کرد، احتمالاً بیمار یا سالخورده بود، نه مرده. بنابراین منظور عیسی از مردگان در واقع کسانی بود که از نظر روحانی مرده بودند. آن مرد تا زمان مرگ و دفن پدرش می‌بایست مراقبت او را به بستگانش می‌سپرد. اگر آن مرد پیرو عیسی می‌شد، در راه نجات قرار می‌گرفت و در زمرهٔ کسانی که در چشم خدا از لحاظ روحانی مرده هستند قرار نمی‌گرفت. عیسی با این پاسخ نشان داد که اولویت دادن به پادشاهی خدا و فعال بودن در کار بشارت، لازمهٔ زنده ماندن از لحاظ روحانی است.
تصویری از nwtsty
شخم‌زنی
عمل شخم‌زنی اغلب در فصل پاییز انجام می‌شد، یعنی وقتی باران‌های پاییزی زمینی را که در اثر گرمای شدید تابستان کاملاً خشک و بی‌جان شده بود، نرم می‌کرد. (کتابچهٔ راهنمای مطالعهٔ کلام خدا ضمیمهٔ ۱۹) برخی دستگاه‌های شخم‌زنی صرفاً چوبی نوک‌دار یا چوبی با نوک آهنین بودند که به چوبی بزرگ‌تر متصل بود. یک یا چند حیوان، چنین دستگاهی را می‌کشیدند و بعد از شخم زدن زمین، بذرها کاشته می‌شد. از آنجا که شخم‌زنی در ایّام باستان برای مردم امری آشنا بود، در صنایع بدیع عهد عتیق کتاب مقدّس نیز به کار برده شده است. (دا ۱۴:۱۸؛ اش ۲:۴؛ ار ۴:۳؛ می ۴:۳) عیسی بارها از فعالیت‌های کشاورزی مَثَل می‌آورد تا درس‌هایی مهم به مردم بیاموزد. به عنوان مثال، او با اشاره به کار سخت شخم‌زنی بر اهمیت پشتکاری در پیروی از او تأکید کرد. (لو ۹:۶۲) اگر توجه شخم‌زن منحرف می‌شد، شیارهای موازی در زمین ایجاد نمی‌کرد. مشابهاً اگر یکی از پیروان مسیحی تمام هوش و حواس خود را متوجه خدمت به خدا نکند، دیگر لیاقت آن را ندارد که برای پادشاهی خدا خدمت کند.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۸:۳
به عیسی و رسولان خدمت می‌کردند: یا «از عیسی و رسولان حمایت (مالی) می‌کردند.» واژهٔ یونانی که «خدمت» ترجمه شده است، به برآورده ساختن نیازهای دیگران نیز اشاره دارد؛ برای مثال، خریدن مواد غذایی، آشپزی و غیره. به طرق مختلفی که این واژه ترجمه شده است توجه کنید: در لوقا ۱۰:۴۰ «کار پذیرایی،» در لوقا ۱۲:۳۷ «خدمت،» در لوقا ۱۷:۸ «کمر به خدمتم،» و در اعمال ۶:۲ «تقسیم غذا.» واژه خدمت در لوقا ۸:۳ نشان می‌دهد که زنان ذکرشده در آیات ۲ و ۳ چگونه به عیسی و رسولان یاری می‌رساندند تا مأموریت خدادادشان را به انجام رسانند. در نتیجه این زنان باعث تمجید خدا شدند و خدا نیز برای سخاوتمندی آنان بسیار ارزش قائل بود و خدمت آنان را در کلامش به ثبت رساند تا نسل‌های متمادی از آن بهره‌مند شوند. (ام ۱۹:۱۷؛ عب ۶:۱۰) همین واژهٔ یونانی در رابطه با زنان در مَتّی ۲۷: ۵۵ و مَرقُس ۱۵: ۴۱ نیز به کار برده شده است.
۱۶-۲۲ ژوئیه
گنج‌هایی در کلام خدا | لوقا ۱۰-۱۱
«مَثَل سامری نوع‌دوست»
کلیپی از nwtsty
مسیر اورشلیم به اَریحا
جاده‌ای (۱) که در این کلیپ مشاهده می‌شود، احتمالاً همان جاده‌ای را نشان می‌دهد که در ایّام باستان از اورشلیم تا اَریحا وجود داشت. طول آن جاده بیش از ۲۰ کیلومتر بود و در مسافت یک کیلومتری اورشلیم به اَریحا شیبی تند داشت. به علّت رواج راه‌زنی در این مناطق متروک و دورافتاده، پاسگاهی برای محافظت مسافران در آن مسیر گماشته شده بود. شهر اَریحا در روزگار امپراتوری روم (۲) در جایی قرار داشت که این جاده از بیابان یهودیه به چشم می‌خورد. پیش از آن، شهر اَریحا (۳) حدود ۲ کیلومتر دورتر واقع بود.
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۰: ۳۳، ۳۴
مسافری سامری: یهودیان عمدتاً با دیدهٔ تحقیرآمیز به سامریان می‌نگریستند و با آنان رفت‌وآمد نداشتند. (یو ۴:۹) برخی یهودیان اصطلاح «سامری» را برای تحقیر کردن یا سرزنش شخص به کار می‌بردند. (یو ۸:۴۸) یک خاخام در کتاب «میشنا» گفت: «هر که نان فردی سامری را بخورد مانند اوست که گوشت خوک‌ها را می‌خورد.» (شبیف ۸:۱۰) بسیاری از یهودیان، شهادت یک سامری و یا کمک او را نمی‌پذیرفتند. عیسی از دیدگاه منفی یهودیان نسبت به سامریان آگاه بود و با آوردن این مَثَل درسی مهم و تأثیرگذار آموخت. این مَثَل به حکایت سامری نوع‌دوست معروف است.
بر زخم‌هایش روغن و شراب ریخت و آن‌ها را بست: لوقای پزشک بادقت جزئیات مَثَل عیسی را به ثبت رساند و گزارش او از درمان زخم‌های فرد سامری با روش‌های معالجه که در ایّام باستان وجود داشت هماهنگ است. در آن زمان، مرهمی که بر زخم‌ها می‌مالیدند اغلب روغن و شراب بود. روغن جای زخم را نرم می‌کرد (با اِشَعْیا ۱:۶ مقایسه شود) و شراب ماده‌ای ضدّعفونی‌کننده و گندزداست. به علاوه لوقا به بستن زخم‌ها اشاره می‌کند؛ کاری که مانع وخیم‌تر شدن زخم‌ها می‌شد.
کاروانسرا: این عبارت به زبان یونانی به معنی «مکانی است که همه در آن پذیرفته می‌شدند.» مسافران همراه با حیواناتشان در چنین مکان‌ها اقامت می‌گزیدند. متصدی کاروانسرا نیازهای اولیهٔ مسافران را برآورده می‌ساخت و با قبول هزینه از اشخاص مراقبت می‌کرد.
ب۹۸-E ۱/۷ ص ۳۱ ¶۲
سامری نوع‌دوست
مَثَل سامری نوع‌دوست نشان می‌دهد که شخص درستکار نه تنها از فرامین خدا اطاعت می‌کند بلکه صفات او را نیز سرمشق قرار می‌دهد. (اِفِسُسیان ۵:۱) برای مثال، کتاب مقدّس می‌گوید که «خدا تبعیض قائل نمی‌شود.» (اعمال ۱۰:۳۴) آیا ما نیز در این خصوص از خدا سرمشق می‌گیریم؟ این مَثَل تأثیرگذار نشان می‌دهد که محبت ما باید موانع نژادی، فرهنگی یا مذهبی را از میان بردارد. مسیحیان باید این فرمان الٰهی را به گوش گیرند که می‌گوید: «بیایید به همه نیکویی کنیم،» نه فقط به هم‌ایمانانمان یا کسانی که طبقهٔ اجتماعی، نژاد یا ملیتشان با ما یکسان است.—غَلاطیان ۶:۱۰.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۰:۱۸
می‌بینم که شیطان همچون برق از آسمان فرو افتاده است: ظاهراً عیسی به صورت نبوی از بیرون انداخته شدن شیطان از آسمان طوری صحبت کرد که گویی اتفاق افتاده است. مکاشفه ۱۲:۷-۹ جنگی را در آسمان توصیف می‌کند که افتادن شیطان را به تولّد پادشاهی خدا نسبت می‌دهد. عیسی در این آیات به شکست قطعی شیطان و دیوهایش در جنگی که در آینده رخ می‌داد اشاره کرد، چون خدا به آن ۷۰ شاگرد که انسان‌هایی ناکامل بودند در همان زمان هم قدرت داده بود تا دیوها را بیرون کنند.—لو ۱۰:۱۷.
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۱:۵-۹
ای دوست، سه نان به من قرض بده: همان طور که در این مثل نیز آمده است، مهمان نوازی بخشی از فرهنگ مردم خاورمیانه است که آن را به نحو احسن انجام می‌دهند. حتی اگر نصف شب مهمانی سرزده می‌رسید، باز هم صاحب‌خانه خود را مسئول می‌دانست که چیزی برای خوردن به او دهد. او حتی تا حدّی خود را موظف می‌دانست تا مزاحم همسایهٔ خود شده و در آن ساعت از او خوراکی قرض کند.
مزاحم من مشو: در این مثل، همسایه با بی‌میلی کمک کرد، نه به این دلیل که مهربان نبود بلکه به این خاطر که در رختخواب بود. خانه‌ها در آن دوران مخصوصاً خانهٔ فقرا، معمولاً تنها یک اتاق بزرگ بود. اگر مرد خانواده مجبور می‌شد بلند شود احتمالاً مزاحم خواب کل خانواده منجمله بچه‌ها می‌شد.
سماجت: واژهٔ یونانی که در اینجا به کار رفته، به طور تحت‌اللفظی به معنی «عاری از تواضع» یا «بی‌شرمی» می‌باشد. اما در این متن به پافشاری یا پشتکار اشاره دارد. مرد مثل عیسی احساس شرم نمی‌کرد و به دلیل نیاز پافشاری می‌کرد. به طور مشابه، عیسی به شاگردانش آموزش می‌دهد که در دعاهایشان باید پشتکار نشان دهند.—لو ۱۱:۹، ۱۰.
۲۳-۲۹ ژوئیه
گنج‌هایی در کلام خدا | لوقا ۱۲-۱۳
«ارزش شما بسیار بیشتر از گنجشک‌هاست»
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۲:۶
گنجشک‌ها: واژهٔ یونانی استروتیون از لحاظ دستوری صغیر یا کوچک بودن را نشان می‌دهد که برای هر پرندهٔ کوچک به کار می‌رود، ولی در گذشته این واژه اغلب به گنجشک اشاره داشت که ارزان‌ترین پرندهٔ خوراکی بود.
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۲:۷
او حتی از تعداد موهای سر شما نیز آگاه است: سر انسان به طور متوسط حدود ۱۰۰٬۰۰۰ تار مو دارد. اگر یَهُوَه چنین شناخت دقیقی از ما، پیروان عیسی دارد، به طور حتم به هر یک از ما علاقه‌مند است.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۳:۲۴
سخت بکوشید: یا «پیوسته مبارزه کنید.» این پند عیسی نشان می‌دهد که باید با تمام وجود خود تلاش کنیم تا از در تنگ داخل شویم. بنا بر کتاب‌های مرجع این عبارت را می‌توان چنین برگرداند: «حداکثر تلاش را کردن؛ بیشترین تلاش را کردن.» فعل یونانی اگونیزومه از کلمهٔ یونانی اگون آمده، که معمولاً برای مسابقات ورزشی به کار می‌رفت. در عبرانیان ۱۲:۱، این واژه به صورت مجازی برای ‹مسابقهٔ› حیات برای مسیحیان به کار رفته است. همچنین، توجه کنید که این واژه چگونه به شکلی کلی‌تر ترجمه شده است: ‹مشکلات›؛ (کو ۲:۱) و ‹نبرد.› (فی ۱:۳۰؛ ۱تی ۶:۱۲؛ ۲تی ۴:۷) حالت‌های مختلف فعل ذکرشده در لوقا ۱۳:۲۴ به صورت ‹در مسابقه‌ای شرکت کردن› (۱قر ٩:٢۵)، ‹تلاش کردن،› (کو ۱:۲۹؛ ۴:۱۲؛ ۱تی ۴:۱۰)، و ‹نبرد کردن› (۱تی ۶:۱۲) برگردانده شده است. از آنجایی که ریشهٔ این واژه به شرکت کردن در مسابقات ورزشی مربوط می‌شود، بعضی‌ها معتقدند که عیسی پیروانش را تشویق می‌کرد تا مانند ورزشکاری که برای برنده شدن با تمام وجود سخت تلاش می‌کند، باشند.
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۳:۳۳
امکان ندارد: یا «غیر قابل تصوّر است.» با این که هیچ کدام از پیشگویی‌های کتاب مقدّس واضحاً نگفته است که مسیح در اورشلیم جان می‌سپرد، این موضوع در دانیال ۹:۲۴-۲۶ نهفته است. به علاوه، اگر یهودیان می‌خواستند نبی‌ای را بکشند، مخصوصاً مسیح موعود را، منطقی است که نتیجه بگیریم این کار در اورشلیم انجام می‌شد. چرا می‌توان چنین گفت؟ زیرا ۷۱ عضو سَنهِدرین یا دادگاه عالی یهود در اورشلیم تشکیل جلسه می‌دادند، هر که متهم می‌شد که پیامبری دروغین است، به طور حتم در اورشلیم محاکمه می‌شد. همچنین ممکن است عیسی این موضوع را در نظر داشت که قربانی‌ها عمدتاً در اورشلیم به خدا تقدیم می‌شد و برّهٔ پِسَح نیز در آنجا قربانی می‌شد. به راستی که سخنان عیسی به تحقق رسید. او به حکم دادگاه عالی یهود در اورشلیم به مرگ محکوم شد، و در آنجا درست آن سوی دیوارهای شهر عیسی به عنوان برّهٔ پِسَح جان سپرد.—۱قر ۵:۷.
۳۰ ژوئیه–۵ اوت
گنج‌هایی در کلام خدا | لوقا ۱۴-۱۶
«مَثَل پسر گمشده»
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۵:۱۱-۱۶
مردی دو پسر داشت: بعضی از جنبه‌های مَثَل یا حکایت پسر گمشده منحصربه‌فرد است. این مَثَل یکی از بلندترین مَثَل‌های عیسی است. یکی از جالب‌ترین جنبه‌های آن، توصیف او از روابط خانوادگی است. عیسی در مَثَل‌های دیگر، اغلب به چیزهای بی‌جان اشاره می‌کرد، مانند بذرهای گوناگون یا خاک یا رابطهٔ رسمی یک ارباب و غلامانش. (مت ۱۳:۱۸-۳۰؛ ۲۵:۱۴-۳۰؛ لو ۱۹:۱۲-۲۷) اما عیسی در این مَثَل به رابطهٔ گرم و صمیمی یک پدر با پسرانش اشاره کرد. بسیاری که این مَثَل را بررسی کرده‌اند شاید چنین پدر دلسوز و پرمهری نداشتند. این مَثَل، دلسوزی و محبت بی‌کران یَهُوَه خدا نسبت به فرزندان زمینی‌اش را به تصویر می‌کشد، هم فرزندانی که به او وفادار می‌مانند و هم فرزندانی که او را ترک می‌کنند اما بعد به آغوش او برمی‌گردند.
کوچک‌تر: بنا بر شریعت موسی، سهم نخست‌زاده باید دو برابر می‌بود. (تث ۲۱:۱۷) پس اگر پسر بزرگ‌تر در این مَثَل نخست‌زادهٔ خانواده بود، ارثیهٔ او دو برابر برادر کوچک‌ترش می‌شد.
به باد داد: این فعل یونانی به طور تحت‌اللفظی به معنی: «پراکندن یا متفرّق کردن» است. (لو ۱:۵۱؛ اع ۵:۳۷) در مَتّی ۲۵:۲۴، ۲۶، این واژه «خرمن باد دادن» ترجمه شده است. استعمال این واژه در این آیه مفاهیم اسرافکاری و ولخرجی را در بر دارد.
با عیاشی: یا «اسرافکاری (بی‌ملاحظگی؛ بی‌بندوباری).» واژه‌ای هم‌خانواده در اِفِسُسیان ۵:۱۸؛ تیتوس ۱:۶ و ۱پِطرُس ۴:۴ نیز به کار برده شده است.
خوکبانی کند: خوک بنا بر شریعت موسی حیوانی نجس و ناپاک محسوب می‌شد. از این رو یهودیان خوکبانی را شغلی بسیار تحقیرکننده و نفرت‌انگیز می‌دانستند.—لا ۱۱:۷، ۸.
خوراک خوک‌ها: یا «خَرنوب خوک‌ها.» میوهٔ خَرنوب پوستی چرم‌مانند و برّاق دارد و رنگ آن بین قهوه‌ای و بنفش است. علاوه بر این، خَرنوب در زبان اصلی به معنی شاخی کوچک است و میوهٔ آن به شاخی منحنی‌شکل شباهت دارد. خَرنوب تا به امروز خوراک اسب، گاو و خوک‌ها بوده است. این مرد جوان چنان به خفت و خواری افتاده بود که حاضر بود خوراک خوک‌ها را بخورد.—به نکته‌ای برای مطالعه از لو ۱۵:۱۵ ملاحظه شود.
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۵:۱۷-۲۴
به تو گناه کرده‌ام: یا «در حق تو؛ در حضور تو.» این حرف اضافه به طور تحت‌اللفظی به معنی «در برابر؛ در مقابل دیدگان» است و در اول سموئیل ۲۰:۱ نیز به چشم می‌خورد، جایی که داوود به یوناتان می‌گوید: «در حضور پدرت چه گناهی کرده‌ام؟»
کارگرانت: وقتی پسر گمشده به خانهٔ خود برگشت، خواست به پدرش بگوید: «دیگر لایق نیستم که پسر تو خوانده شوم. با من مثل یکی از کارگرانت رفتار کن.» چنین کارگرانی مانند غلامان سهمی در ملک خانواده نداشتند، بلکه برای کار در خانه استخدام می‌شدند و قراردادشان اغلب باید روز به روز تمدید می‌شد.—مت ۲۰:۱، ۲، ۸.
به‌گرمی وی را بوسید: یا طبق ترجمهٔ اورشلیم «به مهر بر او بوسه زد.» این واژهٔ یونانی که «به‌گرمی بوسیدن» ترجمه شده است، حالت تأکیدی فعل فیلیو می‌باشد. این فعل گاهی «بوسیدن» (مت ۲۶:۴۸؛ مر ۱۴:۴۴؛ لو ۲۲:۴۷) اما اغلب «دوست داشتن» برگردانده شده است (یو ۵:۲۰؛ ۱۱:۳؛ ۱۶:۲۷). در این مَثَل استقبال گم و صمیمانهٔ پدر از پسرش نشانگر میل پدر برای پذیرفتن پسر توبه‌کارش است.
پسر تو خوانده شوم: در آیهٔ ۲۱ در برخی دست‌نوشته‌ها این جمله نیز آمده است: «با من مثل یکی از کارگرانت رفتار کن» اما ترجمهٔ دنیای جدید بر اساس کهن‌ترین و معتبرترین دست‌نوشته‌های موجود می‌باشد. برخی محققان معتقدند که این جمله بعدها به متن کتاب مقدّس اضافه شد تا با لوقا ۱۵:۱۹ هماهنگی بیشتری داشته باشد.
ردا . . . انگشتر . . . کفش: درخور توجه است که این ردا صرفاً لباسی پیش‌وپاافتاده نبود بلکه بهترین لباس بود؛ احتمالاً لباسی فاخر که به مهمانی سرشناس هدیه می‌شد. گذاشتن انگشتر بر دست پسر نه تنها نشان می‌دهد که این پسر جایگاه، احترام و آبروی خود را بازیافته است بلکه نشانگر لطف و محبت پدر او نیز است. غلامان معمولاً انگشتر به دست یا کفش به پا نداشتند. بنابراین پدر پسر گمشده می‌خواست این موضوع کاملاً واضح باشد که پسرش را به عنوان جسم و خون خود پذیرفته است.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
نکته‌ای برای مطالعه در nwtsty از لو ۱۴:۲۶
نفرت: کلمهٔ «نفرت» در کتاب مقدّس از لحاظ مفهومی درجات گوناگونی دارد. ممکن است به بیزاری بدخواهانه اشاره کند؛ احساسی که شخص را به آسیب رساندن برمی‌انگیزاند، یا شاید به معنی این باشد که شخص به‌شدّت از چیزی یا کسی بدش بیاید، به گونه‌ای که چنین شخصی از کسی یا چیزی که مورد تنفر اوست کاملاً دوری کند، یا حتی ممکن است به معنی کمتر دوست داشتن باشد. برای مثال، وقتی در مورد یعقوب می‌خوانیم که در نظر او لیه «مکروه» اما راحیل محبوب بود، منظور این است که یعقوب لیه را کمتر از راحیل دوست داشت. (پی ۲۹:۳۱؛ تث ۲۱:۱۵، پاورقی) واژهٔ «نفرت» در آثار باستانی یهود نیز با همین مفهوم به کار رفته است. بنابراین، منظور عیسی این نبود که پیروانش باید از خود یا خانواده‌شان بیزار باشند. در غیر این صورت گفتهٔ عیسی با سایر نوشته‌های مقدّس در تناقض می‌شد. (با مر ۱۲:۲۹-۳۱؛ اف ۵:۲۸، ۲۹، ۳۳ مقایسه شود.) این آیه را می‌توان چنین برگرداند: «اگر کسی نزد من آید و پدر، مادر، زن، فرزندان، برادران و خواهران، آری حتی جان خود را کمتر از من دوست نداشته باشد.»