Við verðum að treysta söfnuði Jehóva. Þeir sem fara með forystuna hika ekki við að gera nauðsynlegar breytingar þegar ljóst er að leiðrétta þarf skilning á ákveðnum biblíusannindum eða gera breytingar á starfsemi safnaðarins. Þeir gera það vegna þess að þeir vilja umfram allt þóknast Jehóva. Þeir gera líka sitt besta til að byggja ákvarðanir sínar á orði Guðs, mælikvarðanum sem allir þjónar Jehóva taka mið af. Páll postuli sagði: „Haltu þig við inntak heilnæmu orðanna.“ (2. Tím. 1:13) „Inntak heilnæmu orðanna“ vísar til kenninga kristinnar trúar sem er að finna í Biblíunni. (Jóh. 17:17) Þessar kenningar eru grunnurinn að öllu sem við trúum. Í söfnuði Jehóva erum við hvött til að fullvissa okkur um að trú okkar sé byggð á þeim. Við njótum blessunar Guðs eins lengi og við gerum það. w24.07 11–12 gr. 12, 13

Pétur postuli skildi hvernig tilfinning það var að iðrast og fá fyrirgefningu. Hann gat því kennt öðrum það sem hann hafði lært. Einhvern tíma eftir hvítasunnuhátíðina flutti hann ræðu og sagði hópi Gyðinga sem höfðu ekki tekið kristna trú að þeir hefðu tekið Messías af lífi. Hann hvatti þá samt hlýlega til að ‚iðrast og snúa við til að syndir þeirra yrðu afmáðar. Þá kæmu tímar þar sem Jehóva veitti nýjan kraft‘. (Post. 3:14, 15, 17, 19) Pétur benti á að iðrun fæli í sér að syndari sneri við blaðinu – breytti hugsunarhætti sínum og hætti að gera það sem er rangt. Hann tekur upp nýja lífsstefnu sem er Guði að skapi. Pétur sýndi líka fram á að Jehóva myndi afmá syndir þeirra, láta þær hverfa. Þetta er hughreystandi fyrir kristna menn sem hafa syndgað – jafnvel alvarlega. w24.08 12 gr. 14

Ef við trúum því staðfastlega að endir þessarar heimsskipanar sé yfirvofandi fær það okkur til að forðast efnishyggju. Í þrengingunni miklu verða peningar einskis virði. Biblían segir að menn muni „henda silfri sínu á göturnar“ þegar þeim verður ljóst að „hvorki silfur þeirra né gull getur bjargað þeim á reiðidegi Jehóva“. (Esek. 7:19) Frekar en að safna eins miklum peningum og við getum þurfum við að vera einbeitt í því að lifa einföldu en öfgalausu lífi. Það felur meðal annars í sér að standast þá freistingu að stofna til óþarfa skulda eða íþyngja sér með því að þurfa að sjá um efnislega hluti. Við forðumst líka að tengjast eigum okkar of mikið. (Matt. 6:19, 24) Eftir því sem endir þessarar heimsskipanar nálgast ríður meira á að velja hvort við treystum á Jehóva eða eigur okkar. w24.09 11 gr. 13, 14