Πέμπτη 5 Μαρτίου
Γι’ αυτόν τον σκοπό φανερώθηκε ο Γιος του Θεού, για να διαλύσει τα έργα του Διαβόλου.—1 Ιωάν. 3:8.
Ανά τους αιώνες, ο Ιεχωβά έδειχνε ολοένα και πιο ξεκάθαρα πώς μπορούσαν να τον πλησιάσουν αμαρτωλοί άνθρωποι. Ο Άβελ, ο δεύτερος γιος του Αδάμ και της Εύας, ήταν ο πρώτος άνθρωπος που εκδήλωσε πίστη στον Ιεχωβά μετά το τραγικό γεγονός στην Εδέμ. Επειδή ο Άβελ αγαπούσε τον Ιεχωβά και επιζητούσε να Τον ευαρεστήσει και να Τον πλησιάσει, πρόσφερε μια θυσία. Ο Άβελ ήταν βοσκός, γι’ αυτό πήρε μερικά από τα αρνάκια του και τα έσφαξε, προσφέροντάς τα στον Ιεχωβά. Πώς ανταποκρίθηκε ο Ιεχωβά; «Είδε με εύνοια τον Άβελ και την προσφορά του». (Γέν. 4:4) Ο Ιεχωβά εκδήλωσε την επιδοκιμασία του για παρόμοιες θυσίες που πρόσφεραν άνθρωποι οι οποίοι τον αγαπούσαν και τον εμπιστεύονταν, όπως ο Νώε. (Γέν. 8:20, 21) Αποδεχόμενος τέτοιες θυσίες, ο Ιεχωβά έδειχνε ότι αμαρτωλοί άνθρωποι μπορούσαν να κερδίσουν την εύνοιά του και να τον πλησιάσουν. w24.08 31:5, 6
Παρασκευή 6 Μαρτίου
Τα δικά μου πόδια . . . σχεδόν ξεστράτισαν· τα βήματά μου παραλίγο να γλιστρήσουν.—Ψαλμ. 73:2.
Ίσως νιώθουμε βαθιά πληγωμένοι και αναστατωμένοι εξαιτίας της αδικίας. (Εκκλ. 7:7) Πιστοί υπηρέτες, όπως ο Ιώβ και ο Αββακούμ, ένιωθαν έτσι. (Ιώβ 6:2, 3· Αββακ. 1:1-3) Μολονότι αυτά τα αισθήματα είναι φυσιολογικά, χρειάζεται να προσέχουμε πώς αντιδρούμε ώστε να μην ενεργήσουμε ανόητα και κάνουμε τα πράγματα πολύ χειρότερα. Όταν αυτοί που ενεργούν άδικα φαίνεται να μένουν ατιμώρητοι, ίσως αμφιβάλλουμε για το αν αξίζει να κάνουμε το σωστό. Εξετάστε την περίπτωση του ψαλμωδού ο οποίος παρατηρούσε ότι οι πονηροί φαινόταν να ευημερούν εις βάρος των δικαίων. «Αυτοί είναι οι πονηροί! Τους έρχονται όλα εύκολα», είπε. (Ψαλμ. 73:12) Ο ψαλμωδός ήταν τόσο αναστατωμένος για την αδικία που έβλεπε ώστε κόντεψε να χάσει την πεποίθησή του ότι άξιζε να υπηρετεί τον Ιεχωβά. Συγκεκριμένα είπε: «Όταν προσπάθησα να τα καταλάβω αυτά, προβληματίστηκα πολύ».—Ψαλμ. 73:14, 16. w24.11 44:5-7
Σάββατο 7 Μαρτίου
Αποδώστε στον Ιεχωβά ό,τι του αρμόζει, εσείς οι οικογένειες των λαών, αποδώστε στον Ιεχωβά ό,τι του αρμόζει για τη δόξα και την ισχύ του.—Ψαλμ. 96:7.
Δοξάζουμε τον Ιεχωβά επειδή τον σεβόμαστε βαθιά. Έχουμε πολλούς λόγους να τον σεβόμαστε. Ο Ιεχωβά είναι παντοδύναμος. Έχει απεριόριστη δύναμη. (Ψαλμ. 96:4-7) Η βαθιά του σοφία είναι ολοφάνερη στα πράγματα που έχει φτιάξει. Εκείνος είναι η Πηγή και ο Συντηρητής της ζωής μας. (Αποκ. 4:11) Είναι όσιος. (Αποκ. 15:4) Καθετί που κάνει έχει επιτυχία, και εκείνος πάντοτε τηρεί τις υποσχέσεις του. (Ιησ. Ναυή 23:14) Να γιατί ο προφήτης Ιερεμίας είπε αναφορικά με τον Ιεχωβά: «Ανάμεσα σε όλους τους σοφούς των εθνών και ανάμεσα σε όλα τα βασίλειά τους δεν υπάρχει κανείς απολύτως σαν εσένα»! (Ιερ. 10:6, 7) Σαφώς, έχουμε ισχυρούς λόγους να σεβόμαστε τον ουράνιο Πατέρα μας. Ο Ιεχωβά όμως δεν κερδίζει μόνο τον σεβασμό μας—κερδίζει και την αγάπη μας. Πάνω από όλα, δοξάζουμε τον Ιεχωβά επειδή τον αγαπάμε πάρα πολύ. w25.01 1:5, 6