مأخذ جزوهٔ کار و آموزش
© 2024 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
۴-۱۰ نوامبر
گنج‌هایی در کلام خدا | مزمور ۱۰۵
«او عهدش را تا ابد به یاد می‌آورد»
شما می‌توانید ایمانتان را به وعدهٔ یَهُوَه برای آوردن دنیای جدید تقویت کنید!
۱۱ بیایید بعضی از وعده‌های یَهُوَه را که غیرممکن به نظر می‌رسید بررسی کنیم. او به ابراهیم و سارا گفت که در سالخوردگی بچه‌دار می‌شوند. (پیدا ۱۷:۱۵-۱۷) او همچنین به ابراهیم گفت که نوادگانش سرزمین کَنعان را به ارث می‌برند. طی سال‌های زیادی که نوادگان ابراهیم، یعنی اسرائیلیان در مصر برده بودند تحقق این پیشگویی غیرممکن به نظر می‌رسید، اما بعداً به حقیقت پیوست. قرن‌ها بعد یَهُوَه اعلام کرد که زنی سالخورده به نام الیزابت بچه‌دار می‌شود. همچنین به مریمِ باکره گفت که پسرش را به دنیا می‌آورد. یَهُوَه آمدن پسرش را هزاران سال قبل و در باغ عدن پیشگویی کرده بود که این پیشگویی هم به تحقق رسید.—پیدا ۳:۱۵.
۱۲ وقتی فکر می‌کنیم که یَهُوَه چطور همهٔ وعده‌هایش را عملی کرده است، ایمانمان به این که او می‌تواند دنیای جدید را بیاورد بیشتر می‌شود. (یوشَع ۲۳:۱۴؛ اِشَعْیا ۵۵:۱۰، ۱۱ خوانده شود.) به این شکل ما هم بهتر می‌توانیم به دیگران کمک کنیم تا بدانند دنیای جدید فقط یک رؤیا نیست. یَهُوَه در مورد وعده‌اش برای آسمان و زمینی جدید گفت: «این گفته‌ها امین و راست است.»—مکا ۲۱:۱، ۵.
it-۲-E ص ۱۲۰۱ ¶۲
کلام
یَهُوَه می‌تواند از همهٔ آفریده‌هایش چه جاندار و چه بی‌جان برای تحقق اراده‌اش استفاده کند. (مز ۱۰۳:۲۰؛ ۱۴۸:۸) هر چیزی که یَهُوَه می‌گوید کاملاً قابل اعتماد است، چون او همیشه به وعده‌هایش عمل می‌کند. (تث ۹:۵؛ مز ۱۰۵:۴۲-۴۵) همان طور که خودش گفته است ‹کلامش تا ابد باقی می‌ماند› و «بدون نتیجه پیش او برنمی‌گردد.»—اش ۴۰:۸؛ ۵۵:۱۰، ۱۱؛ ۱پط ۱:۲۵.
گوهرهای روحانی
ب۸۶-E ۱/۱۱ ص ۱۹ ¶۱۵
جوانان، شما نقش مهمی در شادی و اتحاد خانواده دارید
۱۵ «پاهای یوسِف را به غُل و زنجیر بستند، و حلقهٔ آهنی دور گردنش گذاشتند. یوسِف تا تحقق چیزی که پیشگویی شده بود، در زندان ماند. در این مدت، گفته‌های یَهُوَه ناخالصی‌های شخصیت او را پاک کرد.» (مزمور ۱۰۵:۱۷-۱۹) یوسِف ۱۳ سال زندانی و برده بود تا این وعدهٔ یَهُوَه به تحقق رسید. شخصیت او در این شرایط آبدیده شد. یَهُوَه باعث درد و رنج یوسِف نبود اما اجازه داد که او با این وضعیت روبرو شود، چون هدفی از آن داشت. آیا یوسِف با وجود سختی‌هایش هنوز به «گفته‌های یَهُوَه» ایمان داشت؟ آیا این وضعیت در او خصوصیات خوبی را به وجود آورد؟ آیا او صبر، تواضع و قدرت روحانی لازم را در خودش پرورش داد تا برای وظیفه‌ای دشوار آماده باشد؟ یوسِف از کورهٔ آزمایش‌ها سربلند بیرون آمد، مثل طلایی که از کوره بیرون می‌آید و خالص و باارزش می‌شود. خدا حتی بیشتر از قبل برایش ارزش قائل بود و به او وظیفه‌های بیشتری داد.—پیدایش ۴۱:۱۴، ۳۸-۴۱، ۴۶؛ ۴۲:۶، ۹.
۱۱-۱۷ نوامبر
گنج‌هایی در کلام خدا | مزمور ۱۰۶
«آن‌ها خدا را که نجاتشان داده بود فراموش کردند»
چه کسی طرف یَهُوَه است؟
۱۳ اسرائیلیان با دیدن ابر سیاه‌رنگ، رعدوبرق و نشانه‌های شگفت‌انگیز از طرف یَهُوَه، وحشت کرده بودند. بنابراین از موسی خواستند که از طرف آنان با یَهُوَه صحبت کند. (خرو ۲۰:۱۸-۲۱) موسی به قلّهٔ کوه رفت و مدتی طولانی در آنجا ماند. حال اسرائیلیان بدون حضور رهبرشان در بیابان چه می‌کردند؟ به نظر می‌رسید که ایمان آنان وابسته به حضور موسی بود. بنابراین مضطرب و پریشان شدند و به هارون چنین گفتند: «برای ما خدایان بساز تا پیش روی ما بروند. زیرا نمی‌دانیم بر سر این مرد، موسی، که ما را از سرزمین مصر بیرون آورد، چه آمده است.»—خرو ۳۲:۱، ۲.
گوهرهای روحانی
نکاتی از بخش سوّم و چهارم کتاب مزامیر
۱۰۶:۳۶، ۳۷. این آیات به پرستش بت‌ها و قربانی گذاشتن برای دیوها اشاره می‌کند. این موضوع نشان می‌دهد شخصی که از بت استفاده می‌کند ممکن است تحت تأثیر دیوها قرار گیرد. کتاب مقدّس ما را ترغیب می‌کند تا ‹خود را از بت‌ها دور نگاه داریم.›—۱یوحنّا ۵:۲۱.
۱۸-۲۴ نوامبر
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۱۰۷-۱۰۸
«یَهُوَه را شکر و سپاس گویید، چون او نیکوست»
جماعتی که یَهُوَه را حمد می‌گوید
۲ جماعت صرفاً یک نهاد اجتماعی نیست. اجتماع افرادی هم نیست که پیشینهٔ مشترک یا علایقشان آنان را گرد هم آورده باشد؛ مثل کلوپ‌های ورزشی یا کانون‌های تفریحی. هدف اصلی از ایجاد جماعت، پرستش یَهُوَه خداست. حتی در عهد باستان مزمورنویس در مزمور ۳۵:۱۸ به این نکته اشاره کرد: «تو را در جماعتِ بزرگ حمد خواهم گفت. تو را در میان قوم عظیم تسبیح خواهم خواند.» همچنین در مزمور ۱۰۷:۳۱، ۳۲ آمده است: ‹یَهُوَه را به سبب رحمتش تشکر نمایید و به سبب کارهای عجیب او با بنی‌آدم. و او را در مجمع قوم [یعنی جماعت] متعال بخوانید.›
خدا را سپاس گویید و برکت یابید
۴ اگر می‌خواهیم حس قدردانی را در دل خود تقویت کنیم و آن را حفظ نماییم، باید واقف باشیم که یَهُوَه برکات بسیاری به ما داده است و بر برکات و احسان‌های یَهُوَه تأمّل کنیم. مزمورنویس نیز هنگامی که بر شمار عظیم اعمال یَهُوَه تأمّل می‌کرد، در حیرت و شگفتی فرو می‌رفت.—مزمور ۴۰:۵؛ ۱۰۷:۴۳ خوانده شود.
گوهرهای روحانی
it-۲-E ص ۴۲۰ ¶۴
موآب
بعدها وقتی داوود در اسرائیل حکمرانی می‌کرد، هنوز بین اسرائیل و موآب درگیری و جنگ وجود داشت. داوود موآبیان را شکست داد. آن‌ها خادم او شدند و به او خراج می‌دادند. ظاهراً داوود در پایان این درگیری‌ها دو سوم از جنگجویان موآبی را کشت. به نظر می‌رسد که او آن‌ها را مجبور کرد که روی زمین کنار هم دراز بکشند و بعد صف آن‌ها را اندازه گرفت؛ دو سومشان را کشت و یک سومشان را زنده نگه داشت. (۲سم ۸:۲، ۱۱، ۱۲؛ ۱تو ۱۸:۲، ۱۱)احتمالاً در همین درگیری بود که بِنایا پسر یِهویاداع، دو پسر اَری‌ئیلِ موآبی را کشت. (۲سم ۲۳:۲۰؛ ۱تو ۱۱:۲۲) بَلعام بیشتر از ۴۰۰ سال قبل، پیروزی داوود بر موآبیان را این طور پیشگویی کرده بود: «ستاره‌ای از نسل یعقوب ظهور خواهد کرد، عصای سلطنتی از نسل اسرائیل بلند خواهد شد. او یقیناً پیشانی موآب را خواهد شکست، و سر همهٔ جنگجویان بی‌رحم را خُرد خواهد کرد.» (اعد ۲۴:۱۷) از قرار معلوم مزمورنویس با اشاره به این پیروزی بود که نوشت: «موآب لگن شست‌وشوی من است.»—مز ۶۰:۸؛ ۱۰۸:۹.
۲۵ نوامبر–۱ دسامبر
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۱۰۹-۱۱۲
حمایت از عیسی، پادشاهمان!
نکاتی از بخش پنجم کتاب مزامیر
۱۱۰:۱، ۲—در دورانی که «خداوندِ [داود]» یعنی عیسی مسیح به دست راست یَهُوَه خدا نشسته بود چه می‌کرد؟ عیسی پس از رستاخیز و عروجش به آسمان در دست راست خدا نشست تا در سال ۱۹۱۴ به عنوان پادشاه، حکومتش را آغاز کند. در طی آن زمان عیسی بر پیروان مسح‌شده‌اش حکمرانی می‌کرد و آن‌ها را در کار موعظه و شاگردسازی یاری می‌نمود. همچنین آنان را برای حکمرانی در حکومت آسمانی‌اش آماده می‌ساخت.— متّیٰ ۲۴:۱۴؛ ۲۸:۱۸-۲۰؛ لوقا ۲۲:۲۸-۳۰.
آنان که با خدا می‌جنگند شکست می‌خورند!
۳ خادمان یَهُوَه از اوایل قرن بیستم مورد حملات دشمنان قرار گرفته‌اند. در بسیاری از سرزمینها، مردانی با مقاصد پلید در تلاش بوده‌اند تا مانع اعلام بشارت ملکوت گردند. در واقع، شیطان ابلیس، مدعی اعظم که «مانند شیر غرّان گردش می‌کند و کسی را می‌طلبد تا ببلعد،» محرک اصلی اینگونه ستیزه‌جوییها می‌باشد. (۱پطرس ۵:۸) پس از آنکه «دوران معیّن امّت‌ها» در سال ۱۹۱۴ به پایان رسید، خدا پسر خود را در مقام پادشاه نوین زمین منصوب کرد و به او فرمان داد تا ‹در میان دشمنان خود حکمرانی کند.› (لوقا ۲۱:۲۴ دج؛ مزمور ۱۱۰:۲) مسیح نیز از اختیارات خود استفاده نموده، شیطان را از آسمان بیرون راند و محدودهٔ او را به حول و حوش زمین منحصر ساخت. اکنون ابلیس که می‌داند زمانی قلیل دارد آتش خشم خود را بر سر مسیحیان مسح‌شده و یاران ایشان می‌ریزد. (مکاشفه ۱۲:۹، ۱۷) اما، ببینیم حاصل حملات مکرر بر ضد خدا چه بوده است؟
همچنان در راه پیشرفتتان بکوشید
پند کتاب مقدّس در مورد استفاده از عطیهٔ خود، شامل این نیز می‌شود که در به‌کارگیری آن پیشقدم شویم. آیا برای همراهی دیگران در خدمت موعظه پیشقدم می‌شوید؟ آیا در پی فرصت‌هایی هستید که به اعضای جدید، جوان یا ناتوان جماعت کمک کنید؟ آیا برای تمیز و مرتب کردن سالن جماعت یا کمک‌های گوناگون در کنگره‌ها و مجمع‌ها پیشقدم می‌شوید؟ آیا می‌توانید هر از گاهی به خدمت پیشگام کمکی مشغول شوید؟ آیا می‌توانید به عنوان پیشگام خدمت کنید یا به جماعتی یاری رسانید که نیاز به کمک دارد؟ شما برادران، آیا تلاش می‌کنید تا مطابق آنچه کتاب مقدّس قرار داده است واجد شرایط شده، به عنوان خادم جماعت و بعدها به عنوان پیر مسیحی منصوب شوید؟ میل و رغبت شما به کمک به دیگران و قبول مسئولیت، نشانهٔ پیشرفت شماست.—مز ۱۱۰:۳.
گوهرهای روحانی
it-۱-E ص ۵۲۴ ¶۲
عهد
عهد کهانت مثل عهدی که با مِلکیصِدِق کاهن بسته شد. به این عهد در مزمور ۱۱۰:۴ اشاره شده و این عهد در عبرانیان ۷:۱-۳، ۱۵-۱۷ در مورد مسیح به کار رفته است. یَهُوَه این عهد را فقط با عیسی مسیح بست و عیسی وقتی عهد پادشاهی را با پیروانش می‌بست، به آن مشخصاً اشاره کرد. (لو ۲۲:۲۹) طبق این عهد، پسر خدا کاهنی مثل مِلکیصِدِق می‌شد. مِلکیصِدِق پادشاه و کاهن اعظم روی زمین بود. اما عیسی، پادشاه و کاهن اعظم در آسمان می‌شد. (عب ۶:۲۰؛ ۷:۲۶، ۲۸؛ ۸:۱) او بعد از رستاخیزش به آسمان، برای همیشه کاهن اعظم شد. عیسی تحت راهنمایی یَهُوَه به عنوان پادشاه و کاهن اعظم تا ابد خدمت خواهد کرد. برای همین این عهد ابدی است.— عب ۷:۳.
۲-۸ دسامبر
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۱۱۳-۱۱۸
چطور می‌توانیم قدردانی‌مان را به یَهُوَه نشان دهیم؟
با محبت بنا شوید
۱۳ از سخنان عیسی بوضوح پیداست که محبت به یَهُوَه در اولویت مطلق قرار دارد. البته نباید انتظار داشت که این محبت از بدو تولد در ما کامل باشد. خیر، باید آن را پرورش دهیم. نخستین آموخته‌های ما در خصوص یَهُوَه تا حدی ما را به او علاقمند ساخت. این آموخته‌ها رفته رفته افزایش یافتند. پی بردیم که چگونه زمین را شکل داد. (پیدایش ۲:۵-۲۳) چگونه با انسان رفتار کرد، و متعاقب گناهش وی را ترک ننمود، بلکه پیشقدم شد تا او را بازخرید کند. (پیدایش ۳:۱-۵،۱۵) چگونه به وفاداران احسان نمود و حتی یگانه پسر مولود خود را برای آمرزش گناهان آنان دریغ نداشت. (یوحنّا ۳:۱۶،۳۶) هر چه بیشتر در مورد یَهُوَه می‌آموزیم قدردانی ما نسبت به او بیشتر می‌شود. (اِشَعْیا ۲۵:۱) داود پادشاه اظهار کرد که به سبب مراقبتهای رئوفانهٔ یَهُوَه او را بسیار دوست می‌دارد. (مزمور ۱۱۶:۱-۹) یَهُوَه ما را نیز محافظت و راهنمایی می‌کند، قوّت می‌بخشد، و در ما شور و اشتیاق ایجاد می‌کند. براستی هر چه درکمان از او عمیقتر می‌گردد، محبتمان به او بیشتر می‌شود!—مزمور ۳۱:۲۳؛ صَفَنْیا ۳:۱۷؛ رومیان ۸:۲۸.
به دیگران کمک کنید و کمک دیگران را بپذیرید
مزمورنویس می‌گوید: ‹یَهُوَه را برای همه احسان‌هایی که به من نموده است چه ادا کنم؟› (مز ۱۱۶:۱۲) یَهُوَه چه احسانی به او کرده بود؟ یَهُوَه او را در ‹تنگی‌ها› و سخت‌ترین دوران زندگی‌اش حمایت نموده، از «موت خلاصی داده» بود. حال بنده‌اش می‌خواست دِین خود را به آفریدگارش ‹ادا کند.› اما چه چیز می‌توانست به خدا ادا کند؟ او می‌گوید: ‹نذرهای خود را به یَهُوَه ادا خواهم کرد.› (مز ۱۱۶:۳، ۴، ۸، ۱۰-۱۴) آری، مزمورنویس مصمم بود به هر آنچه به یَهُوَه قول داده و تعهد کرده بود عمل کند.
ما چگونه می‌توانیم پاسخ احسان‌های یَهُوَه را بدهیم. برای این منظور باید رفتاری مطابق با اصول و قوانین یَهُوَه در پیش بگیریم. باید پرستش یَهُوَه را محور زندگی خود سازیم و اجازه دهیم روح مقدّس او در همهٔ امور زندگی راهنمای ما باشد. (جا ۱۲:۱۳؛ غلا ۵:۱۶-۱۸) البته، هیچ وقت نمی‌توانیم دِین خود را کاملاً به یَهُوَه ادا کنیم. اما بی‌تردید تلاش‌های صمیمانه‌ای که در خدمت به یَهُوَه به خرج می‌دهیم ‹ دل او را شاد› می‌سازد. (امث ۲۷:۱۱) به راستی چه موهبت عظیمی است که می‌توانیم از وجود خود برای خدمت به آفریدگار مهربانمان مایه گذاریم!
درس‌هایی ارزشمند از کتاب لاویان
۹ درس دوم: ما از روی قدردانی به یَهُوَه خدمت می‌کنیم. برای پی بردن به اهمیت این نکته می‌خواهیم به بررسی قربانی رفاقت که جزئی از پرستش خدا در اسرائیل باستان بود بپردازیم. مطابق کتاب لاویان، اسرائیلیان می‌توانستند قربانی رفاقت را به نشان «شکرگزاری» تقدیم کنند. (لاو ۷:۱۱-۱۳، ۱۶-۱۸) آنان نه از روی اجبار، بلکه از روی خواست قلبی و محبتی که به یَهُوَه داشتند این قربانی را تقدیم می‌کردند. شخصی که قربانی را تقدیم می‌کرد به همراه خانواده‌اش و کاهنان می‌توانست از گوشت حیوان قربانی بخورد. اما قسمت‌های خاصّی از بدن حیوان تنها باید به یَهُوَه تقدیم می‌شد.
۱۰ درس سوم: ما از روی محبت با تمام وجود به یَهُوَه خدمت می‌کنیم. یَهُوَه چربی بدن حیوان را بهترین قسمت آن می‌دانست. او همچنین گفت که قسمت‌های دیگری از بدن حیوان منجمله قلوه‌ها نیز ارزش زیادی دارد. (لاویان ۳:۶، ۱۲، ۱۴-۱۶ خوانده شود.) بنابراین، یَهُوَه از این که اسرائیلیان با خواست قلبی خود، قسمت‌های باارزش و چربی بدن حیوان را به او تقدیم می‌کردند بسیار خشنود می‌شد. قربانی رفاقت نشانگر این بود که شخص اسرائیلی می‌خواهد هر آنچه در توان دارد برای یَهُوَه انجام دهد. به طور مشابه، عیسی با خواست قلبی خود و از روی محبتی که به یَهُوَه داشت، با تمام وجود به او خدمت کرد. (یو ۱۴:۳۱) انجام خواست یَهُوَه برای عیسی شادی‌بخش بود. او قوانین یَهُوَه را بسیار دوست می‌داشت. (مز ۴۰:۸) مطمئناً یَهُوَه از این که می‌دید عیسی به این شکل به او خدمت می‌کند بسیار خشنود بود!
۱۱ خدمت ما به یَهُوَه مانند قربانی رفاقت است. زیرا ما با خواست قلبی خود به او خدمت می‌کنیم و به این شکل محبتمان را به او ابراز می‌نماییم. ما با تمام وجود به یَهُوَه خدمت می‌کنیم زیرا او را از صمیم دل دوست داریم. مطمئناً یَهُوَه از این که می‌بیند میلیون‌ها نفر از روی محبت به او خدمت می‌کنند و اصولش را دوست دارند، بسیار خشنود است. یَهُوَه نه تنها شاهد اعمال ماست، بلکه از نیات و انگیزه‌های دل ما نیز آگاه است. به راستی که این امر به ما دلگرمی می‌دهد! برای مثال، شاید شما پا به سن گذاشته‌اید و دیگر قادر نیستید به اندازهٔ دلخواهتان به یَهُوَه خدمت کنید. در این صورت، مطمئن باشید که یَهُوَه از محدودیت‌هایتان آگاه است و کاملاً درکتان می‌کند. همچنین شاید فکر کنید که توانایی یا مهارت خاصّی ندارید که در خدمت به یَهُوَه استفاده کنید، اما یَهُوَه همواره محبتی را می‌بیند که شما را برمی‌انگیزد تا با آنچه در توان دارید به او خدمت کنید. اگر شما هر آنچه از دستتان برمی‌آید در خدمت به یَهُوَه انجام دهید، او بسیار خشنود می‌شود.
گوهرهای روحانی
سؤالات خوانندگان
مزمورنویسی در شعری چنین سرود: «موت مقدّسان [«وفاداران،» دج] خداوند در نظر وی گرانبها است.» (مز ۱۱۶:۱۵) با آن که زندگی هر یک از پرستندگان یَهُوَه در دید وی پرارزش است، مزمور ۱۱۶ مفهومی فراتر از مرگ تک‌تک خادمان خدا را بیان می‌کند.
از این رو شایسته نیست که مزمور ۱۱۶:۱۵ در رابطه با شخص فوت‌شده در سخنرانی خاکسپاری به کار گرفته شود، حتی اگر وی تا پای مرگ به یَهُوَه وفادار مانده باشد. چرا؟ زیرا بیان مزمورنویس مفهومی وسیع‌تر دارد. این آیه بدین معناست که یَهُوَه اجازه نمی‌دهد تمام وفادارانش جمعاً از میان بروند، چرا که برایش ارزشی فراوان دارند.—همچنین به مزمور ۷۲:۱۴؛ ۱۱۶:۸ رجوع شود.
۹-۱۵ دسامبر
گنج‌هایی در کلام خدا مزمور ۱۱۹:۱-۵۶
«جوانان چطور می‌توانند زندگی‌شان را پاک نگه دارند؟»
ب۸۷-E ۱/۱۱ ص ۱۸ ¶۱۰
آیا شما در هر جنبهٔ زندگی‌تان پاک می‌مانید؟
۱۰ پولُس در اِفِسُسیان ۵:۵ این هشدار را می‌دهد: «خودتان می‌دانید و تشخیص داده‌اید که چه کسانی از برکت‌های پادشاهی مسیح و خدا بهره‌مند نمی‌شوند؛ یعنی کسانی که مرتکب اعمال نامشروع جنسی می‌شوند یا اشخاص ناپاک یا طمعکار، چون طمعکاری نوعی بت‌پرستی است.» با این حال، هر سال هزاران نفر به خاطر «اعمال نامشروع جنسی» توبیخ می‌شوند یا از جماعت اخراج می‌شوند. (۱قُرِنتیان ۶:۱۸) چنین کسانی اغلب مراقب نبوده‌اند و به کلام خدا عمل نکرده‌اند. (مزمور ۱۱۹:۹) برای مثال، خیلی از برادران و خواهران موقع مسافرت و تعطیلات از لحاظ اخلاقی مراقب نبوده‌اند. آن‌ها بجای این که با برادران و خواهران آن کشور معاشرت کنند، با سایر مسافران که شاهد یَهُوَه نیستند دوست شده‌اند. آن‌ها با خودشان فکر می‌کردند که این مسافران آدم‌های خوبیند. برای همین با آن‌ها همراه شده‌اند و کارهایی را کرده‌اند که از نظر اخلاقی درست نبوده است. همین طور بعضی دیگر از مسیحیان در محل کار به همکارانشان بیش از حد نزدیک شده‌اند. یک پیر جماعت به یکی از همکارانش چنان نزدیک شد که به خاطر او خانواده‌اش را رها کرد و از جماعت اخراج شد. چقدر این گفتهٔ کتاب مقدّس درست است که می‌گوید: «معاشران بد، رفتار و عادت‌های خوب را خراب می‌کنند.»—۱قُرِنتیان ۱۵:۳۳.
‹شهادات تو نیز ابتهاج من بوده‌اند›
یَهُوَه با شهادات یا تذکرات خود به قومش کمک می‌کند تا سختی‌های روزگار را تحمّل کنند. با خواندن کتاب مقدّس یا با گوش دادن به تفسیرهای دیگران در جلسات، یَهُوَه موضوعات را به یاد ما می‌آورد و بدین طریق به ما تذکر می‌دهد. بیشتر این موضوعات برای ما تازگی ندارند. به احتمال زیاد خیلی از آن‌ها را در گذشته بررسی کرده‌ایم. برای آنکه موضوعات را سریع فراموش نکنیم، لازم است حافظهٔ خود را با تکرار مقاصد، احکام و تعالیم یَهُوَه تقویت کنیم. پس مهم است که برای تذکرات یَهُوَه ارزش قائل شویم. این تذکرات به یاد ما می‌آورد که همواره زندگی‌مان را با معیارهای او هماهنگ سازیم. از این رو، مزمورنویس چنین سرایید: ‹شهادات تو نیز ابتهاج من بوده‌اند.›—مزمور ۱۱۹:۲۴.
چشمان خود را از چیزهای پوچ و باطل برگردانید!
۲ با این حال، ممکن است با چشمانمان به چیزهایی نگاه کنیم که برایمان بسیار مضر هستند. ارتباط بین بینایی و مغز به قدری قوی است که می‌تواند خواسته‌ها و آرزوهای دلمان را تشدید کند. ما در دنیایی فاسد زندگی می‌کنیم که مردم شهوت‌پرست هستند. همچنین حاکم آن شیطان ابلیس با تصاویر و تبلیغات مضر ما را بمباران می‌کند. پس به راحتی می‌توانیم منحرف شویم، حتی اگر به آن‌ها نظری کوتاه بیندازیم. (۱یو ۵:۱۹) به همین دلیل مزمورنویس به خدا چنین التماس کرد: «چشمانم را از دیدن بطالت برگردان و در طریق خود مرا زنده ساز.»—مز ۱۱۹:۳۷.
گوهرهای روحانی
توکّل به کلام یَهُوَه
۲ نکتهٔ اصلی مزمور ۱۱۹ ارزشِ کلام یا پیام خداست. مزمورنویس برای آنکه این سرود را به خاطر بسپارد قطعات آن را به ترتیب الفبای عبرانی نگاشته که از ۱۷۶ آیه تشکیل شده است. متن عبرانی این مزمور شامل ۲۲ قطعهٔ ۸ مصراعی می‌باشد. در هر قطعه برای شروع مصراع‌ها فقط از یک حرف الفبا استفاده شده است. در این مزمور به کلام، شریعت، شهادات [یادآوری‌ها]، راه‌ها، وصایا، فرایض، اوامر، داوری‌ها، سخنان و احکام خدا اشاره شده است. در این مقاله و مقالهٔ بعدی مزمور ۱۱۹ را بر طبق ترجمهٔ دقیق عبرانی کتاب مقدّس بررسی خواهیم کرد. تعمّق در تجربهٔ خادمان گذشته و حال یَهُوَه درک ما را نسبت به این سرود الهامی و قدردانی‌مان را از بابت کلام خدا یعنی کتاب مقدّس می‌افزاید.
۱۶-۲۲ دسامبر
گنج‌هایی در کلام خدا | مزمور ۱۱۹:۵۷-۱۲۰
چطور می‌توانیم در سختی‌ها پایدار بمانیم؟
«شریعت تو را چقدر دوست می‌دارم»!
۲ شاید از خود بپرسید: «شریعت خدا چگونه می‌تواند منشأ تسکین و تسلّی باشد؟» اطمینان مزمورنویس از اینکه یَهُوَه به او علاقه‌مند بود وی را تقویت می‌کرد. با وجود مشقّاتی که از سوی مخالفانش تحمّل می‌کرد، بسیار شاد بود چرا که با شریعت خدا آشنا می‌بود. او متوجه رفتار مهربانانهٔ یَهُوَه شده بود. به علاوه، به‌کارگیری نصایح خدا مزمورنویس را از دشمنانش حکیم‌تر ساخته بود و حتی حافظ جانش می‌بود. اطاعت از شریعت خدا به او صلح و وجدانی پاک داده بود.—مزمور ۱۱۹:۱، ۹، ۶۵، ۹۳، ۹۸، ۱۶۵.
یادآوریهای یَهُوَه را بی‌نهایت دوست بدار
۳ شهادات و یادآوریهای یَهُوَه در چشم مزمورنویس بسیار پرارج بودند. وی نوشت: «شتابیدم و درنگ نکردم تا اوامر تو را نگاه دارم. ریسمانهای شریران مرا احاطه کرد، لیکن شریعت تو را فراموش نکردم.» ( مزمور ۱۱۹:۶۰، ۶۱) ما مسیحیان نیز اطمینان خاطر داریم که پدر آسمانی قادر است ریسمانهای دشمنان را از دست و پای ما پاره کند، و همین به ما قوت قلب می‌دهد تا در مقابل آزارها و اذیتها زانوی تسلیم خم نکنیم. یَهُوَه بموقع موانع را از سر راه ما بر می‌دارد تا بتوانیم با فراغ خاطر در کار موعظه ملکوت به پیش برویم.—مَرقُس ۱۳:۱۰.
نکاتی از بخش پنجم کتاب مزامیر
مزمور ۱۱۹:۷۱—از مصیبت دیدن چه نفعی حاصل می‌شود؟ هنگام سختی‌ها می‌آموزیم که بیشتر به یَهُوَه تکیه کنیم، صمیمانه‌تر به او دعا کنیم، جدّی‌تر به مطالعهٔ کتاب مقدّس بپردازیم و تعالیم و نصایح آن را به کار بندیم. به علاوه عکس‌العمل ما هنگام سختی و مصیبت نقاط ضعف‌مان را آشکار می‌سازد و راه را برای اصلاح باز می‌کند. اگر دوران سختی را فرصتی برای پالایش خود بدانیم ما را رنجیده و خشمگین نمی‌سازد.
«با کسانی که گریانند، گریه کنید»
۳ بدون شک، سرچشمهٔ همهٔ دلگرمی‌ها پدر آسمانی و دلسوز ما یَهُوَه خداست. (۲قُرِنتیان ۱:۳، ۴ خوانده شود.) یَهُوَه که نمونهٔ والای دلسوزی و همدردی است به خادمانش چنین اطمینان می‌دهد: «من هستم، من، که شما را تسلی می‌دهم.»—اشع ۵۱:۱۲؛ مز ۱۱۹:۵۰، ۵۲، ۷۶.
۵ ما می‌توانیم اطمینان کامل داشته باشیم که یَهُوَه خدا به ما کمک می‌کند. پس باید سفرهٔ دلمان را در دعا برای او باز کنیم و دربارهٔ غم و اندوهمان با او صحبت کنیم. واقعاً دلگرم‌کننده است که او احساسات ما را کاملاً درک می‌کند و به ما تسلّی و دلگرمی می‌دهد! اما او چطور این کار را می‌کند؟
گوهرهای روحانی
نکاتی از بخش پنجم کتاب مزامیر
۱۱۹:۹۶—عبارت «برای هر کمالی انتهایی دیدم» به چه معناست؟ احتمالاً مزمورنویس دامنهٔ محدود قوانینی که انسان‌ها آن را کامل می‌پندارند در نظر داشته است. او در مقابل به دامنه و وسعت فرامین خدا اشاره می‌کند. چرا که راهنمایی‌های او در هر جنبه از زندگی کارآیی دارد. به همین دلیل می‌گوید: «برای هر کمالی انتهایی دیدم، لیکن حکم تو بی‌نهایت وسیع است.»
۲۳-۲۹ دسامبر
گنج‌هایی در کلام خدا مزمور ۱۱۹:۱۲۱-۱۷۶
چطور می‌توانیم از ناراحتی و مشکلات غیرضروری دوری کنیم؟
وجدان خود را با اصول و قوانین یَهُوَه تربیت کنید
۵ برای فایده بردن از قوانین خدا، تنها خواندن و آشنایی با آن‌ها کافی نیست. بلکه باید آن قوانین را دوست بداریم و به آن‌ها احترام بگذاریم. کلام خدا می‌گوید: «از بدی نفرت کنید و نیکویی را دوست بدارید.» (عا ۵:۱۵) برای عمل کردن به این فرمان کتاب مقدّس باید بیاموزیم که همچون یَهُوَه خدا به مسائل بنگریم. این مثال را در نظر بگیرید: تصوّر کنید که نمی‌توانید شب‌ها خوابی عمیق و راحت داشته باشید. دکتر به شما پیشنهاد می‌دهد که رژیم غذایی و برنامهٔ ورزش و زندگی‌تان را تغییر دهید. بعد از مدتی درمی‌یابید که این برنامهٔ جدید تأثیر مثبتی داشته و می‌توانید بهتر بخوابید. مسلّماً از دکترتان قدردان خواهید بود که کمکتان کرده است زندگی بهتری داشته باشید.
۶ به طور مشابه، خالق ما قوانینی به ما داده است که ما را از تأثیرات بد گناه محفوظ نگه می‌دارد و زندگی‌مان را بهبود می‌بخشد. برای مثال در نظر بگیرید که عمل کردن به قوانین کتاب مقدّس دربارهٔ دروغ، حقه‌بازی، روابط نامشروع جنسی، ارتباط با ارواح، خشونت و دزدی چه فوایدی برای ما دارد. (امثال ۶:۱۶-۱۹ خوانده شود؛ مکا ۲۱:۸) وقتی مطابق با خواست یَهُوَه عمل می‌کنیم و برکات حاصل از آن را تجربه می‌کنیم، محبت و قدردانی‌مان نسبت به یَهُوَه و قوانینش افزایش می‌یابد.
ب۹۳-E ۴/۱۵ ص ۱۷ ¶۱۲
جوانان، دنبال چه هدف‌هایی هستید؟
۱۲ مهم‌تر هر چیز باید یاد بگیری که از بدی نفرت داشته باشی. (مزمور ۹۷:۱۰) چطور می‌توانی از چیزی که در نگاه اول به نظر لذّت‌بخش و سرگرم‌کننده می‌آید، نفرت داشته باشی؟ با فکر کردن به عواقب آن! کتاب مقدّس می‌گوید: «گمراه نشوید؛ هیچ کس نمی‌تواند خدا را فریب دهد، چون انسان هر چه بکارد، همان را درو خواهد کرد؛ اگر کسی برای پیروی از تمایلات نفسانی بذر بکارد، فساد و نابودی را درو خواهد کرد.» (غَلاطیان ۶:۷، ۸) وقتی به کاری شهوت‌انگیز وسوسه می‌شوی، به عواقب آن فکر کن؛ فکر کن که با این کار چقدر دل یَهُوَه را به درد می‌آوری. (با مزمور ۷۸:۴۱ مقایسه شود.) به این هم فکر کن که ممکن است به بیماری‌ای مثل ایدز مبتلا بشوی یا با بارداری ناخواسته مواجه شوی. همین طور به این فکر کن که چقدر از نظر عاطفی صدمه می‌بینی و عزّت نفس‌ات را از دست می‌دهی. شاید این کار عواقب درازمدت هم داشته باشد. یک خواهر می‌گوید: «من و همسرم قبل از ازدواج‌مان، با دیگران روابط جنسی داشتیم. الان هر دویمان مسیحی هستیم اما می‌بینیم که آن روابط جنسی در زندگی مشترکمان چه اثرات بدی دارد، مثلاً باعث جرّوبحث و حسادت بین ما می‌شود.» نباید فراموش کرد که وقتی شخص مرتکب اعمال نامشروع جنسی می‌شود وظایف مسیحی‌اش را هم از دست می‌دهد و حتی ممکن است از جماعت اخراج شود. (۱قُرِنتیان ۵:۹-۱۳) آیا ارزش دارد که برای یک لحظهٔ زودگذر چنین بهای سنگینی را بپردازی؟
گوهرهای روحانی
اطمینان یابید که ‹کلام خدا حقیقت است›
۲ ما خادمان خدا اطمینان داریم که یَهُوَه، «خدای حقیقت و راستی» است و همیشه خوبی ما را می‌خواهد. (مز ۳۱:۵؛ اشع ۴۸:۱۷) ما می‌دانیم که می‌توانیم به آنچه در کتاب مقدّس نوشته شده اعتماد کنیم، چون ‹کلام خدا تماماً حقیقت است.› (مزمور ۱۱۹:۱۶۰ خوانده شود.) همچنین با یک محقق کتاب مقدّس موافقیم که می‌گوید: «ذرّه‌ای اشتباه و خطا در گفته‌های خدا وجود ندارد. قوم خدا چون به او اعتماد دارند، می‌توانند به گفته‌هایش هم اعتماد داشته باشند.»
۳۰ دسامبر–۵ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | مزامیر ۱۲۰-۱۲۶
آن‌ها با اشک کاشتند، اما با شادی درو کردند
تمجیدکنندگان خدا برکت می‌یابند
۱۰ وقتی که زیر یوغ شاگردی مسیح می‌رویم با شیطان وارد جنگ می‌شویم. یعقوب ۴:۷ چنین وعده می‌دهد: «با ابلیس مقاومت کنید تا از شما بگریزد.» البته منظورمان این نیست که مقابله با شیطان امر آسانی است. خدمت به خدا مستلزم سخت‌کوشی است. (لوقا ۱۳:۲۴) اما کتاب مقدّس در مزمور ۱۲۶:۵ این وعده را می‌دهد: «آنانی که با اشکها می‌کارند، با ترنّم [یا شادی] درو خواهند نمود.» بلی، یَهُوَه بسیار قدردان است و ‹جویندگان خود را پاداش› و تمجیدکنندگان خویش را برکت می‌دهد.—عبرانیان ۱۱:۶.
آیا در مشکلات ایمانی قوی دارید؟
۱۷ شاید یکی از عزیزانتان را از دست داده‌اید؛ در این صورت روی گزارشات کتاب مقدّس دربارهٔ رستاخیز تعمّق کنید و ایمانتان را به این موضوع تقویت کنید. یا شاید یکی از اعضای خانواده‌تان از جماعت اخراج شده است؛ در این صورت روی این موضوع تعمّق کنید که تأدیب یَهُوَه همیشه بهترین نتیجه را دارد. هر مشکلی که با آن روبرویید فرصتی است که بتوانید ایمانتان را تقویت کنید. سفرهٔ دلتان را در دعا برای یَهُوَه باز کنید. خودتان را از دیگران دور نکنید و به برادران و خواهرانتان نزدیک بمانید. (امث ۱۸:۱) حتی اگر از لحاظ روحی تحت فشار هستید، در فعالیت‌هایی شرکت کنید که کمکتان می‌کند پایدار بمانید. (مز ۱۲۶:۵، ۶) سعی کنید در جلسات و خدمت موعظه فعال بمانید و برنامهٔ مرتبی برای خواندن کتاب مقدّس داشته باشید. همین طور سعی کنید روی برکات فوق‌العاده‌ای که یَهُوَه در آینده به شما می‌دهد تمرکز کنید. هر چه بیشتر کمک‌های یَهُوَه را ببینید ایمانتان به او قوی‌تر می‌شود.
با استقامت حصاد کن!
۱۳ مزمور ۱۲۶:۵، ۶ به کارگران حصاد بویژه آنانی که مورد آزار و اذیّت قرار گرفته‌اند این گونه تسلّی و دلگرمی می‌دهد: «آنانی که با اشکها می‌کارند، با ترنّم درو خواهند نمود. آنکه با گریه بیرون می‌رود و تخم برای زراعت می‌برد، هرآینه با ترنّم خواهد برگشت و بافه‌های خویش را خواهد آورد.» آنچه مزمورنویس در خصوص کاشت و درو عنوان نمود در واقع اشاره به برکات الٰهی و مراقبتهای یَهُوَه از باقیماندگانی بود که از اسارت بابل باستان بازگشتند. گرچه ایشان از آزادی خویش بسیار شاد و مفتخر بودند، امّا احتمالاً با اشکها در زمینی که ۷۰ سال لم‌یزرع باقی مانده بود بذرافشانی می‌کردند. با این حال، کسانی که در حصاد از خود استقامت نشان دادند از محصول دسترنج خود نیز اقناع گشتند.
۱۴ ما نیز ممکن است تحت آزمایشاتِ دشوار و آزار و شکنجه‌ای که خود یا هم‌ایمانانمان به سبب عدالت‌طلبی متحمل می‌شویم اشک تأثر بریزیم. (۱پِطْرُس ۳:۱۴) همچنین ابتدای حصاد ممکن است بسیار دشوار بنماید چرا که نتیجهٔ ملموسی از ثمرهٔ کار خود نمی‌بینیم. لیکن چنانچه در بذرافشانی و آبیاری از خود استقامت نشان دهیم خدا محصول را به نحوی غیرمنتظره نموّ می‌دهد. (۱قُرِنتیان ۳:۶) این امر بخوبی از نتیجهٔ توزیع کتاب مقدّس و نشریات مربوط به آن قابل مشاهده است.
گوهرهای روحانی
یَهُوَه قادر است از ما مراقبت کند
۱۵ ابتدا می‌پردازیم به اینکه یَهُوَه چگونه از قومش مراقبت جسمانی به عمل می‌آورد. بدیهی است که او از قوم خود به طور کلّی حفاظت می‌کند زیرا در غیر این صورت، براحتی طعمهٔ شیطان می‌شدند. شیطان یعنی «رئیس این جهان» آرزو دارد پرستش حقیقی را از میان بردارد. (یوحنّا ۱۲:۳۱؛ مکاشفه ۱۲:۱۷) برخی از قدرتمندترین دولت‌های روی زمین کار موعظه را ممنوع ساخته و سعی کرده‌اند ما را بکلّی نابود سازند. اما قوم یَهُوَه استوار باقی مانده و بی‌وقفه به کار موعظه ادامه داده‌اند! چرا حکومت‌های قدرتمند نتوانستند فعالیت‌های این گروه مسیحی نسبتاً کوچک و ظاهراً بی‌دفاع را متوقف سازند؟ زیرا یَهُوَه آنان را زیر بال‌های نیرومند خویش حفاظت کرده است!—مزمور ۱۷:۷، ۸.