8 հունիսի, երկուշաբթի
Իմաստությունը համեստների հետ է (Առակ. 11։2)։
Աստվածաշունչը կարդալիս բոլոր խորհուրդները միանգամից կիրառելու փոխարեն կենտրոնացիր դրանցից մի քանիսի վրա։ Փորձիր հետևյալը. նախ՝ գրի առ բոլոր այն բաները, որոնց վրա պետք է աշխատես, հետո՝ ընտրիր դրանցից մեկը կամ երկուսը, իսկ մնացածը թող հետագայի համար։ Տեսնենք, թե ինչից արժե սկսել։ Գուցե սկսես այն նպատակից, որին հասնելը հեշտ է, կամ էլ աշխատես այն ոլորտի վրա, որում ամենաշատն ես կաղում։ Երբ որոշես, թե որ նպատակից ես ուզում սկսել, փնտրտուքներ արա մեր հրատարակություններում։ Աղոթիր Եհովային՝ նրանից խնդրելով «գործելու թե՛ ցանկություն, թե՛ ուժ» (Փիլիպ. 2։13)։ Այնուհետև կիրառիր սովորածդ։ Առաջին նպատակիդ հասնելուց հետո դու թերևս ավելի շատ մղիչ ուժ կունենաս քո մյուս նպատակին հասնելու համար։ Երբ բարելավումներ ես անում քրիստոնեական կյանքին առնչվող որևէ ոլորտում կամ ինչ-որ հատկություն ես մշակում, ավելի հեշտ է լինում կատարել մյուս անհրաժեշտ փոփոխությունները։ w24.09, էջ 6, պրբ. 13-14
9 հունիսի, երեքշաբթի
Դուք ամեն բան պատշաճ կերպով արեցիք, որ լուծեք այդ հարցը (2 Կորնթ. 7։11)։
Ի՞նչ կարող ես անել, եթե քեզ անհանգստացնում է այն միտքը, որ քո սխալների պատճառով տուժել են ուրիշները։ Ամեն կերպ ձգտիր շտկել իրավիճակը, ինչպես նաև անկեղծորեն ներողություն խնդրիր։ Աղոթիր Եհովային, որ օգնության ձեռք մեկնի նրանց, ում ցավ ես պատճառել։ Նա կարող է օգնել ձեզ բոլորիդ, որ շարունակեք ծառայել իրեն և վերագտնեք ձեր մտքի խաղաղությունը։ Սովորիր քո սխալներից և թույլ տուր, որ Եհովան քո միջոցով իրագործի իր կամքը։ Երբ Եհովան Հովնան մարգարեին պատվիրեց գնալ Նինվե, նա փախուստի դիմեց և գնաց հակառակ ուղղությամբ։ Երբ Եհովան խրատեց Հովնանին, նա դասեր քաղեց իր սխալից (Հովն. 1։1-4, 15-17; 2։7-10)։ Եհովան հույսը չկտրեց իր ծառայից և նրան ևս մի հնարավորություն տվեց՝ կրկին ուղարկելով Նինվե։ Այս անգամ մարգարեն անմիջապես հնազանդվեց։ Հովնանը թույլ չտվեց, որ իր սխալը պատճառ դառնա, որ ինքը չկատարի Եհովայի տված հանձնարարությունը (Հովն. 3։1-3)։ w24.10, էջ 8-9, պրբ. 10-11
10 հունիսի, չորեքշաբթի
Ուրեմն զղջացե՛ք և դարձի՛ եկեք, որ ձեր մեղքերը ջնջվեն, որ Եհովան թարմություն տա ձեզ (Գործ. 3։19)։
Եհովան ոչ թե պարզապես չեղարկում է մեր պարտքերը, կամ՝ մեղքերը, այլ ջնջում է դրանք։ Պատկերացրու մի թուղթ, որի վրա նշված է քո պարտքի չափը։ Եթե այդ պարտքը չեղարկվի, խաչ կքաշվի թվի վրա, բայց այն կշարունակի երևալ։ Ջնջելը, սակայն, այլ բան է նշանակում։ Որպեսզի հասկանանք այս միտքը, հիշենք, թե հին ժամանակներում ինչ բաղադրություն ուներ թանաքը։ Այն մրի, խեժի և ջրի խառնուրդ էր, և դրանով գրվածը հեշտությամբ կարելի էր ջնջել թաց սպունգով։ Ուստի երբ պարտքերը չեղարկում էին, դրանք ամբողջությամբ ջնջում էին, և գրվածն այլևս չէր երևում, ասես պարտքը գոյություն չէր էլ ունեցել։ Մի՞թե սիրտդ չի ջերմանում այն մտքից, որ Եհովան ոչ միայն չեղարկում է մեր մեղքերը, այլև անհետք ջնջում է դրանք (Սաղ. 51։9)։ w25.02, էջ 10, պրբ. 11