Mércores 3 de xuño
O alimento sólido é para persoas espiritualmente maduras (Heb. 5:14).
Algunhas ensinanzas básicas son o arrepentimento, a fe, o bautismo e a resurrección (Heb. 6:1, 2). Estas ensinanzas son a base do cristianismo. Por iso o apóstolo Paulo falou delas cando lle predicou a unha multitude no Pentecostés (Feit. 2:32-35, 38). Para chegar a ser discípulos de Cristo temos que aceptar estas ensinanzas. Por iso, Paulo escribiu que quen non cre na resurrección non pode dicir que é un cristián verdadeiro (1 Cor. 15:12-14). Pero, se queremos ser maduros en sentido espiritual, non debemos conformarnos con saber as verdades básicas. A diferenza destas, o alimento espiritual sólido non só inclúe as leis de Xehová senón tamén os seus principios. Estes axúdannos a entender a súa maneira de pensar. Para beneficiarnos dese alimento temos que estudar a Biblia, meditar no que aprendemos e despois esforzarnos ó máximo por aplicalo. Se o facemos, aprenderemos a tomar decisións que lle gusten a Xehová. w24.04 páx. 5 pars. 12, 13
Xoves 4 de xuño
Os habitantes de Nínive resucitarán no Día do Xuízo (Mat. 12:41).
Deus recordoulle a Xonás que os ninivitas nin sequera sabían distinguir o que estaba ben do que estaba mal (Xon. 1:1, 2; 3:10; 4:9-11). Máis adiante, Xesús usou este exemplo para ensinar unha lección sobre a misericordia e a xustiza de Xehová. Que significa que os ninivitas resuciten “no Día do Xuízo”? Como vimos, Xesús dixo que haberá unha “resurrección de condena”, ou de xuízo (Xoán 5:29). Estábase referindo ó que ocorrerá durante o seu Reinado de Mil Anos, no que haberá “unha resurrección tanto de xustos coma de inxustos” (Feit. 24:15). Para os inxustos esta será unha “resurrección de condena”, ou de xuízo. Por que dicimos isto? Porque Xehová e Xesús observarán e xulgarán o comportamento destas persoas e se poñen en práctica o que aprenden. Se un ninivita que resucite rechaza adorar a Xehová, el non deixará que siga vivindo (Is. 65:20). Pero tódolos que escollan servir a Deus fielmente terán a oportunidade de vivir para sempre (Dan. 12:2). w24.05 páx. 5 pars. 13, 14
Venres 5 de xuño
O Fillo do Home veu a buscar e a salvar os que estaban perdidos (Luc. 19:10).
Xesús imitou á perfección a misericordia de seu Pai (Xoán 14:9). Coas súas palabras e accións, mostrounos que Xehová nos ama e é moi compasivo, e que quere axudarnos a vencer o pecado. Xesús facía que os pecadores sentisen o desexo de cambiar e quixesen seguilo (Luc. 5:27, 28). Xesús sabía moi ben o que lle esperaba. En varias ocasións díxolles ós seus seguidores que ía ser traizoado e executado nun madeiro (Mat. 17:22; 20:18, 19). Tamén sabía que o seu sacrificio quitaría o pecado do mundo. Ademais, ensinou que despois de morrer atraería a el todo tipo de persoas (Xoán 12:32). Os que puxesen fe en Xesús e seguisen os seus pasos poderían agradarlle a Xehová e ser “liberados do pecado” por fin (Rom. 6:14, 18, 22; Xoán 8:32). Para logralo, Xesús foi valente e estivo disposto a sufrir unha morte terrible (Xoán 10:17, 18). w24.08 páx. 5 pars. 11, 12