ថ្ងៃអង្គារ ទី១៦ ខែមិថុនា
ចូរចាំយាម ហើយអធិដ្ឋានជានិច្ច ដើម្បីកុំឲ្យចាញ់សេចក្ដីល្បួងឡើយ។—ម៉ាថ. ២៦:៤១
«ចិត្តប្រុងប្រៀបជាស្រេចមែន តែសាច់ឈាមគឺខ្សោយណាស់»។ (ម៉ាថ. ២៦:៤១ខ) ដោយនិយាយពាក្យទាំងនេះ លោកយេស៊ូបានបង្ហាញថាលោកយល់អំពីភាពមិនល្អឥតខ្ចោះរបស់យើង។ ប៉ុន្តែ ប្រសាសន៍របស់លោកក៏រួមបញ្ចូលការព្រមានដែរគឺថា យើងមិនគួរគិតថាយើងនឹងតែងតែរឹងមាំល្មមដើម្បីប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវទេ។ នៅយប់ដដែលមុននោះបន្តិច ពួកអ្នកកាន់តាមបាននិយាយយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ថាពួកគេនឹងនៅជាប់នឹងលោកម្ចាស់របស់ពួកគេ។ (ម៉ាថ. ២៦:៣៥) ពួកគេចង់ធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានយល់ថាពេលដែលមានស្ថានភាពពិបាក ពួកគេអាចងាយបាត់បង់កម្លាំងចិត្តធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវនោះទេ។ នេះជាមូលហេតុដែលលោកយេស៊ូព្រមានពួកគេដោយប្រើពាក្យដែលមានក្នុងបទគម្ពីរថ្ងៃនេះ។ គួរឲ្យសោកស្ដាយណាស់ ពួកអ្នកកាន់តាមមិនបានចាំយាមទេ។ ពេលលោកយេស៊ូត្រូវគេចាប់ខ្លួន តើពួកគេនៅជាប់នឹងលោក ឬតើពួកគេបានភ័យខ្លាច ហើយរត់ចោលលោក? ដោយសារពួកគេមិនបានប្រុងប្រយ័ត្ន ពួកគេបានធ្វើអ្វីដែលពួកគេនិយាយថាមិនធ្វើ ពោលគឺរត់ចោលលោកយេស៊ូ។—ម៉ាថ. ២៦:៥៦ w២៤.០៧ ទំ.១៤ វ.១-២
ថ្ងៃពុធ ទី១៧ ខែមិថុនា
យើងបានត្រូវផ្សះផ្សាជាមួយនឹងព្រះ តាមរយៈសេចក្ដីស្លាប់នៃបុត្ររបស់លោក។—រ៉ូម ៥:១០
អាដាមនិងអេវ៉ាបានទៅជាសត្រូវរបស់ព្រះយេហូវ៉ាដែលជាបិតារបស់ពួកគេ។ នៅដើមដំបូង អាដាមនិងអេវ៉ាគឺជាសមាជិកក្រុមគ្រួសាររបស់ព្រះ។ (លូក. ៣:៣៨) ប៉ុន្តែ ពេលពួកគេលែងស្ដាប់បង្គាប់ព្រះយេហូវ៉ា ពួកគេបានត្រូវបណ្ដេញចេញពីក្រុមគ្រួសាររបស់លោក។ នេះបានកើតឡើងមុនពួកគេចាប់ផ្ដើមមានកូន។ (ដក. ៣:២៣, ២៤; ៤:១) ដូច្នេះ ដោយសារយើងជាកូនចៅរបស់ពួកគេ យើងត្រូវការផ្សះផ្សាជាមួយព្រះយេហូវ៉ា។ (រ៉ូម ៥:១០, ១១) និយាយឲ្យចំទៅ យើងត្រូវបណ្ដុះឲ្យមានចំណងមិត្តភាពជាមួយលោក។ យោងទៅតាមឯកសារយោងមួយ ពាក្យភាសាក្រិចដែលបានត្រូវប្រើនៅទីនេះសម្រាប់«ផ្សះផ្សា» អាចមានន័យថា«ធ្វើឲ្យសត្រូវទៅជាមិត្ត»។ គួរឲ្យអស្ចារ្យមែន ព្រះយេហូវ៉ាគឺជាអ្នកដែលបានចាត់វិធានការជាមុនដើម្បីឲ្យមានការផ្សះផ្សាជាមួយនឹងលោក។ តើតាមរបៀបណា? គឺតាមរយៈការជម្រះភាពខុសឆ្គងដែលជាការរៀបចំពីព្រះយេហូវ៉ាដើម្បីធ្វើឲ្យលោកនិងមនុស្សដែលមានភាពខុសឆ្គងមានចំណងមិត្តភាពឡើងវិញ។ នេះរួមបញ្ចូលការដោះដូរអ្វីមួយទៅនឹងអ្វីមួយដែលមានតម្លៃស្មើគ្នា។ យ៉ាងនេះ អ្វីមួយដែលបានត្រូវបាត់បង់ឬបានត្រូវបំផ្លាញ អាចបានមកវិញឬជំនួស។ w២៥.០២ ទំ.៣-៤ វ.៧-៨
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី១៨ ខែមិថុនា
ការព្រួយចិត្តដែលស្របតាមបំណងប្រាថ្នារបស់ព្រះ នោះនាំទៅដល់ការប្រែចិត្តដើម្បីឲ្យបានសេចក្ដីសង្គ្រោះ។—២កូ. ៧:១០
សាវ័កប៉ូលបាននិយាយថា៖ «ការប្រដៅតម្រង់ដែលបុរសនោះបានទទួលពីបងប្អូនភាគច្រើន គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ»។ (២កូ. ២:៥-៨) នេះមានន័យថាបុរសដែលបានរួមដំណេកជាមួយម្ដាយចុងរបស់គាត់ពីមុនបានទទួលស្គាល់ថាគាត់ត្រូវប្រែចិត្ត ហើយដោយសារបុរសនោះបានប្រែចិត្តមែន នោះក្រុមជំនុំមិនចាំបាច់បន្ដប្រៀនប្រដៅគាត់ទៀតទេ។ (១កូ. ៥:១; ហេ. ១២:១១) យ៉ាងនោះ ប៉ូលបានប្រាប់បងប្អូនក្នុងក្រុមជំនុំថា ពួកគេ‹គួរតែមេត្តាអភ័យទោសឲ្យបុរសនោះ ហើយសម្រាលទុក្ខគាត់›។ ពួកគេក៏គួរ«ពង្រឹងទំនុកចិត្តគាត់ថា [ពួកគេ]ស្រឡាញ់គាត់»។ សូមកត់សម្គាល់ថាប៉ូលចង់ឲ្យក្រុមជំនុំធ្វើលើសពីការទទួលគាត់ឲ្យមកក្រុមជំនុំវិញ។ ប៉ូលចង់ឲ្យបងប្អូនពង្រឹងទំនុកចិត្តបុរសដែលបានប្រែចិត្តនោះតាមរយៈពាក្យសម្ដីនិងការប្រព្រឹត្តរបស់ពួកគេថា ពួកគេពិតជាអភ័យទោសឲ្យគាត់និងស្រឡាញ់គាត់។ យ៉ាងនេះ ពួកគេបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ថាពួកគេស្វាគមន៍បុរសនោះឲ្យមកក្រុមជំនុំវិញ។ w២៤.០៨ ទំ.១៥ វ.៤; ទំ.១៦-១៧ វ.៦-៨