თუ უხარისხოდ ვასწავლით, შედეგები შეიძლება სამწუხარო აღმოჩნდეს. პავლე გვაფრთხილებს: „ვისი დაშენებულიც გაძლებს, ის მიიღებს საზღაურს. ვისი საქმეც დაიწვება, ის იზარალებს. თვითონ კი გადარჩება, მაგრამ როგორც ცეცხლიდანc“ (1 კორინთელთა 3:14, 15).

14. ა) როგორ შეიძლება ქრისტიანმა, რომელიც მოწაფეებს ამზადებს, ‘იზარალოს’ და მისი გადარჩენა ცეცხლიდან გადარჩენის მსგავსი იყოს? ბ) როგორ შეგვიძლია მინიმუმამდე შევამციროთ საფრთხე?

¹⁴ რა გამომაფხიზლებელი სიტყვებია! შეიძლება დიდი ტკივილი მოგვაყენოს იმის დანახვამ, რომ ჩვენ მიერ გაწეული მძიმე შრომის მიუხედავად, მოწაფე ვერ უძლებს ცდუნებას ან დევნას და საბოლოოდ ტოვებს ჭეშმარიტების გზას. პავლეს ესმოდა ეს, რადგან დაწერა, რომ ასეთ შემთხვევაში ჩვენ ვიზარალებდით. ეს შეიძლება ძალიან მტკივნეული აღმოჩნდეს. ამიტომ ჩვენი გადარჩენა შედარებულია „ცეცხლიდან“ გადარჩენას, რაც იმ კაცის გადარჩენის მსგავსია, ვისაც ყველაფერი დაეწვა, ხოლო თვითონ ძლივს გადაურჩა ცეცხლს. როგორ შეგვიძლია საფრთხის მინიმუმამდე შემცირება? ვაშენოთ მტკიცე მასალებით! თუ ჩვენს დაინტერესებულს ისე ვასწავლით, რომ ვწვდებით მის გულს, აღვძრავთ მას, დააფასოს ისეთი ძვირფასი ქრისტიანული თვისებები, როგორიცაა: სიბრძნე, გონიერება, იეჰოვას შიში, ჭეშმარიტი რწმენა, მაშინ მტკიცე, ცეცხლგამძლე მასალებით ვაშენებთ (ფსალმუნი 18:10, 11; იგავნი 3:13–15; 1 პეტრე 1:6, 7). ამ თვისებებით აღჭურვილი მოწაფე შეძლებს, განაგრძოს ღვთის ნების შესრულება; არსებობს იმის უტყუარი იმედი, რომ ასეთი ადამიანები მარადიულად იცოცხლებენ (1 იოანე 2:17).