ოთხშაბათი, 6 მაისი
ასევე ხარობენ ღვთის ანგელოზები ერთი მომნანიებელი ცოდვილის გამო (ლუკ. 15:10).
როცა შემცოდველი ინანიებს, ეს ყველას უზომოდ გვახარებს (ლუკ. 15:7). მართალია, უხუცესები ყველაფერს აკეთებენ მის დასახმარებლად, მაგრამ სინამდვილეში ვისი დამსახურებაა, რომ ის ინანიებს? გახსოვთ, რა დაწერა მოციქულმა პავლემ? „ღმერთმა მისცეს მათ მონანიების საშუალება“ (2 ტიმ. 2:25). ამ მუხლთან დაკავშირებით ბიბლიის სასწავლო გამოცემაში ნათქვამია: „აზროვნებისა და დამოკიდებულების ასეთი ცვლილება რომელიმე ადამიანის კი არა, იეჰოვას დამსახურებით ხდება, რომელიც გზასაცდენილ ქრისტიანს გამოსწორებაში ეხმარება. ამის შემდეგ პავლე საუბრობს ზოგიერთ დადებით შედეგზე, რომელიც მონანიებას მოჰყვება. შემცოდველი ჭეშმარიტების უფრო საფუძვლიან ცოდნას იძენს, რაც, თავის მხრივ, იმაში ეხმარება, რომ გონს მოეგოს და თავი დააღწიოს ეშმაკის მახეებს“ (2 ტიმ. 2:26). მას შემდეგ, რაც შემცოდველი მოინანიებს, უხუცესებმა მასთან სამწყემსო მონახულებები უნდა დაგეგმონ. ამგვარად ისინი მას დაეხმარებიან, აღარ გაებას სატანის მახეში და სწორად მოიქცეს (ებრ. 12:12, 13). w24.08 23 ¶14, 15
ხუთშაბათი, 7 მაისი
იმიტომ კი არ მეძებთ, რომ სასწაულები იხილეთ, არამედ იმიტომ, რომ ძღომამდე ჭამეთ პური (იოან. 6:26).
მეორე დღეს ხალხმა, რომელიც იესომ სასწაულებრივად დააპურა, ნახა, რომ მასაც და მოციქულებსაც იქაურობა დაეტოვებინათ. ამიტომ ტიბერიიდან მომავალ ნავებში ჩასხდნენ და იესოს საძებნელად კაპერნაუმისკენ გაცურეს (იოან. 6:22–24). თუმცა იესოს მოძებნა იმიტომ კი არ უნდოდათ, რომ მეტი გაეგოთ ღვთის სამეფოს შესახებ, არამედ ფიზიკური მოთხოვნილებების დაკმაყოფილება სურდათ. რა გვაძლევს ამის თქმის საფუძველს? დააკვირდით, რა მოხდა, როდესაც ხალხმა იესო კაპერნაუმთან ახლოს იპოვა. იესომ პირდაპირ დაანახა ამ ადამიანებს, რა იყო მათი პრობლემა და მოუწოდა: „ისეთი საზრდოსთვის კი ნუ იშრომებთ, რომელიც ფუჭდება, არამედ ისეთისთვის იშრომეთ, რომელიც მარადიულ სიცოცხლეს მოგიტანთ“ (იოან. 6:26, 27). w24.12 5 ¶8, 9
პარასკევი, 8 მაისი
სიბრძნე კაცის ბაგეს გამჭრიახობას სძენს, მის საუბარს კი დამაჯერებლობას მატებს (იგავ. 16:23).
ძმებო, კარგი მასწავლებელი იმ შემთხვევაში გახდებით, თუ თქვენს მოხსენებებს და თანაქრისტიანებისთვის პირადად მიცემულ რჩევებს ღვთის სიტყვაზე დააფუძნებთ. ამიტომ გულმოდგინედ შეისწავლეთ ბიბლია და ჩვენი პუბლიკაციები (იგავ. 15:28). კარგად დაუკვირდით, როგორ იხსნება ესა თუ ის მუხლი, რათა სწორი პარალელები გაავლოთ. უშუალოდ სწავლების დროს კი თქვენი მიზანი უნდა იყოს, მსმენელის გულამდე მიიტანოთ სათქმელი. ამასთანავე, გამოცდილ უხუცესებსაც ჰკითხეთ რჩევები და შეეცადეთ მათ გათვალისწინებას (1 ტიმ. 5:17). უხუცესებს და-ძმების გამხნევებაც უნდა შეეძლოთ. თუმცა ზოგჯერ მათ რჩევაც უნდა მისცენ და შეაგონონ კიდეც. ნებისმიერ შემთხვევაში ისინი რბილად უნდა მიუდგნენ და-ძმებს. თუ თქვენც ასე მოიქცევით და იმას, რასაც ასწავლით, ყოველთვის ღვთის სიტყვაზე დააფუძნებთ, დიდებულ მოძღვარს, იესოს, მიჰბაძავთ და უკეთესი მასწავლებელი გახდებით (მათ. 11:28–30; 2 ტიმ. 2:24). w24.11 24 ¶16