ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី១៦ ខែមេសា
ពេលមានទុក្ខលំបាកនោះ ខ្ញុំបានស្រែករកព្រះយេហូវ៉ា . . . ហើយលោកបានឮសំឡេងស្រែកអង្វរសុំរបស់ខ្ញុំ។—ចសព. ១៨:៦
ស្ដេចដាវីឌស្គាល់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយពឹងផ្អែកលើលោក។ ពេលពួកសត្រូវនិងស្ដេចសុលដេញតាមសម្លាប់គាត់ ដាវីឌបានអធិដ្ឋានសុំជំនួយពីព្រះយេហូវ៉ា។ បន្ទាប់ពីព្រះតបឆ្លើយសេចក្ដីអធិដ្ឋានរបស់គាត់និងសង្គ្រោះគាត់ ដាវីឌបានប្រកាសថា៖ «ព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះដែលមានជីវិតរស់នៅ!»។ (ចសព. ១៨:៤៦) តើដាវីឌចង់មានន័យយ៉ាងណា? ឯកសារយោងមួយរៀបរាប់ថា ដាវីឌបានបង្ហាញទំនុកចិត្តលើព្រះយេហូវ៉ា«ជាព្រះដែលមានជីវិតរស់នៅដែលតែងតែជួយរាស្ត្រលោក»។ ដោយសារមានបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួន ដាវីឌដឹងថាព្រះរបស់គាត់ជាព្រះដែលមានជីវិតរស់នៅ ហើយការជឿជាក់នេះពង្រឹងការតាំងចិត្តរបស់គាត់ឲ្យបន្តបម្រើនិងសរសើរព្រះយេហូវ៉ា។ (ចសព. ១៨:២៨, ២៩, ៤៩) ការដែលយើងជឿជាក់ថាព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះដែលមានជីវិតរស់នៅ អាចជួយយើងឲ្យបម្រើលោកដោយខ្នះខ្នែង។ យើងនឹងមានកម្លាំងដើម្បីស៊ូទ្រាំនឹងទុក្ខលំបាក និងមានចិត្តចង់បន្តខំប្រឹងក្នុងកិច្ចបម្រើរបស់លោក។ យើងក៏នឹងតាំងចិត្តបន្តនៅជិតស្និទ្ធជាមួយព្រះយេហូវ៉ាដែរ។ w២៤.០៦ ទំ.២០-២១ វ.៣-៤
ថ្ងៃសុក្រ ទី១៧ ខែមេសា
កុំឲ្យអ្នកណានាំអ្នករាល់គ្នាវង្វេងចេញឲ្យសោះ។—២ថែ. ២:៣
តើយើងរៀនអ្វីពីពាក្យរបស់សាវ័កប៉ូលដែលបានសរសេរទៅកាន់គ្រិស្តសាសនិកនៅក្រុងថែស្សាឡូនិច? ពេលយើងឮអ្វីមួយដែលមិនស្របនឹងអ្វីដែលយើងបានរៀនពីគម្ពីរ ឬពេលយើងឮរឿងដ៏គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល យើងត្រូវប្រើសមត្ថភាពវែកញែក។ នៅអតីតសហភាពសូវៀត សត្រូវរបស់យើងធ្លាប់ផ្ញើសំបុត្រដល់បងប្អូនដែលមើលទៅមកពីមន្ទីរចាត់ការពិភពលោក។ សំបុត្រនោះបានលើកទឹកចិត្តបងប្អូនឲ្យញែកខ្លួន ហើយបង្កើតអង្គការថ្មីមួយ។ សំបុត្រនោះមើលទៅដូចជាសំបុត្រផ្លូវការពិតមែន។ ប៉ុន្តែ បងប្អូនដ៏ស្មោះត្រង់មិនបានចាញ់បោកទេ។ ពួកគេយល់ថាពាក្យនៅក្នុងសំបុត្រនោះមិនស្របនឹងអ្វីដែលពួកគេបានរៀនឡើយ។ នៅសព្វថ្ងៃនេះ ជួនកាលសត្រូវនៃសេចក្ដីពិតប្រើអ្វីដូចជាប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិតនិងបណ្ដាញសង្គម ដើម្បីព្យាយាមបំភាន់និងបំបាក់បំបែកយើង។ ជាជាង«ឲ្យការវែកញែក[របស់យើង]ងាយរង្គោះរង្គើ» យើងអាចការពារខ្លួនដោយពិចារណាថាអ្វីដែលយើងឮឬអ្វីដែលយើងអានគឺស្របនឹងសេចក្ដីពិតដែលយើងបានរៀនរួចហើយឬយ៉ាងណា។—២ថែ. ២:២; ១យ៉ូន. ៤:១ w២៤.០៧ ទំ.១២ វ.១៤-១៥
ថ្ងៃសៅរ៍ ទី១៨ ខែមេសា
ប្រសិនបើមានអ្នកណាភ្លាត់ធ្វើខុសអ្វីមួយ នោះលោកយេស៊ូគ្រិស្ត . . . នឹងជួយយើង។—១យ៉ូន. ២:១
ការសម្រេចចិត្តដ៏សំខាន់បំផុតដែលមនុស្សម្នាក់អាចធ្វើគឺប្រគល់ខ្លួនជូនព្រះយេហូវ៉ា ហើយទៅជាសមាជិកក្រុមគ្រួសារដែលជាអ្នកគោរពប្រណិប័តន៍លោក។ ព្រះយេហូវ៉ាចង់ឲ្យមនុស្សគ្រប់រូបធ្វើដូច្នេះ។ ហេតុអ្វី? លោកចង់ឲ្យយើងមានចំណងមិត្តភាពជាមួយនឹងលោក ហើយរស់នៅជារៀងរហូត។ (បច. ៣០:១៩, ២០; កាឡ. ៦:៧, ៨) ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ ព្រះយេហូវ៉ាមិនបង្ខំអ្នកណាម្នាក់ឲ្យបម្រើលោកទេ។ លោកអនុញ្ញាតឲ្យបុគ្គលម្នាក់ៗសម្រេចចិត្តថាគាត់នឹងធ្វើអ្វី។ ប៉ុន្តែ ចុះយ៉ាងណាបើគ្រិស្តសាសនិកណាម្នាក់ដែលបានទទួលការជ្រមុជទឹកបានបំពានច្បាប់របស់ព្រះដោយប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងធ្ងន់ធ្ងរ? បើគាត់មិនប្រែចិត្តទេ គាត់ត្រូវដកចេញពីក្រុមជំនុំ។ (១កូ. ៥:១៣) ប៉ុន្តែ សូម្បីតែពេលនោះ ក៏ព្រះយេហូវ៉ានៅតែសង្ឃឹមថាបុគ្គលដែលប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងនោះនឹងត្រឡប់មកឯលោកវិញ។ តាមពិត នេះគឺជាមូលហេតុដ៏សំខាន់មួយដែលលោកផ្ដល់ថ្លៃលោះ ពោលគឺដើម្បីលោកអាចអភ័យទោសឲ្យបុគ្គលដែលប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងដែលប្រែចិត្ត។ ព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះដែលមានសេចក្ដីស្រឡាញ់ជាបរិបូរ ហើយលោកដាស់តឿនពួកអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងធ្ងន់ធ្ងរឲ្យប្រែចិត្ត។—សាក. ១:៣; រ៉ូម ២:៤; យ៉ា. ៤:៨ w២៤.០៨ ទំ.១៤ វ.១-២