ថ្ងៃសុក្រ ទី៧ ខែសីហា
ក្រុមជំនុំនៅក្រុងយេរូសាឡិមត្រូវគេចាប់ផ្ដើមបៀតបៀនយ៉ាងខ្លាំង។—សកម្ម. ៨:១
ក្រោយពីលោកយេស៊ូស្លាប់នៅឆ្នាំ៣៣ គ.ស. គ្រិស្តសាសនិកនៅក្រុងយេរូសាឡិមនិងតំបន់យូឌាមានការពិបាកផ្សេងៗជាច្រើន។ មិនយូរក្រោយពីក្រុមជំនុំគ្រិស្តសាសនិកបានត្រូវបង្កើតឡើង ពួកគេរងការបៀតបៀនយ៉ាងខ្លាំង។ ប្រហែលជា២០ឆ្នាំក្រោយមក អ្នកកាន់តាមគ្រិស្តរងទុក្ខដោយសារការអត់ឃ្លាន និងភាពក្រីក្រ។ (សកម្ម. ១១:២៧-៣០) ប៉ុន្តែ ប្រមាណជានៅឆ្នាំ៦១ គ.ស. គ្រិស្តសាសនិកមានសេចក្ដីសុខសាន្តមួយកម្រិត។ ក្នុងអំឡុងពេលដែលមានសេចក្ដីសុខសាន្តនោះ ពួកគេបានទទួលសំបុត្រពីសាវ័កប៉ូល។ យោបល់ក្នុងសំបុត្រនោះគឺជាអ្វីដែលពួកគេត្រូវការដើម្បីត្រៀមខ្លួនចំពោះអ្វីដែលនឹងកើតឡើងមិនយូរទៀត។ សំបុត្រនោះគឺចំពេល ដោយសារគ្រាសុខសាន្តដែលគ្រិស្តសាសនិកមាននៅពេលនោះមិនមែនមានរហូតទេ។ ក្នុងសំបុត្រនោះ ប៉ូលបានផ្ដល់យោបល់ដែលនឹងជួយពួកគេឲ្យស៊ូទ្រាំនឹងទុក្ខវេទនាដែលមិនយូរទៀតពួកគេនឹងជួប។ w២៤.០៩ ទំ.៨ វ.១-២
ថ្ងៃសៅរ៍ ទី៨ ខែសីហា
ពួកគាត់បានទៅជាប្រភពនៃការសម្រាលទុក្ខដ៏ធំដល់ខ្ញុំ។—កូឡ. ៤:១១
ពេលយើងកំពុងរងទុក្ខលំបាក ព្រះយេហូវ៉ាប្រើបងប្អូនរួមជំនឿដើម្បីបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់លោកចំពោះយើង។ ពួកគេអាចសម្រាលទុក្ខយើង ដោយចំណាយពេលស្ដាប់យើងយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់និងយល់អារម្មណ៍យើង។ ពួកគេប្រហែលជាលើកទឹកចិត្តយើងដោយប្រើខគម្ពីរឬអធិដ្ឋានជាមួយយើង។ (រ៉ូម ១៥:៤) ពេលខ្លះបងប្អូនណាម្នាក់ប្រហែលជារំលឹកយើងអំពីទស្សនៈរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយជួយយើងឲ្យបន្តស៊ូទ្រាំ។ ជាញឹកញយ បងប្អូនរួមជំនឿជួយយើងតាមរបៀបផ្សេងៗដូចជា ផ្ដល់ម្ហូបអាហារដល់យើងជាដើម។ ជួនកាល យើងប្រហែលជាត្រូវសុំជំនួយពីអ្នកឯទៀត។ (សុភ. ១៧:១៧) ពួកគេប្រហែលជាមិនដឹងថាយើងមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ឬមិនដឹងថាយើងត្រូវការអ្វីទេ។ (សុភ. ១៤:១០) ដូច្នេះ អ្នកអាចប្រាប់មិត្តភក្តិអំពីអារម្មណ៍របស់អ្នក។ សូមឲ្យពួកគេដឹងថាអ្នកត្រូវការអ្វីខ្លះនៅពេលនោះ។ អ្នកក៏អាចប្រាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកទៅអ្នកចាស់ទុំម្នាក់ឬពីរនាក់ដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ស្រួលនិយាយជាមួយ។ បងប្អូនស្រីខ្លះទទួលការសម្រាលទុក្ខពីការនិយាយជាមួយបងស្រីឯទៀតដែលមានភាពចាស់ទុំ។ w២៤.១០ ទំ.១០ វ.១៥-១៦
ថ្ងៃអាទិត្យ ទី៩ ខែសីហា
អស់អ្នកណាដែលទទួលស្គាល់បុត្រលោក ហើយបង្ហាញជំនឿលើបុត្រលោក អ្នកទាំងនោះ[នឹង]មានជីវិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់។—យ៉ូន. ៦:៤០
មនុស្សជាច្រើនព្យាយាមបរិភោគអាហារដែលមានជីវជាតិនិងហាត់ប្រាណដើម្បីថែទាំសុខភាពឲ្យបានល្អ ហើយដើម្បីអាចរស់យូរបាន។ ប៉ុន្តែ ពួកគេមិនរំពឹងថាពួកគេរស់ជារៀងរហូតទេ។ ជីវិតបែបនោះមើលទៅមិនអាចទៅរួច ហើយមិនគួរឲ្យចង់បាន ដោយសារភាពចាស់ជរានាំឲ្យឈឺចាប់។ ទោះជាយ៉ាងនោះក្ដី លោកយេស៊ូបាននិយាយយ៉ាងល្អអំពី«ជីវិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់»ដូចបានបង្ហាញនៅយ៉ូហាន ៣:១៦ និង៥:២៤។ នៅថ្ងៃមួយ លោកយេស៊ូបានធ្វើអព្ភូតហេតុឲ្យមាននំប៉័ងនិងត្រីសម្រាប់មនុស្សរាប់ពាន់នាក់។ អព្ភូតហេតុនោះគឺពិតជាអស្ចារ្យ។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលលោកមានប្រសាសន៍នៅថ្ងៃបន្ទាប់ពីនោះគឺកាន់តែគួរឲ្យកោតស្ងើចជាងនោះទៅទៀត។ បណ្ដាជនបានទៅតាមលោកយេស៊ូដល់ក្រុងកាពើណិម នៅជិតឆ្នេរសមុទ្រកាលីឡេ ជាកន្លែងដែលលោកបានប្រាប់ពួកគេថាមនុស្សស្លាប់អាចត្រូវប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ និងសប្បាយនឹងជីវិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់។ (យ៉ូន. ៦:៣៩, ៤០) ពាក្យរបស់លោកយេស៊ូបង្ហាញថាមនុស្សជាច្រើនដែលបានស្លាប់ទៅអាចរស់ឡើងវិញ ហើយថាអ្នកនិងមនុស្សជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកអាចសប្បាយនឹងជីវិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់។ w២៤.១២ ទំ.៨ វ.១-២