شاگردان عیسی ده روز بعد از این که او به آسمان برگشت،‏ روح‌القدس را دریافت کردند.‏ آن روز،‏ عید پِنتیکاست سال ۳۳ میلادی بود و مردم از جاهای مختلف برای این عید به اورشلیم آمده بودند.‏ حدود ۱۲۰ نفر از شاگردان عیسی در طبقهٔ بالای یک خانه،‏ در اتاقی جمع شده بودند.‏ یک‌دفعه اتفاق عجیبی افتاد.‏ چیزی مثل شعلهٔ آتش بالای سر هر کدام از شاگردان ظاهر شد و همهٔ آن‌ها به زبان‌های مختلف صحبت کردند.‏ در تمام آن خانه صدای بلندی مثل صدای باد شدید شنیده شد.‏

کسانی که از سرزمین‌های دیگر به اورشلیم آمده بودند،‏ آن صدا را شنیدند و به طرف آن خانه دویدند تا ببینند چه اتفاقی افتاده است.‏ آن‌ها وقتی شنیدند که شاگردان به زبان‌های مختلف صحبت می‌کنند،‏ خیلی تعجب کردند و گفتند:‏ ‹مگر این‌ها جلیلی نیستند؟‏ چطور می‌توانند به زبان‌های ما صحبت کنند؟‏›

بعد پِطرُس و بقیهٔ رسولان جلوی جمعیت ایستادند.‏ پِطرُس به مردم گفت که چطور عیسی کشته شد و یَهُوَه او را زنده کرد.‏ او در ادامهٔ صحبتش گفت:‏ ‹الآن عیسی در آسمان،‏ در سمت راست خداست و طبق قولی که داده بود،‏ روح‌القدس را بر پیروانش ریخته است.‏ برای همین،‏ شما این معجزه‌ها را می‌بینید و می‌شنوید.‏›

مردم خیلی تحت تأثیر حرف‌های پِطرُس قرار گرفتند و پرسیدند:‏ ‹ما باید چه کار کنیم؟‏› او به آن‌ها گفت:‏ ‹از گناهانتان توبه کنید و به نام عیسی تعمید بگیرید.‏ آن وقت شما هم روح‌القدس را که هدیه‌ای از طرف خداست دریافت می‌کنید.‏› در آن روز،‏ حدود ۳۰۰۰ نفر تعمید گرفتند.‏ از آن موقع به بعد،‏ تعداد شاگردان عیسی در اورشلیم روزبه‌روز بیشتر می‌شد.‏ رسولان با کمک روح‌القدس،‏ جماعت‌های بیشتری تشکیل دادند تا بتوانند تمام راهنمایی‌های عیسی را به شاگردان تعلیم بدهند.‏

یک مرد فلج هر روز در دروازهٔ معبد می‌نشست و گدایی می‌کرد.‏ یک روز بعد از ظهر،‏ او پِطرُس و یوحنا را دید که وارد معبد می‌شوند.‏ پس به آن‌ها گفت:‏ ‹لطفاً چیزی به من بدهید.‏› پِطرُس گفت:‏ ‹من پول ندارم،‏ ولی چیز بهتری دارم که به تو بدهم.‏ به نام عیسی به تو می‌گویم،‏ بلند شو و راه برو!‏› بعد پِطرُس او را بلند کرد و آن مرد شروع به راه رفتن کرد!‏ جمعیت با دیدن این معجزه آنقدر شاد شدند که عدهٔ زیادی از مردم به عیسی ایمان آوردند.‏

ولی کاهنان و صَدّوقیان آنقدر عصبانی شدند که رسولان را گرفتند،‏ به دادگاه بردند و از آن‌ها پرسیدند:‏ ‹چه کسی به شما قدرت داد تا این مرد را شفا دهید؟‏› پِطرُس گفت:‏ ‹این قدرت را عیسی مسیح به ما داده،‏ همان کسی که شما کشتید.‏› رهبران مذهبی با صدای بلند گفتند:‏ ‹دیگر دربارهٔ عیسی صحبت نکنید!‏› ولی رسولان گفتند:‏ ‹ما باید دربارهٔ او صحبت کنیم.‏ ما از این کار دست نمی‌کشیم.‏›

به‌محض این که پِطرُس و یوحنا آزاد شدند،‏ پیش شاگردان رفتند و اتفاقی را که افتاده بود برایشان تعریف کردند.‏ آن‌ها با هم دعا کردند و به یَهُوَه گفتند:‏ ‹لطفاً کمک کن که شجاع باشیم و بتوانیم کاری را که به ما سپرده‌ای انجام بدهیم.‏› پس یَهُوَه روح‌القدسش را به آن‌ها داد و آن‌ها به موعظه کردن و شفا دادن ادامه دادند.‏ در نتیجه،‏ روزبه‌روز افراد بیشتری ایمان می‌آوردند.‏ صَدّوقیان که خیلی حسود بودند،‏ رسولان را دستگیر کردند و به زندان انداختند.‏ اما وقتی شب شد،‏ یَهُوَه فرشته‌ای فرستاد که درهای زندان را باز کرد و به رسولان گفت:‏ ‹به معبد برگردید و در آنجا تعلیم بدهید.‏›

صبح روز بعد،‏ به اعضای دادگاه رهبران مذهبی،‏ یعنی سَنهِدرین خبر رسید و گفته شد:‏ ‹درهای زندان هنوز قفل است،‏ ولی مردانی که شما دستگیر کرده بودید،‏ رفته‌اند!‏ آن‌ها در معبد هستند و به مردم تعلیم می‌دهند!‏› پس دوباره رسولان را دستگیر کردند و به سَنهِدرین بردند.‏ کاهن اعظم گفت:‏ ‹ما به شما دستور دادیم که دربارهٔ عیسی صحبت نکنید!‏› اما پِطرُس گفت:‏ ‹ما باید از خدا که حکمرانمان است اطاعت کنیم،‏ نه از انسان.‏›

رهبران مذهبی آنقدر عصبانی شدند که می‌خواستند رسولان را بکشند.‏ اما یک فریسی به نام گامالائیل بلند شد و گفت:‏ ‹مواظب باشید!‏ ممکن است خدا با این مردان باشد.‏ آیا واقعاً می‌خواهید با خدا بجنگید؟‏› آن‌ها نصیحت او را قبول کردند.‏ بعد از این که رسولان را با چوب زدند،‏ دوباره به آن‌ها دستور دادند که دیگر موعظه نکنند و بعد آن‌ها را آزاد کردند.‏ ولی این باعث نشد که رسولان از موعظه دست بکشند.‏ آن‌ها در معبد و خانه به خانه،‏ با شجاعت به موعظهٔ خبر خوش ادامه دادند.‏