¹³ Ef við skiljum miskunnina í réttlæti Guðs erum við ekki fljót til að dæma aðra í málum sem koma okkur ekki við eða skipta litlu máli. „Hættið að dæma svo að þið verðið ekki dæmd,“ sagði Jesús í fjallræðunni. (Matteus 7:1) Samkvæmt frásögn Lúkasar bætti hann við: „Hættið að fordæma og þið verðið alls ekki fordæmd.“a (Lúkas 6:37) Jesús vissi greinilega að ófullkomnum mönnum er gjarnt að vera dómharðir. Ef einhver meðal áheyrenda hans átti vanda til að dæma aðra harkalega átti hann að hætta því.

14. Hvers vegna verðum við að ‚hætta að dæma‘ aðra?

¹⁴ Af hverju verðum við að ‚hætta að dæma‘ aðra? Meðal annars vegna þess að vald okkar er takmarkað. Lærisveinninn Jakob minnir okkur á þetta: „Það er aðeins einn löggjafi og dómari“ – Jehóva. Hann spyr því hnitmiðað: „Hver ert þú sem dæmir náunga þinn?“ (Jakobsbréfið 4:12; Rómverjabréfið 14:1–4) Auk þess erum við syndug að eðlisfari og það getur hæglega valdið því að dómar okkar séu ósanngjarnir. Alls konar viðhorf og hvatir, til dæmis fordómar, sært stolt, öfund og sjálfumgleði, geta orðið þess valdandi að við sjáum ekki meðbræður okkar í réttu ljósi. Okkur eru ýmis önnur takmörk sett sem við ættum að hugleiða, og það ætti að virka sem hemill á að við séum aðfinnslusöm í garð annarra. Við sjáum ekki hvað býr í hjörtum annarra og þekkjum ekki aðstæður þeirra til hlítar. Við erum ekki þess umkomin að eigna trúsystkinum okkar rangar hvatir eða gagnrýna það sem þau gera í þjónustu Jehóva. Það er miklu betra að líkja eftir Jehóva með því að hafa augun opin fyrir hinu góða í fari trúsystkina okkar, heldur en að einblína á galla þeirra.

15. Hvers konar orð og meðferð eiga ekki að eiga sér stað meðal tilbiðjenda Guðs og hvers vegna?

¹⁵ Hvað um fjölskylduna? Því miður falla einhverjir hörðustu dómarnir á heimilinu, einmitt þar sem við ættum helst að njóta skjóls og friðar. Það er alls ekki óalgengt að eiginmenn, eiginkonur eða foreldrar „dæmi“ hina í fjölskyldunni til að sitja undir stöðugri skothríð meiðandi orða eða líkamlegu ofbeldi. En grimm orð, nöpur kaldhæðni og líkamlegt ofbeldi eiga auðvitað ekki heima meðal þeirra sem dýrka Guð. (Efesusbréfið 4:29, 31; 5:33; 6:4) Ráð Jesú um að ‚hætta að dæma‘ og ‚hætta að fordæma‘ falla ekki úr gildi þegar við göngum yfir þröskuldinn inn á heimili okkar. Eins og þú manst iðkum við réttlæti með því að koma fram við aðra eins og Jehóva kemur fram við okkur. Og Guð er aldrei hranalegur eða grimmur í samskiptum við okkur heldur er hann „mjög umhyggjusamur“ við þá sem elska hann. (Jakobsbréfið 5:11) Hann er fögur fyrirmynd til að líkja eftir!