ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី៧ ខែឧសភា
អ្នករាល់គ្នាមិនមែនរកខ្ញុំដោយសារបានឃើញសញ្ញាសម្គាល់ទេ ប៉ុន្តែដោយសារអ្នករាល់គ្នាបានបរិភោគនំប៉័ងឆ្អែត។—យ៉ូន. ៦:២៦
បណ្ដាជនដែលទទួលអាហារពីលោកយេស៊ូ បានផ្ដោតអារម្មណ៍លើការបំពេញសេចក្ដីត្រូវការខាងរូបកាយនិងបំណងចិត្តរបស់ពួកគេ។ តើតាមរបៀបណា? នៅថ្ងៃបន្ទាប់ ពួកគេបានឃើញថាលោកយេស៊ូនិងពួកសាវ័ករបស់លោកបានចាកចេញពីនោះហើយ។ ដូច្នេះបណ្ដាជនបានចុះទូកដែលមកពីក្រុងទិបេរៀស ហើយចេញដំណើរទៅក្រុងកាពើណិមដើម្បីស្វែងរកលោកយេស៊ូ។ (យ៉ូន. ៦:២២-២៤) តើពួកគេធ្វើដូច្នោះដោយសារពួកគេចង់ឮថែមទៀតអំពីរាជាណាចក្ររបស់ព្រះឬទេ? មិនមែនទេ។ បំណងចិត្តចម្បងរបស់ពួកគេគឺអំពីសេចក្ដីត្រូវការខាងរូបកាយពោលគឺចង់បាននំប៉័ង។ តើយើងដឹងដូច្នោះយ៉ាងដូចម្ដេច? សូមកត់សម្គាល់អំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងពេលបណ្ដាជនបានរកឃើញលោកយេស៊ូនៅជិតក្រុងកាពើណិម។ លោកយេស៊ូបានមានប្រសាសន៍ទៅពួកគេថា ពួកគេមករកលោកដោយសារតែចង់បានអាហារប៉ុណ្ណោះ។ លោកទទួលស្គាល់ថាពួកគេ«បានបរិភោគនំប៉័ងឆ្អែត» គឺ«អាហារដែលខូចទៅ»។ ប៉ុន្តែ លោកបានលើកទឹកចិត្តពួកគេឲ្យខំព្យាយាម«ឲ្យបានអាហារដែលនៅស្ថិតស្ថេរ ជាអាហារដែលផ្ដល់ជីវិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់»។ (យ៉ូន. ៦:២៦, ២៧) លោកយេស៊ូមានប្រសាសន៍ថាបិតារបស់លោកនឹងផ្ដល់អាហារបែបនេះ។ w២៤.១២ ទំ.៥ វ.៨-៩
ថ្ងៃសុក្រ ទី៨ ខែឧសភា
មនុស្សដែលមានប្រាជ្ញាចេះជ្រើសរើសពាក្យសម្ដី ហើយធ្វើឲ្យអ្នកឯទៀតជឿជាក់លើសម្ដីរបស់ខ្លួន។—សុភ. ១៦:២៣
បងប្អូនប្រុសទាំងឡាយអើយ អ្វីដែលអ្នកបង្រៀននិងយោបល់ដែលអ្នកឲ្យ ត្រូវមានមូលដ្ឋានលើគម្ពីរ។ ដើម្បីអាចធ្វើដូច្នេះបាន អ្នកត្រូវសិក្សាគម្ពីរនិងសៀវភៅផ្សេងៗរបស់អង្គការយើងយ៉ាងដិតដល់។ (សុភ. ១៥:២៨) ពេលអ្នកសិក្សា សូមយកចិត្តទុកដាក់មើលថាសៀវភៅរបស់យើងពន្យល់យ៉ាងណាអំពីខគម្ពីរនីមួយៗ ដើម្បីអ្នកអាចអនុវត្តតាមយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ពេលអ្នកបង្រៀន អ្នកត្រូវព្យាយាមជួយអ្នកស្ដាប់ឲ្យកាន់តែស្រឡាញ់ព្រះយេហូវ៉ា និងជំរុញចិត្តពួកគេឲ្យអនុវត្តតាមអ្វីដែលពួកគេបានរៀន។ ម្យ៉ាងទៀត បើអ្នកចង់មានភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងការបង្រៀន អ្នកគួរសុំយោបល់ពីអ្នកចាស់ទុំដែលមានបទពិសោធន៍ ហើយធ្វើតាមយោបល់ទាំងនោះ។ (១ធី. ៥:១៧) មានគុណសម្បត្តិផ្សេងទៀតដែលអ្នកចាស់ទុំគួរមាន គឺអាចលើកទឹកចិត្តបងប្អូន។ ប៉ុន្តែ ពេលខ្លះពួកគាត់ក៏ត្រូវជូនយោបល់ ឬកែតម្រង់ពួកគេដែរ តែអ្នកចាស់ទុំត្រូវធ្វើដូច្នេះដោយសប្បុរស។ បើអ្នកនិយាយដោយស្លូតបូត និងដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយបង្រៀនដោយមានមូលដ្ឋានលើបណ្ដាំរបស់ព្រះ អ្នកនឹងក្លាយទៅជាអ្នកបង្រៀនដែលមានភាពប៉ិនប្រសប់ ហើយនេះក៏បញ្ជាក់ដែរថា អ្នកកំពុងធ្វើតាមគំរូលោកយេស៊ូដែលជាគ្រូដ៏ល្អប្រសើរ។—ម៉ាថ. ១១:២៨-៣០; ២ធី. ២:២៤ w២៤.១១ ទំ.២៤ វ.១៦
ថ្ងៃសៅរ៍ ទី៩ ខែឧសភា
ចូរប្រាប់ប្រជាជាតិនានាអំពីសិរីរុងរឿងរបស់លោក។—ចសព. ៩៦:៣
យើងអាចសរសើរតម្កើងព្រះយេហូវ៉ាតាមរយៈអ្វីដែលយើងនិយាយអំពីលោក។ រាស្ត្ររបស់ព្រះយេហូវ៉ាបានត្រូវអញ្ជើញឲ្យ«ច្រៀងជូនព្រះយេហូវ៉ា» ឲ្យ«សរសើរនាមរបស់លោក» ឲ្យ«ប្រកាសដំណឹងល្អអំពីសេចក្ដីសង្គ្រោះរបស់លោក» និងឲ្យ«ប្រាប់ប្រជាជាតិនានាអំពីសិរីរុងរឿងរបស់លោក»។ (ចសព. ៩៦:១-៣) អ្វីទាំងអស់នេះជារបៀបដែលយើងអាចសរសើរតម្កើងបិតាស្ថានសួគ៌របស់យើង។ (សកម្ម. ៤:២៩) យើងក៏អាចសរសើរតម្កើងព្រះយេហូវ៉ាដោយជូនរបស់មានតម្លៃទៅលោក។ អ្នកគោរពប្រណិប័តន៍ពិតតែងតែលើកកិត្តិយសព្រះយេហូវ៉ាតាមរបៀបនេះ។ (សុភ. ៣:៩) ជាឧទាហរណ៍ ជនជាតិអ៊ីស្រាអែលជូនវិភាគទានដើម្បីសាងសង់និងថែទាំវិហារ។ (២បស. ១២:៤, ៥; ១ប្រ. ២៩:៣-៩) ពួកអ្នកកាន់តាមខ្លះរបស់លោកយេស៊ូ បាន«ប្រើធនធានរបស់ខ្លួន»ដើម្បីលោកនិងពួកសាវ័ករបស់លោកអាចមានអ្វីដែលពួកគេត្រូវការ។ (លូក. ៨:១-៣) គ្រិស្តសាសនិកនៅសតវត្សរ៍ទី១ក៏ផ្ញើជំនួយដល់បងប្អូនរួមជំនឿដែរ។ (សកម្ម. ១១:២៧-២៩) នៅសព្វថ្ងៃនេះ យើងក៏អាចសរសើរតម្កើងព្រះយេហូវ៉ាតាមរយៈការជូនវិភាគទានដោយស្ម័គ្រពីចិត្ត។ w២៥.០១ ទំ.៤ វ.៨; ទំ.៥ វ.១១