Δεν αρκεί απλώς να λέτε στα παιδιά σας τι είναι σωστό και τι λάθος. Πρέπει επίσης να τα βοηθάτε να κάνουν λογικές σκέψεις γύρω από ερωτήσεις όπως: “Γιατί απαγορεύει η Γραφή πράγματα που ελκύουν τη σάρκα; Τι με πείθει ότι οι Γραφικοί κανόνες είναι πάντοτε για το δικό μου καλό;” (Ησ. 48:17, 18) Αν το παιδί σας εκφράσει την επιθυμία να βαφτιστεί, πρέπει να το βοηθήσετε να σκεφτεί και ένα άλλο ζήτημα​—πώς βλέπει τις ευθύνες που συνοδεύουν τη ζωή του Χριστιανού. Ποια είναι τα οφέλη; Ποιες είναι οι θυσίες; Γιατί τα οφέλη ξεπερνούν κατά πολύ τις θυσίες; (Μάρκ. 10:29, 30) Πρόκειται για ζητήματα που πιθανότατα θα αντιμετωπίσει μετά το βάφτισμά του. Επομένως, είναι απολύτως απαραίτητο να τα σκεφτεί προτού κάνει αυτό το σοβαρό βήμα. Όταν τα παιδιά βοηθούνται να εξετάσουν σε βάθος αυτά τα πράγματα, είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν προσωπική πεποίθηση. Για ποιο πράγμα; Για το ότι οι Γραφικοί κανόνες είναι πάντα για το καλό τους. w17.12 3:14, 15

Πολλοί από εσάς, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, παλεύετε με κάποια σοβαρή ασθένεια. Άλλοι, μολονότι είστε και οι ίδιοι μεγάλοι σε ηλικία, χρειάζεται να φροντίζετε ηλικιωμένους συγγενείς. Κάποιοι άλλοι κάνετε πραγματικό αγώνα για να παρέχετε στην οικογένειά σας, όχι πολυτέλειες, αλλά τα απολύτως απαραίτητα. Και ξέρουμε ότι πολλοί από εσάς έχετε περισσότερα από ένα τέτοια προβλήματα! Αν ο Ιεχωβά ενδιαφέρεται προσωπικά για την άψυχη δημιουργία του, φανταστείτε πώς νιώθει για εσάς που τον υπηρετείτε, όχι επειδή έχετε προγραμματιστεί για να το κάνετε αυτό, αλλά επειδή τον αγαπάτε! (Ψαλμ. 19:1, 3, 14) Ο αγαπητός μας Πατέρας σάς γνωρίζει από κάθε άποψη. «Ακόμη και οι τρίχες του κεφαλιού σας είναι όλες αριθμημένες» από αυτόν. (Ματθ. 10:30) Ο ψαλμωδός μάς διαβεβαιώνει: «Ο Ιεχωβά ξέρει τι περνούν οι άμεμπτοι». (Ψαλμ. 37:18) Ναι, παρατηρεί τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζετε, και μπορεί να σας δώσει τη δύναμη να υπομείνετε την καθεμιά από αυτές. w18.01 1:1, 4

Η ανάσταση της Ταβιθά από τον Πέτρο ήταν ένα τόσο πειστικό περιστατικό ώστε «πολλοί πίστεψαν στον Κύριο». Αυτοί μπορούσαν να δώσουν γενικά μαρτυρία για τον Κύριο αλλά και να πιστοποιήσουν συγκεκριμένα ότι ο Ιεχωβά μπορεί να ανασταίνει τους νεκρούς. (Πράξ. 9:36-42) Άλλοι έγιναν αυτόπτες μάρτυρες μιας ακόμα ανάστασης. Κάποια φορά, ο απόστολος Παύλος βρισκόταν σε μια συνάθροιση σε ένα ανώγειο στην Τρωάδα, στη σημερινή βορειοδυτική Τουρκία. Παρέτεινε την ομιλία του μέχρι τα μεσάνυχτα. Ένας νεαρός, ο Εύτυχος, άκουγε καθισμένος στο παράθυρο. Αλλά τον πήρε ο ύπνος και έπεσε από τον τρίτο όροφο. Ίσως ο γιατρός Λουκάς να ήταν ο πρώτος που έσπευσε κοντά του και έβγαλε το ιατρικό πόρισμα: Ο Εύτυχος δεν ήταν απλώς τραυματισμένος και λιπόθυμος​—ήταν νεκρός! Ο Παύλος κατέβηκε κάτω, αγκάλιασε το νεκρό σώμα και κατόπιν έκανε μια συγκλονιστική ανακοίνωση: «Είναι ζωντανός». Πόσο βαθιά θα επηρέασε αυτό όσους βρίσκονταν εκεί! Γνωρίζοντας ότι ο νεαρός είχε πεθάνει και συνειδητοποιώντας ότι είχε γίνει μια ανάσταση, «παρηγορήθηκαν αφάνταστα».​—Πράξ. 20:7-12. w17.12 1:10, 11