مأخذ جزوهٔ کار و آموزش
© 2023 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
۱-۷ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | ایّوب ۳۲-۳۳
در سختی‌ها و نگرانی‌ها به دیگران دلگرمی بدهید
it-۱-E ص ۷۱۰
اِلیهو
اِلیهو، نه از کسی طرفداری می‌کرد نه از روی چاپلوسی صحبت می‌کرد. او خودش را بالاتر از دیگران نمی‌دید و گفت که مثل ایّوب از گل درست شده و خالقش خدای قادر است. اِلیهو مثل یک دوست واقعی با ایّوب صحبت کرد و او را با اسمش خطاب کرد؛ کاری که اِلیفاز و بِلدَد نکردند.—ایو ۳۲:۲۱، ۲۲؛ ۳۳:۱، ۶.
آیا همچون یَهُوَه به ضعف‌های بشری می‌نگرید؟
۸ چه چیزی به ما کمک می‌کند که هم‌ایمانان نیازمندمان را بهتر درک کنیم؟ باید به یاد داشته باشیم که بسیاری از آنان تحت موقعیت‌های سخت از جمله بیماری، زندگی با همسری بی‌ایمان یا افسردگی قرار دارند. ممکن است خود ما روزی با چنین مشکلاتی مواجه شویم. یَهُوَه قوم اسرائیل را قبل از ورود به سرزمین موعود یادآوری کرد که در مصر فقیر و ضعیف بودند. از این رو، نباید «دل خود را» نسبت به برادرانشان «سخت» سازند. در واقع، یَهُوَه از آنان انتظار داشت که به نیازمندان کمک کنند.—تث ۱۵:۷، ۱۱؛ لاو ۲۵:۳۵-۳۸.
۹ به جای قضاوت کردن یا مظنون شدن، باید از لحاظ روحانی به آنانی که در موقعیت‌های سخت قرار دارند، کمک کنیم. (ایو ۳۳:۶، ۷؛ مت ۷:۱) برای مثال، وقتی موتورسواری تصادف می‌کند، آیا بخش اورژانس بیمارستان در پی علّت تصادف بر می‌آید؟ خیر، آنان سریع دست به کار می‌شوند تا به شخص مجروح کمک کنند. به طور مشابه، اگر هم‌ایمانی در اثر مشکلات ضعیف شود، اولویت ما باید کمک روحانی به او باشد.—۱تِسالونیکیان ۵:۱۴ خوانده شود.
۱۰ اگر موقعیت هم‌ایمانانمان را در نظر گیریم، بهتر می‌توانیم آنان را درک کنیم. موقعیت خواهرانی را در نظر گیرید که یَهُوَه را سال‌ها تحت مخالفت خانواده وفادارانه خدمت می‌کنند. برخی ممکن است در دیدمان برجسته نباشند، ولی ایمان و اراده‌ای قوی داشته باشند. وقتی مادری تک‌ولی را می‌بینید که مرتباً با فرزندانش در جلسات حضور می‌یابد، آیا تحت تأثیر ایمان و اراده‌اش قرار نمی‌گیرید؟ وقتی به نوجوانانی فکر می‌کنید که با وجود تأثیرات منفی محیط مدرسه همچنان به حقیقت چسبیده‌اند، آیا تحت تأثیر ایمانشان قرار نمی‌گیرید؟ اگر موقعیت سخت هم‌ایمانانی را که به نظر ضعیف می‌آیند، در نظر داشته باشیم، آنان را «در ایمان دولتمند» خواهیم شمرد.—یعقو ۲:۵.
زمان مناسب برای سخن گفتن
۱۷ چهارمین نفری که به دیدار ایّوب رفت، یکی از خویشاوندان ابراهیم به نام اِلیهو بود. ظاهراً او با دقت به گفتگوی بین ایّوب و آن سه نفر گوش می‌کرد، زیرا پس از آن توانست پندهایی صادقانه و پرمهر به ایّوب بدهد که باعث شد طرز فکرش را اصلاح کند. (ایو ۳۳:۱، ۶، ۱۷) هدف اِلیهو این نبود که به خودش یا شخصی دیگر جلال دهد، بلکه به دنبال جلال یَهُوَه بود. (ایو ۳۲:۲۱، ۲۲؛ ۳۷:۲۳، ۲۴) ما از نمونهٔ اِلیهو می‌آموزیم که وقتی شخصی صحبت می‌کند، باید سکوت کنیم و به سخنانش گوش دهیم. (یعقو ۱:۱۹) همچنین می‌آموزیم که هدف اصلی‌مان از پند دادن باید این باشد که به یَهُوَه جلال دهیم نه به خودمان.
۱۸ پندهای کتاب مقدّس کمکمان می‌کند که تشخیص دهیم چه زمانی و چگونه سخن گوییم. ما با به‌کارگیری این پندها نشان می‌دهیم که برای هدیهٔ سخن گفتن ارزش قائلیم. سلیمان پادشاه در این باره گفت: «سخن سنجیده، سیب طلاست در سینی نقره!» (امث ۲۵:۱۱) وقتی با دقت به گفته‌های دیگران گوش دهیم و پیش از سخن گفتن خوب فکر کنیم، سخنانمان همچون سیب‌هایی طلایی، زیبا و ارزشمند خواهد بود. به این شکل، چه کم صحبت کنیم چه زیاد، سخنانمان باعث تشویق دیگران می‌شود و یَهُوَه را خشنود می‌کند. (امث ۲۳:۱۵؛ افس ۴:۲۹) به راستی که این بهترین روش برای ابراز قدردانی‌مان از هدیهٔ سخن گفتن است.
گوهرهای روحانی
همواره به یَهُوَه نزدیک شوید
۱۰ به طور مشابه، بجاست که به فکر ظاهر خود باشیم. با این حال نباید سخت بکوشیم همهٔ علائم پیری را محو سازیم. این علائم نشان بلوغ، شأن و زیبایی درونی است. برای مثال، در کتاب مقدّس آمده است: «سفیدمویی تاج جمال است، هنگامی که در راه عدالت یافت شود.» (امث ۱۶:۳۱) یَهُوَه چنین دیدی نسبت به ما دارد و ما نیز باید تلاش کنیم که خود را از دیدگاه او بنگریم. (۱پِطرُس ۳:۳، ۴ خوانده شود.) آیا عاقلانه است که خطر جرّاحی یا روش درمانی غیرضروری را به جان بخریم تا ظاهر خود را جذاب کنیم؟ در هر سنی که باشیم یا از هر سلامتی که برخوردار باشیم، «سُرور» یا شادی یَهُوَه منشأ زیبایی حقیقی است. (نح ۸:۱۰) فقط در دنیای جدید از سلامت کامل و زیبایی جوانی برخوردار خواهیم شد. (ایو ۳۳:۲۵؛ اشع ۳۳:۲۴) تا آن زمان، ایمان و حکمت عملی به ما کمک می‌کند تا به یَهُوَه نزدیک بمانیم و از وضعیت کنونی به بهترین نحو استفاده کنیم.—۱تیمو ۴:۸.
۸-۱۴ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | ایّوب ۳۴-۳۵
آیا فکر می‌کنید عدالت وجود ندارد؟
خدا چه شخصیتی دارد؟
اعمال خدا همیشه درست و عادلانه است. به گفتهٔ کتاب مقدّس خدای قادر مطلق هیچ گاه ظلم و بدی نمی‌کند. (ایّوب ۳۴:۱۰) در کتاب مقدّس خطاب به یَهُوَه خدا آمده است: «تو قومها را به انصاف حکم می‌کنی.» قضاوت یَهُوَه خدا همیشه عادلانه است. (مزمور ۶۷:۴) «خداوند به دل» می‌نگرد، پس هیچ گاه فریبِ ریاکاری و ظاهرسازی را نمی‌خورد و همیشه می‌تواند حقیقت را دریابد و به انصاف قضاوت کند. (۱سموئیل ۱۶:۷) افزون بر این، خداوند از تمامی بی‌عدالتی‌ها و فساد روی زمین آگاهست و قول داده که به‌زودی شریران را از روی زمین نابود خواهد کرد.—امثال ۲:۲۲.
چه چیزهایی با آمدن پادشاهی خدا از میان خواهد رفت؟
۵ یَهُوَه چه خواهد کرد؟ اکنون یَهُوَه خدا به شریران فرصت می‌دهد که خود را تغییر دهند. (اشع ۵۵:۷) حکم این نظام صادر شده است؛ این نظام شریر نابود خواهد شد، با این همه هنوز تک‌تک افراد شریر فرصت دارند و حکم داوری نهایی برای آنان صادر نشده است. اما شریرانی که از تغییر دادن خود سر باز زنند و همچنان تا زمان مصیبت عظیم از این نظام پشتیبانی کنند، چه عاقبتی خواهند داشت؟ یَهُوَه خدا گفته است که زمین را برای همیشه از انسان‌های شریر پاک خواهد کرد. (مزمور ۳۷:۱۰ خوانده شود.) شاید شریران تصوّر کنند که از داوری در امان خواهند ماند. بسیاری از آنان آموخته‌اند که چگونه اعمالشان را پنهان کنند، به نظر می‌رسد اکنون توانسته‌اند از عدالت بگریزند و از عواقب اعمالشان در امان باشند. (ایو ۲۱:۷، ۹) اما کتاب مقدّس به ما چنین یادآور می‌شود: «چشمان او بر راههای انسان است، و تمامی قدمهای وی را می‌بیند. هیچ تاریکی یا ظلمت غلیظی نیست که بدکاران خود را در آن پنهان کنند.» (ایو ۳۴:۲۱، ۲۲) نمی‌توان از یَهُوَه پنهان شد. شیادترین شیّادان نیز نمی‌توانند او را فریب دهند، در پیش چشمان یَهُوَه، عمق هر عملی حتی اگر در تاریک‌ترین مکان پنهان باشد، آشکار و روشن است. پس از حارمَگِدّون بر مکان‌هایی که شریران بوده‌اند نظر می‌اندازیم، آنان دیگر نیستند، از میان رفته‌اند، برای همیشه از میان رفته‌اند.—مز ۳۷:۱۲-۱۵.
آیا ممکن است به عیسی شک کنی؟
۱۹ آیا ما هم امروزه با این مشکل روبروییم؟ بله. ما از نظر سیاسی بی‌طرف هستیم، به همین دلیل خیلی از مردم ما را قبول نمی‌کنند. آن‌ها توقع دارند که ما در انتخابات شرکت کنیم. اما ما می‌دانیم که اگر یک انسان را به عنوان حاکم انتخاب کنیم، در واقع یَهُوَه را رد می‌کنیم. (۱سمو ۸:۴-۷) همین طور شاید مردم انتظار داشته باشند که ما مدرسه و بیمارستان بسازیم و کارهای خیریه انجام دهیم. اما تمرکز ما روی خدمت موعظه است و به دنبال یک راه‌حل فوری برای مشکلات بشر نیستیم؛ به همین دلیل خیلی از مردم ما را رد می‌کنند.
۲۰ چگونه می‌توانیم ایمانمان را حفظ کنیم؟ (مَتّی ۷:۲۱-۲۳ خوانده شود.) تمرکز اصلی ما باید روی کاری باشد که عیسی از ما خواسته است. (مت ۲۸:۱۹، ۲۰) هیچ وقت نباید خودمان را درگیر مشکلات سیاسی و اجتماعی این دنیا کنیم. ما مردم را دوست داریم و به مشکلاتشان اهمیت می‌دهیم، اما می‌دانیم که تنها راه‌حل مشکلاتشان این است که با پادشاهی خدا آشنا شوند و یک رابطهٔ نزدیک با یَهُوَه داشته باشند.
گوهرهای روحانی
با ایثارگری، یَهُوَه را جلال دهید!
۳ جوانی به نام اِلیهو به سخنان ایّوب و این سه مرد گوش می‌داد. وقتی سخنان آنان به پایان رسید، اِلیهو از ایّوب در مورد یَهُوَه خدا پرسید: «اگر پارسا باشی، به او چه می‌بخشی؟ و از دست تو چه می‌گیرد؟» (ایو ۳۵:۷) آیا منظور اِلیهو نیز این بود که تلاش ما برای خدمت به یَهُوَه خدا بی‌فایده است؟ خیر. زیرا یَهُوَه خدا اِلیهو را همچون آن سه مرد دیگر اصلاح نکرد، پس قاعدتاً اِلیهو از این گفته منظور دیگری داشت. منظور او این بود که یَهُوَه خدا نیازی به پرستش ما ندارد. چرا که یَهُوَه خدا کامل و بی‌نیاز است. کاری نیست که ما انجام دهیم که او را ثروتمندتر یا قوی‌تر سازد. در واقع این ماییم که تمامی نیکویی‌ها، استعدادها و توانایی‌هایمان را مدیون او هستیم و بی‌شک برای او اهمیت دارد که ما چگونه از آن‌ها بهره می‌گیریم.
۱۵-۲۱ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | ایّوب ۳۶-۳۷
چرا به قول یَهُوَه در مورد زندگی ابدی اطمینان دارید؟
آیا واقعاً می‌توان خدا را یافت؟
هستی ابدی خدا: در کلام خدا آمده است که خدا «از ازل تا به ابد» وجود دارد. (مزمور ۹۰:۲) به زبانی دیگر، خدا نه شروعی داشت و نه پایانی دارد. از دیدگاه بشر «شمار سالهای [خدا] را کاوش نتوان کرد.»—ایّوب ۳۶:۲۶.
اهمیت این مطلب: خدا وعده داده است که زندگی ابدی را به کسانی عطا خواهد کرد که با او دوستی‌ای صمیمی ایجاد کنند. (یوحنا ۱۷:۳) اگر خدا زندگی ابدی نداشت، تا چه حد می‌توانستیم به این وعده اعتماد کنیم؟ فقط «پادشاه ابدیت» قادر است چنین وعده‌ای را به تحقق رساند.—۱تیموتائوس ۱:۱۷، پاورقی.
آیا از هدایای خدا قدردانید؟
۶ فاصلهٔ مناسب زمین تا خورشید، این امکان را فراهم کرده است که آب در حالت مایع بر روی زمین یافت شود. اگر زمین تنها اندکی به خورشید نزدیک‌تر بود، تمام آب‌ها تبخیر می‌شد و زمین به مکانی بسیار گرم و خشک تبدیل می‌گشت که امکان زندگی در آن نبود. برعکس، اگر زمین تنها اندکی از خورشید دورتر بود، تمام آب‌ها منجمد می‌شد و زمین به یک توپ یخی تبدیل می‌گشت. یَهُوَه زمین را در فاصلهٔ مناسبی از خورشید قرار داده است تا ما بتوانیم با کمک چرخهٔ آب به زندگی ادامه دهیم. خورشید آب‌های روی سطح زمین را تبخیر می‌کند و باعث تشکیل ابرها می‌گردد. سالانه حدود ۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مکعب آب تبخیر می‌شود. آب‌های تبخیرشده، حدود ۱۰ روز در جو می‌ماند و سپس به شکل باران یا برف به زمین برمی‌گردد. به این شکل، این آب‌ها مجدّداً جزئی از آب‌های روی سطح زمین می‌شود و این چرخه همواره ادامه می‌یابد. به راستی که چرخهٔ آب ثابت می‌کند یَهُوَه خدایی حکیم و قدرتمند است.—ایو ۳۶:۲۷، ۲۸؛ جا ۱:۷.
امیدت را قوی نگه دار!
۱۶ امیدمان به حیات ابدی یک هدیهٔ باارزش از طرف خداست. ما مشتاق یک آیندهٔ فوق‌العاده هستیم که حتماً اتفاق می‌افتد. امیدمان مانند یک لنگر در سختی، آزار و اذیت و هنگام روبرویی با مرگ ما را استوار نگه می‌دارد. همچنین مانند یک کلاهخود است که از طرز فکر ما محافظت می‌کند تا بتوانیم از انجام کارهای نادرست دوری کنیم و کار درست را انجام دهیم. امیدی که در کتاب مقدّس آمده ما را به خدا نزدیک‌تر می‌کند و عمق محبت خدا را به ما نشان می‌دهد. اگر امیدمان را قوی و استوار نگه داریم فایدهٔ زیادی می‌بریم.
گوهرهای روحانی
it-۱-E ص ۴۹۲
خبررسانی
در زمان باستان، خبرها به روش‌های مختلف پخش می‌شد. معمولاً خبرهای دور و نزدیک را مردم شفاهاً به همدیگر می‌گفتند. (۲سم ۳:۱۷، ۱۹؛ ایو ۳۷:۲۰) مثلاً، مسافرانی که با کاروان سفر می‌کردند، برای آب، غذا و نیازهای دیگرشان در شهرها توقف می‌کردند و خبرها را از جاهای دوردست بین مردم پخش می‌کردند. به خاطر موقعیت جغرافیایی فلسطین، کاروان‌های زیادی از آن سرزمین رد می‌شدند تا به آسیا، اروپا و آفریقا بروند. برای همین مردم آن سرزمین همیشه از اتفاقات مهمی که در سرزمین‌های دیگر می‌افتاد باخبر می‌شدند. خبرها معمولاً در بازار شهر پخش می‌شد.
۲۲-۲۸ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | ایّوب ۳۸-۳۹
آیا به آفریده‌های یَهُوَه توجه می‌کنید؟
آیا منتظر یَهُوَه می‌مانید؟
۷ کتاب مقدّس می‌گوید که یَهُوَه هنگام آفرینش زمین، «اندازه‌های» آن را تعیین کرد، «پایه‌هایش» را مشخص کرد و «سنگ زاویهٔ» آن را گذاشت. (ایو ۳۸:۵، ۶) او حتی زمانی را کنار گذاشت که آفرینشش را مشاهده کند. (پیدا ۱:۱۰، ۱۲) فرشتگان از این که می‌دیدند آفرینش زمین کامل‌تر می‌شود، خیلی شاد و هیجان‌زده بودند. طوری که همهٔ آن‌ها «فریاد شادی سر دادند.» (ایو ۳۸:۷) ما از این موضوع چه یاد می‌گیریم؟ هزاران سال طول کشید تا یَهُوَه آفرینش زمین، آسمان و همهٔ موجودات زنده را تمام کرد. اما وقتی به همهٔ چیزهایی که با صبر و حوصله آفریده بود نگاه کرد گفت که ‹بسیار نیکوست.›—پیدا ۱:۳۱.
رستاخیز نشانی از محبت، حکمت و صبر یَهُوَه
۲ یَهُوَه ابتدا پسرش عیسی را آفرید. سپس با همکاری او، «همهٔ چیزهای دیگر» منجمله فرشتگان را آفرید. (کول ۱:۱۶) عیسی از این که می‌توانست با یَهُوَه همکاری کند بسیار شاد بود. (امث ۸:۳۰) فرشتگان نیز شاد بودند. آنان وقتی می‌دیدند یَهُوَه با همکاری عیسی، آسمان و زمین را می‌آفریند، چه واکنشی از خود نشان دادند؟ آن فرشتگان پس از آفرینش زمین، «فریاد شادی سر دادند.» مطمئناً آنان با دیدن دیگر آفریده‌های یَهُوَه، به‌خصوص انسان نیز شادی خود را ابراز کردند. (ایو ۳۸:۷؛ امث ۸:۳۱) به راستی که هر یک از این آفریده‌ها نشانی از محبت و حکمت یَهُوَه خداست!—مز ۱۰۴:۲۴؛ روم ۱:۲۰.
با تعمّق بر آفریده‌های یَهُوَه به خصوصیات او پی‌ببرید
۸ یَهُوَه قابل اعتماد است. او به ایّوب کمک کرد تا بیشتر به او اعتماد کند. (ایو ۳۲:۲؛ ۴۰:۶-۸) خدا در صحبت‌هایش با ایّوب به جنبه‌های زیادی از آفرینش مثل ستاره‌ها، ابرها و صاعقه اشاره کرد. یَهُوَه همین طور در مورد گاونر وحشی و اسب صحبت کرد. (ایو ۳۸:۳۲-۳۵؛ ۳۹:۹، ۱۹، ۲۰) تمام این آفریده‌های خدا نه تنها قدرتش را نشان می‌دهند، بلکه محبت و حکمت عظیمش را هم. بعد از این گفتگوها ایّوب بیشتر از قبل به یَهُوَه اعتماد کرد. (ایو ۴۲:۱-۶) به طور مشابه بررسی آفرینش نشان می‌دهد که یَهُوَه نسبت به ما انسان‌ها بسیار حکیم‌تر و قدرتمندتر است. بله یَهُوَه قدرت از میان‌برداشتن مشکلاتمان را دارد و روزی این کار را خواهد کرد. به این دلیل ما هم می‌توانیم کاملاً به او اعتماد کنیم.
گوهرهای روحانی
it-۲-E ص ۲۲۲
قانون‌گذار
یَهُوَه قانون‌گذار ماست. فقط او قانون‌گذار حقیقی است. مثلاً، یَهُوَه قوانین فیزیک را برای مخلوقات جاندار و بی‌جانش تعیین کرده است. (ایو ۳۸:۴-۳۸؛ مز ۱۰۴:۵-۱۹؛ ایو ۳۹:۱-۳۰) اما انسان‌ها را با قدرت استدلال و نیاز روحانی آفریده است. برای همین، انسان‌ها علاوه بر قوانین فیزیکی به قوانین اخلاقی یَهُوَه هم وابسته هستند. (رو ۱۲:۱؛ ۱قر ۲:۱۴-۱۶) فرشتگان هم باید از قوانین یَهُوَه اطاعت کنند.—مز ۱۰۳:۲۰؛ ۲پط ۲:۴، ۱۱.
یَهُوَه قوانین فیزیک را آنقدر درست و دقیق تعیین کرده که دانشمندان با استفاده از آن‌ها می‌توانند حرکت ماه و سیّاره‌ها را به درستی محاسبه کنند. اگر کاری برخلاف قوانین فیزیکی بکنیم، نتیجهٔ تلخش را سریع می‌بینیم. (ار ۳۳:۲۰، ۲۱) به همین شکل اگر قوانین اخلاقی یَهُوَه را بشکنیم، عواقب بد آن را دیر یا زود می‌بینیم. برای همین کتاب مقدّس می‌گوید: «هیچ کس نمی‌تواند خدا را فریب دهد، چون انسان هر چه بکارد، همان را درو خواهد کرد.»—غلا ۶:۷؛ ۱تی ۵:۲۴.
۲۹ ژانویه–۴ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | ایّوب ۴۰-۴۲
از سرگذشت ایّوب چه یاد می‌گیریم؟
‹کیست که از فکر یَهُوَه آگاه باشد؟›
۴ وقتی در اَعمال یَهُوَه تعمّق می‌کنیم، باید مواظب باشیم که خدا را با معیارهای انسانی قضاوت نکنیم. کلام یَهُوَه در مزمور ۵۰:۲۱ به چنین گرایشی اشاره می‌کند: «گمان بردی که من مثل تو هستم.» ۱۷۵ سال پیش، محققی چنین گفت: «بشر تمایل دارد خدا را قضاوت کند و تصوّر می‌کند که خدا را با قوانین انسانی می‌توان محک زد و بدین شکل او را کوچک می‌سازد.»
۵ باید مواظب باشیم که یَهُوَه را با معیارهای خود محک نزنیم و او را آن طور که می‌خواهیم تصوّر نکنیم. چرا این موضوع اهمیت دارد؟ چون وقتی کتاب مقدّس را مطالعه می‌کنیم، شاید برخی از اَعمال یَهُوَه از دید ناکامل ما درست نیاید. اسرائیلیان باستان در دام چنین طرز فکری افتادند و از رفتاری که یَهُوَه با آنان داشت نتیجه‌گیری اشتباهی کردند. به سخن یَهُوَه در مورد آن‌ها توجه کنید: «شما می‌گویید که طریق خداوند موزون [یا درست] نیست. پس حال ای خاندان اسرائیل بشنوید: آیا طریق من غیرموزون است و آیا طریق شما غیرموزون نیست؟»—حز ۱۸:۲۵.
۶ تشخیص این که دیدگاه ما محدود است و گاهی کاملاً نادرست، به ما کمک می‌کند تا یَهُوَه را با معیارهای خود قضاوت نکنیم. برای مثال، ایّوب لازم بود این موضوع را بیاموزد. هنگامی که ایّوب رنج می‌برد در اثر یأس و ناامیدی تا حدّی فقط به خود فکر می‌کرد. به همین دلیل دیدش بسیار محدود شده بود. اما یَهُوَه مهربانانه به او کمک کرد تا دیدی وسیع بیابد. خدا با پرسیدن ۷۰ سؤال متفاوت که ایّوب قادر به پاسخ آن نبود درک محدود او را نمایان ساخت. ایّوب با تواضع دیدگاه خود را اصلاح کرد.—ایّوب ۴۲:۱-۶ خوانده شود.
همواره موضوع اصلی را مد نظر داشته باشید
۱۲ آیا پندهای یَهُوَه به ایّوب رنج‌دیده، تند و عاری از محبت بود؟ به هیچ وجه، ایّوب نیز این چنین فکر نکرد. هر چند که ایّوب آزمایش سختی را گذراند، سرانجام از خدا شکرگزار بود. او حتی گفت: «از خویشتن کراهت دارم، و در خاک و خاکستر توبه می‌کنم.» ایّوب چگونه به چنین طرز فکری دست یافت؟ از طریق پندهای صریح و روشن و نشاط‌بخش یَهُوَه خدا. (ایو ۴۲:۱-۶) ایّوب پیش از آن نیز از سوی اِلیهوی جوان پندهایی دریافت کرده بود. (ایو ۳۲:۵-۱۰) پس از این که ایّوب پندهای خدا را پذیرفت و دیدگاه خود را اصلاح کرد، یَهُوَه خدا خشنودی خود را از ایّوب که تحت مصیبت‌ها به او وفادار مانده بود، اعلام کرد.—ایو ۴۲:۷، ۸.
برای یَهُوَه انتظار بکش
۱۷ ایّوب تنها یکی از خادمان خداست که در سختی و مصیبت شجاع و قوی ماند. پولُس رسول در نامه‌اش به عبرانیان به بسیاری از خادمان خدا اشاره می‌کند که در مصیبت‌ها به او وفادار ماندند. پولُس می‌گوید: «چنین گروهی عظیم از شاهدان را همچون ابری گرداگرد خود داریم.» (عبر ۱۲:۱) آن‌ها با وجود زندگی پرفراز و نشیب‌شان به یَهُوَه وفادار ماندند. (عبر ۱۱:۳۶-۴۰) آیا تلاش‌ها و پایداری‌شان در این راه بی‌فایده بود؟ بی‌شک خیر! هر چند تحقق تمامی وعده‌های یَهُوَه را در زمان حیاتشان ندیدند، باز هم چشم امیدشان تنها به یَهُوَه بود. آن‌ها می‌دانستند که یَهُوَه از آن‌ها خشنود است، پس اطمینان داشتند که تحقق وعده‌های یَهُوَه را در آینده خواهند دید. (عبر ۱۱:۴، ۵) نمونهٔ این مردان و زنان عزم و ارادهٔ ما را قوی‌تر می‌کند که امیدمان را به یَهُوَه ببندیم.
۱۸ ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که هر روز بد و بدتر می‌شود. (۲تیمو ۳:۱۳) شیطان کارش با خادمان خدا تمام نشده. پس قطع‌نظر از مشکلاتی که در انتظارمان است می‌خواهیم با عزمی استوار به یَهُوَه خدمت کنیم و فراموش نکنیم که «امیدمان را به خدای زنده بسته‌ایم.» (۱تیمو ۴:۱۰) به یاد داشته باشید که در نهایت یَهُوَه برای ایّوب چه کرد و چگونه ثابت کرد که «بسیار مهربان و رحیم است.» (یعقو ۵:۱۱) باشد که ما هم به یَهُوَه خدا وفادار بمانیم و با اطمینان پیش رویم، چون او «به کسانی که از صمیم دل او را می‌جویند، پاداش می‌دهد.»—عبرانیان ۱۱:۶ خوانده شود.
گوهرهای روحانی
it-۲-E ص ۸۰۸
مسخره شدن
ایّوب بارها مسخره شد، اما به یَهُوَه وفادار ماند. با این وجود، دید او کم‌کم نسبت به شرایطش عوض شد و اشتباه کرد. ایّوب فکر کرد که از یَهُوَه عادل‌تر است. (ایو ۳۵:۲؛ ۳۶:۲۴) وقتی سه دوستش او را مسخره کردند، ایّوب حرفهای آن‌ها را به خودش گرفت. در صورتی که آن‌ها در واقع به یَهُوَه توهین می‌کردند. اِلیهو گفت: «آیا کسی مثل ایّوب وجود دارد که مسخره شدن برایش مثل نوشیدن آب باشد؟» (ایو ۳۴:۷) با این گفته اِلیهو نشان داد که ایّوب طوری رفتار می‌کرد که انگار از مسخره شدن لذّت می‌برد، مثل کسی که از خوردن آب لذّت می‌برد. بعداً یَهُوَه به ایّوب توضیح داد که حرفهای آن‌ها، در واقع دروغ‌هایی بر ضدّ خدا بود، نه ایّوب. (ایو ۴۲:۷) همین طور وقتی قوم اسرائیل از یَهُوَه یک پادشاه خواستند او به سموئیل گفت: «آن‌ها تو را رد نکردند، بلکه مرا رد کردند، چون نمی‌خواهند من پادشاهشان باشم.» (۱سم ۸:۷) عیسی هم به شاگردانش گفت: «تمام ملت‌های دنیا از شما متنفر می‌شوند، چون پیرو من هستید.» (مت ۲۴:۹) وقتی دیگران ما را به خاطر ایمانمان مسخره می‌کنند، این آیه‌ها به ما کمک می‌کنند که شرایط را با دید و روحیهٔ درستی تحمّل کنیم.—لو ۶:۲۲، ۲۳.
۵-۱۱ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۱-۴
از پادشاهی یَهُوَه حمایت کنید
«همهٔ قومها را خواهم لرزانید»
۸ اکثر مردم واکنش مثبتی به شنیدن خبر خوش پادشاهی خدا نشان نداده‌اند. (مزمور ۲:۱-۳ خوانده شود.) آن‌ها عیسی را به عنوان پادشاه منتخب یَهُوَه قبول ندارند و موعظهٔ پادشاهی خدا را ‹خبری خوش› نمی‌دانند. حتی بعضی از دولت‌ها، فعالیت موعظه را ممنوع کرده‌اند! خیلی از حکومت‌ها هم که ادعای خداپرستی می‌کنند، حاضر نیستند از قدرتشان دل بکنند. امروزه هم مثل قرن اول، دولت‌ها خادمان یَهُوَه را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند و به این شکل مخالفتشان را با یَهُوَه و عیسی نشان می‌دهند.—اعما ۴:۲۵-۲۸.
بی‌طرفی خود را در دنیایی پر از تفرقه حفظ کنید
۱۱ مادیات. اگر به دارایی‌مان دلبسته باشیم، این خطر وجود دارد که در شرایط دشوار نتوانیم بی‌طرفی‌مان را حفظ کنیم. روت خواهری در مالاوی شاهد بود که در دههٔ ۱۹۷۰ زمانی که با آزار و اذیت روبرو شدند، چندین شاهد یَهُوَه نتوانستند بی‌طرفی خود را حفظ کنند. او می‌گوید: «آنان نمی‌توانستند از زندگی مرفه‌شان چشم بپوشند. برخی به همراه ما تبعید شدند، اما بعدها به حزب‌های سیاسی پیوستند و به خانه‌هایشان باز گشتند، چون زندگی در اردوگاه‌های پناهندگی برایشان دشوار بود.» اکثر قوم خدا همچون این افراد عمل نکرده‌اند. آنان علی‌رغم فشارهای اقتصادی و حتی با وجود از دست دادن تمامی دارایی‌شان، بی‌طرفی خود را حفظ می‌کنند.—عبر ۱۰:۳۴.
گوهرهای روحانی
it-۱-E ص ۴۲۵
کاه
کاه پوستهٔ نازکی است که رویِ غلاتی مثل گندم و جو را می‌پوشاند. خرمن‌کوبی در زمان باستان خیلی معمول بود و در کتاب مقدّس به صورت سمبولیک استفاده شده است. کاه، قابل استفاده و خوردن نبود. برای همین در کتاب مقدّس سمبول چیزی سبک، بی‌ارزش و ناخوشایند است که باید جدا و دور انداخته شود.
کشاورز، اول با خرمن‌کوبی کاه را خرد و از دانه جدا می‌کرد. بعد در خرمنگاه دانه و کاه را باد می‌داد. به این شکل کاه مثل گرد و غباری از دانه جدا می‌شد. برای همین کتاب مقدّس از این تشبیه استفاده کرده تا نشان بدهد که یَهُوَه چطور مرتدان، مخالفان و شریران را از بین می‌برد. (ایو ۲۱:۱۸؛ مز ۱:۴؛ ۳۵:۵؛ اش ۱۷:۱۳؛ ۲۹:۵؛ ۴۱:۱۵؛ هو ۱۳:۳) پادشاهی خدا مخالفانش را طوری از بین می‌برد که مثل کاه پراکنده می‌شوند و دیگر اثری از آن‌ها باقی نمی‌ماند.—دان ۲:۳۵.
برای این که باد، کاه را به سمت دانه‌های جداشده نبرد، کشاورز کاه را جمع می‌کرد و آن را می‌سوزاند. به طور مشابه یحیای تعمیددهنده در مورد نابودی شریران این طور پیشگویی کرد: ‹عیسی گندم را در انبارش جمع می‌کند، ولی کاه را با آتشی خاموش‌نشدنی خواهد سوزاند.›—مت ۳:۷-۱۲؛ لو ۳:۱۷
۱۲-۱۸ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۵-۷
وفادار بمان و نگذار رفتار دیگران ناامیدت کند
از کتاب مقدّس قوّت یابید
۷ آیا دوستی نزدیک یا یکی از اعضای خانواده با سوءاستفاده از اعتماد شما، باعث رنجشتان شده است؟ در این صورت می‌توانید گزارش کتاب مقدّس دربارهٔ اَبشالوم، پسر داوود پادشاه را بخوانید. او با خیانت به پدرش، قصد داشت به جای او پادشاه شود.—۲سمو ۱۵:۵-۱۴، ۳۱؛ ۱۸:۶-۱۴.
۸ ۱) دعا کنید. با در نظر گرفتن این گزارش، احساستان را نسبت به آنچه باعث رنجشتان شده است، برای یَهُوَه بیان کنید. (مز ۶:۶-۹) هنگام صحبت با یَهُوَه، به تمام جزئیات اشاره کنید. سپس از او بخواهید کمکتان کند تا اصولی بیابید که برای مقابله با مشکلتان به شما کمک کند.
اطمینان داشته باشید که حقیقت را یافته‌اید
۳ ایمان ما نباید تنها بر پایهٔ محبت برادران و خواهران باشد. زیرا در این صورت ممکن است به دلایل مختلف ایمانمان را به‌راحتی از دست بدهیم. برای مثال، تصوّر کنید که هم‌ایمانی که حتی شاید پیر جماعت یا پیشگام است، مرتکب گناهی جدّی شود؛ یا ممکن است برادر یا خواهری شما را آزرده‌خاطر سازد و یا مرتد شود و ادعا کند که آنچه بدان معتقدید حقیقت ندارد. آیا چنین موقعیت‌هایی باعث لغزش شما می‌شود؟ شما باید ایمانتان را بر اساس رابطه‌تان با یَهُوَه بنا کنید؛ اگر آن را بر اساس اعمال دیگران بنا کنید، ایمانتان مستحکم و استوار نخواهد بود. شما برای بنای یک خانه، علاوه بر دکوراسیون داخلی به مصالح مستحکم نیاز دارید. به طور مشابه، برای بنای ایمانتان، علاوه بر احساسات، به دلایل مستحکم و منطقی نیاز دارید. شما باید اطمینان یابید که آنچه کتاب مقدّس دربارهٔ یَهُوَه می‌گوید، حقیقت است.—روم ۱۲:۲.
۴ عیسی گفت که برخی «با شادی» حقیقت را می‌پذیرند، اما ایمانشان در مشکلات ضعیف می‌شود. (مَتّی ۱۳:۳-۶، ۲۰، ۲۱ خوانده شود.) احتمالاً چنین افرادی نمی‌دانستند که برای پیروی از عیسی باید سختی‌هایی را نیز متحمّل شوند. (مت ۱۶:۲۴) یا شاید فکر می‌کردند که زندگی مسیحیان عاری از مشکلات است و خدا همواره آنان را از سختی‌ها محفوظ نگاه می‌دارد. اما به‌خوبی می‌دانیم که در دنیای امروز، همهٔ ما با سختی‌هایی روبرو می‌شویم. ممکن است شرایط زندگی‌مان طوری تغییر کند که برای مدتی شادی‌مان را از دست بدهیم.—مز ۶:۶؛ جا ۹:۱۱.
گوهرهای روحانی
it-۱-E ص ۹۹۵
قبر
در رومیان ۳:۱۳ پولُس رسول با اشاره به مزمور ۵:۹ می‌گوید که دهان انسان‌های شریر و فریبکار «مثل یک قبرِ باز است.» در یک قبر باز، مرده یا جسدی را می‌گذارند که فاسد می‌شود. به همین شکل، وقتی دهان شریران باز می‌شود، حرفهای کشنده و فاسد می‌زنند.—با مت ۱۵:۱۸-۲۰ مقایسه شود.
۱۹-۲۵ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۸-۱۰
‹ای یَهُوَه تو را ستایش می‌کنم!›
قدر جایگاهتان را در خانوادهٔ یَهُوَه بدانید
۶ یَهُوَه خانه‌ای زیبا به ما داده است. او مدت‌ها قبل از این که انسان را بیافریند، زمین را برای او آماده کرد. (ایو ۳۸:۴-۶؛ ار ۱۰:۱۲) یَهُوَه با سخاوت و مهربانی، چیزهای زیادی آفرید تا ما از زندگی لذّت ببریم. (مز ۱۰۴:۱۴، ۱۵، ۲۴) وقتی خدا به آفرینشش نگاه می‌کرد ‹می‌دید که نیکوست.› (پیدا ۱:۱۰، ۱۲، ۳۱) او زمین را به انسان‌ها سپرد و به این شکل نشان داد که برای آن‌ها ارزش قائل است. (مز ۸:۶) یَهُوَه می‌خواهد که انسان‌های کامل تا ابد از زمین نگهداری کنند. آیا شما از این بابت از یَهُوَه قدردان نیستید؟
آیا از هدایای خدا قدردانید؟
۱۰ یک راه برای قدردانی از هدیهٔ سخن گفتن این است که دلیل اعتقادمان به وجود آفریدگار را به آنانی که به تکامل اعتقاد دارند، توضیح دهیم. (مز ۹:۱؛ ۱پطر ۳:۱۵) آنان معتقدند که زمین و تمام موجودات زنده به طور اتفاقی به وجود آمده‌اند. ولی ما اطمینان داریم که یَهُوَه آفریدگار آسمان‌ها و زمین است. (مز ۱۰۲:۲۵؛ اشع ۴۰:۲۵، ۲۶) از این رو، می‌توانیم با استفاده از کتاب مقدّس و برخی از نکاتی که در این مقاله بررسی شد، دلیل اطمینانمان را به آنان توضیح دهیم.
آیا در گفتار نمونه هستید؟
۱۳ سرود خواندن با دل و جان. هنگام خواندن سرود در حمد و ستایش یَهُوَه تمرکز ما باید بر جلال یَهُوَه باشد. سارا، خواهرمان خود را خوانندهٔ خوبی نمی‌داند. اما می‌خواهد که با خواندن سرود یَهُوَه را جلال دهد. پس در کنار آماده کردن برنامه‌های جلسه خود را برای خواندن سرودها هم آماده می‌کند. سرود را می‌شنود و فکر می‌کند که شعر آن چه ارتباطی با موضوع جلسه دارد. سارا می‌گوید: «با این کار بیشتر بر کلمات و مفهوم آن تمرکز کنم تا توانایی سرود خواندنم.»
گوهرهای روحانی
it-۱-E ص ۸۳۲
انگشت
وقتی کتاب مقدّس به کارهای یَهُوَه اشاره می‌کند، به طور سمبولیک می‌گوید که یَهُوَه با انگشت یا انگشتانش این کارها را انجام داده است. مثلاً، کتاب مقدّس می‌گوید که یَهُوَه فرمان‌هایش را با انگشت روی دو لوح سنگی نوشت (خر ۳۱:۱۸؛ تث ۹:۱۰)، با انگشتش معجزه‌هایی کرد (خر ۸:۱۸، ۱۹) و با انگشتانش آسمان‌ها را آفرید. (مز ۸:۳، پاورقی) در پیدایش آمده که یَهُوَه با استفاده از نیروی فعال یا روح‌القدسش همه چیز را آفرید. اما از کجا می‌توانیم مطمئن باشیم که منظور از انگشت یَهُوَه، همان نیروی فعال اوست؟ (پی ۱:۲) کتاب مَتّی توضیح می‌دهد که عیسی ‹با قدرت روح خدا دیوها را از وجود مردم بیرون می‌کرد.› و کتاب لوقا در رابطه با همان گزارش می‌گوید که عیسی ‹با انگشت خدا، دیوها را بیرون کرد.› پس می‌توانیم نتیجه بگیریم که در کتاب مقدّس انگشت یا انگشتان خدا به روح مقدّس او اشاره دارد.—مت ۱۲:۲۸؛ لو ۱۱:۲۰.
۲۶ فوریه–۳ مارس
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۱۱-۱۵
خودت را در دنیای جدید تصوّر کن
نکاتی از بخش اوّل کتاب مزامیر
۱۱:۳—چه ارکانی منهدم شده است؟ این ارکان پایه‌هایی هستند که اجتماع بشری بر آن قرار گرفته شده است؛ از قبیل قانون، نظم و عدالت. هنگامی که در این پایه‌های اجتماعی آشفتگی به وجود آید، بی‌نظمی و بی‌عدالتی حاکم می‌گردد. در چنین وضعیتی «مرد عادل» می‌باید کاملاً به خدا توکّل کند.—مزمور ۱۱:۴-۷.
دنیایی عاری از خشونت آیا امکان‌پذیر است؟
خدا در کتاب مقدّس وعده داده است که در آینده‌ای نزدیک خشونت را از روی زمین پاک خواهد کرد. در «روز داوری و نابودی مردمان خدانشناس،» سرانجام شرارت دنیای امروز از بین خواهد رفت. (۲پِطرُس ۳:۵-۷) پس از آن، انسان‌ها برای همیشه از خشونت و جنایت در امان خواهند بود. اما چطور می‌توان اطمینان داشت که خدا وارد عمل می‌شود و خشونت را ریشه‌کن می‌کند؟
در کتاب مقدّس آمده است که خدا «بیزار است از آن که خشونت را دوست می‌دارد.» (مزمور ۱۱:۵) آفریدگار عالم دوستدار صلح و عدالت است. (مزمور ۳۳:۵؛ ۳۷:۲۸) به همین دلیل، او در آینده‌ای نزدیک شرارت را نابود خواهد کرد.
آیا صبورانه انتظار می‌کشید؟
۱۵ چرا داوود با میل و رغبت انتظار کشید؟ جواب این سؤال را می‌توانیم در مزموری بیابیم که داوود در آن چهار بار پرسید: «تا به کِی؟» او چنین گفت: «اما من، بر محبت تو توکّل می‌دارم؛ دلم در نجات تو شادی خواهد کرد. برای خداوند خواهم سرایید، زیرا مرا سزای نیکو داده است.» (مز ۱۳:۵، ۶) داوود به محبت پایدار یَهُوَه اطمینان کامل داشت. او به این فکر کرد که یَهُوَه چطور در گذشته به او کمک کرده بود و چشم‌انتظار روزی بود که یَهُوَه به سختی‌های او پایان دهد. بلی، داوود می‌دانست که برکات آینده ارزش آن همه انتظار را دارد.
kr-E ص ۲۳۶ ¶۱۶
پادشاهی خدا خواست او را روی زمین به انجام می‌رساند
۱۶ امنیت: به زودی پیشگویی اِشَعْیا ۱۱:۶-۹ کاملاً به تحقق می‌رسد. همه روی زمین در امنیت خواهند بود. دیگر خطری از طرف انسان‌ها یا حیوانات ما را تهدید نمی‌کند. آن روز را تصوّر کنید! هر جا بروید احساس آرامش می‌کنید. می‌توانید در امنیت کامل در هر رودخانه و دریایی شنا کنید، کوهنوردی کنید و روی چمن‌های سبز و قشنگ راه بروید. دیگر از تاریکی شب نمی‌ترسید. چون پیشگویی حِزْقیال به تحقق رسیده و قوم خدا می‌توانند «در امنیت در بیابان‌ها زندگی کنند و با آرامش در جنگل‌ها بخوابند.»—حز ۳۴:۲۵
گوهرهای روحانی
آیا اساساً تغییر یافته‌اید؟
۱۲ متأسفانه، مردمی اطرافمان را در دنیا فرا گرفته است که پولُس توصیف کرد. آنان احتمالاً فکر می‌کنند که چسبیدن به اصول و معیارها طرز فکر قدیمی و کوته‌فکری است. بسیاری از معلّمان و والدین، آسانگیر می‌باشند و اجازه می‌دهند بچه‌ها هر کاری که می‌خواهند انجام دهند. در دید آنان همه چیز نسبی است و هیچ چیز مطلق نیست یعنی نمی‌توان گفت که چه چیزی حقیقتاً درست است و چه چیزی بد. حتی برخی از معتقدان به خدا فکر می‌کنند هر چه در دیدشان درست است می‌توانند انجام دهند بدون آن که مطیع خدا و احکامش باشند. (مز ۱۴:۱) ولی چنین طرز فکری برای مسیحیان حقیقی خطرناک است. شخص بی‌احتیاط ممکن است چنین دیدی نسبت به ترتیبات تئوکراتیک یابد. شاید مایل نباشد به روال جماعت عمل کند و حتی از آنچه خوشش نیاید ایراد گیرد. یا حتی توصیه‌های کتاب مقدّس را در رابطه با سرگرمی، اینترنت و تحصیلات عالی رد کند.