^૫ મંડળની દેખરેખ રાખતા વડીલોમાં અમુક લાયકાતો હોવી જોઈએ. એ વિશે પ્રેરિત પાઉલે તિમોથીને લખેલા પહેલા પત્રમાં અને તિતસને લખેલા પત્રમાં જણાવ્યું હતું. ૧ તિમોથી ૩:૧-૭માં લખ્યું છે: “જો કોઈ માણસ મંડળની દેખરેખ રાખનાર બનવા માંગતો હોય અને એ માટે મહેનત કરતો હોય, તો તે સારા કામની ઇચ્છા રાખે છે. એટલે દેખરેખ રાખનાર માણસ દોષ વગરનો, એક પત્નીનો પતિ, દરેક વાતમાં સંયમ રાખનાર, સમજુ, વ્યવસ્થિત, મહેમાનગતિ કરનાર અને શીખવી શકે એવો હોવો જોઈએ. તે દારૂડિયો અને હિંસક નહિ, પણ વાજબી હોવો જોઈએ. તે ઝઘડાખોર અને પૈસાનો પ્રેમી ન હોવો જોઈએ. તે પોતાના કુટુંબની સારી સંભાળ રાખનાર હોવો જોઈએ, તે પોતાનાં બાળકોને કહ્યામાં અને પૂરેપૂરી મર્યાદામાં રાખતો હોવો જોઈએ. (કેમ કે જો કોઈ માણસ પોતાના કુટુંબની સંભાળ રાખી શકતો ન હોય, તો તે ઈશ્વરના મંડળની સંભાળ કઈ રીતે રાખશે?) તે શ્રદ્ધામાં નવો ન હોવો જોઈએ, નહિ તો કદાચ તે અભિમાનને લીધે ફુલાઈ જશે અને શેતાનના જેવી સજા તેના પર આવી પડશે. એટલું જ નહિ, મંડળની બહારના લોકોમાં પણ તેની શાખ સારી હોવી જોઈએ, જેથી તેની બદનામી ન થાય અને તે શેતાનના ફાંદામાં આવી ન પડે.”

^૮ એકદમ યુવાન હોય કે હાલમાં જ બાપ્તિસ્મા લીધું હોય એવા ભાઈઓને વડીલની જવાબદારી સોંપવામાં આવતી નથી. એને બદલે એવા ભાઈઓને જવાબદારી સોંપવામાં આવે છે, જેઓ ઘણા સમયથી યહોવાની વફાદારીથી ભક્તિ કરે છે, જેઓ પાસે બાઇબલનું સારું જ્ઞાન છે અને એના સિદ્ધાંતો સારી રીતે સમજે છે તેમજ જેઓનાં દિલમાં મંડળનાં બધાં ભાઈ-બહેનો માટે ખરો પ્રેમ છે. જો મંડળમાં કોઈ વ્યક્તિ ખોટું કામ કરે તો તેઓ જોઈને બેસી નથી રહેતા, પણ હિંમત બતાવે છે અને તેને સુધારે છે. આમ, તેઓ ઘેટાંનું એવા લોકોથી રક્ષણ કરે છે, જેઓ પોતાના સ્વાર્થ માટે ઘેટાંનો ખોટો ફાયદો ઉઠાવવા માંગે છે. (યશા. ૩૨:૨) વડીલોનાં કામોથી મંડળનાં ભાઈ-બહેનો જોઈ શકતાં હોવાં જોઈએ કે તેઓ શ્રદ્ધામાં મજબૂત છે, સમજદાર છે અને ઈશ્વરના ટોળાની દિલથી સંભાળ રાખે છે.