ថ្ងៃពុធ ទី១៨ ខែមីនា
ពេលលោកយេស៊ូដឹងថាពួកគេហៀបនឹងមកចាប់លោក ហើយតែងតាំងលោកជាស្ដេច នោះលោកក៏ចេញទៅភ្នំម្ដងទៀតតែម្នាក់ឯង។—យ៉ូន. ៦:១៥
បើលោកយេស៊ូបានព្រមឲ្យមនុស្សតែងតាំងលោកជាស្ដេច នោះលោកនឹងចូលរួមក្នុងរឿងនយោបាយរបស់ជនជាតិយូដាដែលនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់រ៉ូម។ តើលោកបានធ្វើអ្វី? លោកយេស៊ូបាន‹ចេញទៅភ្នំតែម្នាក់ឯង›។ ដូច្នេះ ទោះជាលោកទទួលការបង្ខិតបង្ខំពីអ្នកឯទៀតក្ដី លោកមិនព្រមរួមចំណែកក្នុងរឿងនយោបាយទេ។ នេះជាមេរៀនដ៏សំខាន់ណាស់សម្រាប់យើង! មនុស្សច្បាស់ជានឹងមិនសុំយើងឲ្យធ្វើអព្ភូតហេតុឲ្យមាននំប៉័ង ឬធ្វើឲ្យមនុស្សឈឺជាសះស្បើយទេ។ ពួកគេក៏ច្បាស់ជានឹងមិនព្យាយាមតែងតាំងយើងឲ្យធ្វើជាស្ដេច ឬអ្នកគ្រប់គ្រងប្រទេសជាតិដែរ។ ប៉ុន្តែ ពួកគេប្រហែលជាលើកទឹកចិត្តយើងឲ្យចូលរួមក្នុងរឿងនយោបាយដោយបោះឆ្នោត ឬពួកគេប្រហែលជាលើកទឹកចិត្តយើងឲ្យបង្ហាញការគាំទ្រចំពោះបុគ្គលណាម្នាក់ដែលពួកគេគិតថានឹងធ្វើអ្វីល្អៗសម្រាប់សង្គម។ ប៉ុន្តែ លោកយេស៊ូបានទុកគំរូដ៏ជាក់លាក់មួយ។ លោកមិនព្រមពាក់ព័ន្ធក្នុងរឿងនយោបាយ ហើយថែមទាំងនិយាយនៅពេលក្រោយមកថា៖ «រាជាណាចក្រខ្ញុំមិនមែនជារបស់ពិភពលោកនេះទេ»។ (យ៉ូន. ១៧:១៤; ១៨:៣៦) ក្នុងនាមជាគ្រិស្តសាសនិក យើងត្រូវមានរបៀបគិតគូរដូចលោកយេស៊ូនិងធ្វើតាមគំរូរបស់លោក។ យើងគាំទ្រ ផ្សព្វផ្សាយ និងអធិដ្ឋានឲ្យរាជាណាចក្រនោះមកដល់។—ម៉ាថ. ៦:១០ w២៤.១២ ទំ.៤ វ.៥-៦
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី១៩ ខែមីនា
អ្នកណាដែលមានបញ្ញត្ដិរបស់ខ្ញុំ ហើយប្រព្រឹត្តតាម អ្នកនោះស្រឡាញ់ខ្ញុំ ហើយអ្នកណាដែលស្រឡាញ់ខ្ញុំ បិតារបស់ខ្ញុំនឹងស្រឡាញ់អ្នកនោះ ហើយខ្ញុំនឹងស្រឡាញ់អ្នកនោះដែរ ថែមទាំងបង្ហាញខ្លួនជាចំហឲ្យអ្នកនោះឃើញផង។—យ៉ូន. ១៤:២១
កាលដែលអ្នកសិក្សា សូមស្វែងរករបៀបដើម្បីអនុវត្តអ្វីដែលអ្នកបានរៀន។ ជាឧទាហរណ៍ សូមយកតម្រាប់ព្រះយេហូវ៉ាក្នុងការបង្ហាញយុត្តិធម៌ ដោយប្រព្រឹត្តចំពោះអ្នកឯទៀតដោយមិនលម្អៀង។ សូមយកតម្រាប់សេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលលោកយេស៊ូមានចំពោះបិតាលោកនិងចំពោះអ្នកឯទៀត ដោយសុខចិត្តរងទុក្ខដើម្បីនាមព្រះយេហូវ៉ា ហើយសុខចិត្តជួយបងប្អូនរួមជំនឿ សូម្បីតែពេលធ្វើដូចនោះពិបាកក្ដី។ បន្ថែមទៅទៀត សូមយកតម្រាប់លោកយេស៊ូដោយផ្សព្វផ្សាយដល់អ្នកឯទៀត ដើម្បីពួកគេក៏អាចមានឱកាសទទួលអំណោយដ៏ថ្លៃវិសេសពីព្រះយេហូវ៉ាដែរ។ ពេលយើងបន្តរៀនអំពីថ្លៃលោះ យើងនឹងស្រឡាញ់ព្រះយេហូវ៉ានិងលោកយេស៊ូកាន់តែខ្លាំងឡើងៗ ហើយលោកទាំងពីរក៏នឹងស្រឡាញ់យើងកាន់តែខ្លាំងវិញដែរ។ (យ៉ា. ៤:៨) ដូច្នេះ សូមយើងបន្តប្រើយ៉ាងពេញលេញនូវអ្វីទាំងអស់ដែលព្រះយេហូវ៉ាផ្ដល់ឲ្យយើងដើម្បីបន្ដរៀនអំពីថ្លៃលោះ។ w២៥.០១ ទំ.២៥ វ.១៦-១៧
ថ្ងៃសុក្រ ទី២០ ខែមីនា
លោកបានយកអំពើខុសឆ្គងទាំងអស់របស់ខ្ញុំគ្រវាត់ទៅខាងក្រោយលោក។—អេ. ៣៨:១៧
ការប្រៀបប្រដូចក្នុងបទគម្ពីរថ្ងៃនេះបង្ហាញថា ព្រះយេហូវ៉ាយកការខុសឆ្គងរបស់អ្នកដែលប្រែចិត្តទៅបោះចោលឲ្យបាត់ពីមុខលោក។ ឃ្លានេះក៏អាចត្រូវបកប្រែថា៖ «លោកបានធ្វើឲ្យ[ការខុសឆ្គងរបស់ខ្ញុំ]ហាក់ដូចជាមិនបានកើតឡើង»។ គម្ពីរបញ្ជាក់ថែមទៀតអំពីចំណុចនេះ ក្នុងការប្រៀបប្រដូចមួយទៀតដែលបានត្រូវកត់ទុកនៅមីកា ៧:១៨, ១៩។ ខទាំងនោះចែងថាព្រះយេហូវ៉ាបោះអំពើខុសឆ្គងរបស់យើងទៅក្នុងសមុទ្រជ្រៅ។ នៅសម័យបុរាណ អ្វីដែលធ្លាក់ចូលក្នុងសមុទ្រជ្រៅគឺមិនអាចរកឃើញវិញទេ។ តាមរយៈការប្រៀបប្រដូចទាំងនេះយើងរៀនថា ពេលដែលព្រះយេហូវ៉ាអភ័យទោសឲ្យយើង លោកដកចេញការខុសឆ្គងរបស់យើងទាំងស្រុង។ ដូច្នេះ យើងមិនចាំបាច់បន្ទោសខ្លួនទៀតឡើយ។ នេះគឺដូចស្ដេចដាវីឌបាននិយាយ «អ្នកណាដែលបានត្រូវលើកលែងទោសចំពោះការប្រព្រឹត្តអាក្រក់ ហើយការខុសឆ្គងរបស់ខ្លួនបានត្រូវគ្របបាំង អ្នកនោះមានសុភមង្គលហើយ»។ (រ៉ូម ៤:៧) នេះហើយគឺជាការអភ័យទោសពិតប្រាកដ! w២៥.០២ ទំ.៩ វ.៧-៨