ថ្ងៃពុធ ទី៦ ខែឧសភា
បណ្ដាទេវតារបស់ព្រះមានអំណរ ពេលដែលអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងសូម្បីតែម្នាក់ប្រែចិត្ត។—លូក. ១៥:១០
បើបុគ្គលដែលប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងប្រែចិត្ត នោះយើងពិតជាត្រេកអរខ្លាំងណាស់! (លូក. ១៥:៧) ទោះជាពួកអ្នកចាស់ទុំខំព្យាយាមអស់ពីសមត្ថភាពដើម្បីកែតម្រង់បុគ្គលដែលប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងក្ដី តើអ្នកណាជាបុគ្គលដែលពិតជាជួយអ្នកនោះឲ្យកែប្រែ? សូមនឹកចាំអ្វីដែលសាវ័កប៉ូលបានសរសេរអំពីបុគ្គលដែលបានប្រែចិត្តថា៖ «ប្រហែលជាព្រះនឹងឲ្យឱកាសពួកគេប្រែចិត្ត»។ (២ធី. ២:២៥) ដូច្នេះអ្នកដែលជួយគ្រិស្តសាសនិកឲ្យផ្លាស់ប្ដូររបៀបគិតគូរនិងចិត្តគំនិតគឺព្រះយេហូវ៉ា មិនមែនមនុស្សណាម្នាក់ទេ។ ប៉ូលពន្យល់អំពីអ្វីល្អៗដែលកើតឡើងក្រោយពីបុគ្គលណាម្នាក់ប្រែចិត្ត។ បុគ្គលនោះអាចទទួលចំណេះកាន់តែត្រឹមត្រូវអំពីសេចក្ដីពិត ភ្ញាក់ខ្លួន និងអាចចេញពីអន្ទាក់របស់សាថាន។ (២ធី. ២:២៦) ក្នុងករណីបុគ្គលដែលប្រព្រឹត្តអំពើខុសឆ្គងប្រែចិត្ត ពួកអ្នកចាស់ទុំនឹងបន្តជួបគាត់ដើម្បីជួយគាត់ឲ្យពង្រឹងជំនឿរបស់ខ្លួន ហើយជួយគាត់ឲ្យបន្តជៀសវាងពីអន្ទាក់របស់សាថាន ព្រមទាំងធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវឡើងវិញ។—ហេ. ១២:១២, ១៣ w២៤.០៨ ទំ.២៣-២៤ វ.១៤-១៥
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី៧ ខែឧសភា
អ្នករាល់គ្នាមិនមែនរកខ្ញុំដោយសារបានឃើញសញ្ញាសម្គាល់ទេ ប៉ុន្តែដោយសារអ្នករាល់គ្នាបានបរិភោគនំប៉័ងឆ្អែត។—យ៉ូន. ៦:២៦
បណ្ដាជនដែលទទួលអាហារពីលោកយេស៊ូ បានផ្ដោតអារម្មណ៍លើការបំពេញសេចក្ដីត្រូវការខាងរូបកាយនិងបំណងចិត្តរបស់ពួកគេ។ តើតាមរបៀបណា? នៅថ្ងៃបន្ទាប់ ពួកគេបានឃើញថាលោកយេស៊ូនិងពួកសាវ័ករបស់លោកបានចាកចេញពីនោះហើយ។ ដូច្នេះបណ្ដាជនបានចុះទូកដែលមកពីក្រុងទិបេរៀស ហើយចេញដំណើរទៅក្រុងកាពើណិមដើម្បីស្វែងរកលោកយេស៊ូ។ (យ៉ូន. ៦:២២-២៤) តើពួកគេធ្វើដូច្នោះដោយសារពួកគេចង់ឮថែមទៀតអំពីរាជាណាចក្ររបស់ព្រះឬទេ? មិនមែនទេ។ បំណងចិត្តចម្បងរបស់ពួកគេគឺអំពីសេចក្ដីត្រូវការខាងរូបកាយពោលគឺចង់បាននំប៉័ង។ តើយើងដឹងដូច្នោះយ៉ាងដូចម្ដេច? សូមកត់សម្គាល់អំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងពេលបណ្ដាជនបានរកឃើញលោកយេស៊ូនៅជិតក្រុងកាពើណិម។ លោកយេស៊ូបានមានប្រសាសន៍ទៅពួកគេថា ពួកគេមករកលោកដោយសារតែចង់បានអាហារប៉ុណ្ណោះ។ លោកទទួលស្គាល់ថាពួកគេ«បានបរិភោគនំប៉័ងឆ្អែត» គឺ«អាហារដែលខូចទៅ»។ ប៉ុន្តែ លោកបានលើកទឹកចិត្តពួកគេឲ្យខំព្យាយាម«ឲ្យបានអាហារដែលនៅស្ថិតស្ថេរ ជាអាហារដែលផ្ដល់ជីវិតដែលគ្មានទីបញ្ចប់»។ (យ៉ូន. ៦:២៦, ២៧) លោកយេស៊ូមានប្រសាសន៍ថាបិតារបស់លោកនឹងផ្ដល់អាហារបែបនេះ។ w២៤.១២ ទំ.៥ វ.៨-៩
ថ្ងៃសុក្រ ទី៨ ខែឧសភា
មនុស្សដែលមានប្រាជ្ញាចេះជ្រើសរើសពាក្យសម្ដី ហើយធ្វើឲ្យអ្នកឯទៀតជឿជាក់លើសម្ដីរបស់ខ្លួន។—សុភ. ១៦:២៣
បងប្អូនប្រុសទាំងឡាយអើយ អ្វីដែលអ្នកបង្រៀននិងយោបល់ដែលអ្នកឲ្យ ត្រូវមានមូលដ្ឋានលើគម្ពីរ។ ដើម្បីអាចធ្វើដូច្នេះបាន អ្នកត្រូវសិក្សាគម្ពីរនិងសៀវភៅផ្សេងៗរបស់អង្គការយើងយ៉ាងដិតដល់។ (សុភ. ១៥:២៨) ពេលអ្នកសិក្សា សូមយកចិត្តទុកដាក់មើលថាសៀវភៅរបស់យើងពន្យល់យ៉ាងណាអំពីខគម្ពីរនីមួយៗ ដើម្បីអ្នកអាចអនុវត្តតាមយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។ ពេលអ្នកបង្រៀន អ្នកត្រូវព្យាយាមជួយអ្នកស្ដាប់ឲ្យកាន់តែស្រឡាញ់ព្រះយេហូវ៉ា និងជំរុញចិត្តពួកគេឲ្យអនុវត្តតាមអ្វីដែលពួកគេបានរៀន។ ម្យ៉ាងទៀត បើអ្នកចង់មានភាពប៉ិនប្រសប់ក្នុងការបង្រៀន អ្នកគួរសុំយោបល់ពីអ្នកចាស់ទុំដែលមានបទពិសោធន៍ ហើយធ្វើតាមយោបល់ទាំងនោះ។ (១ធី. ៥:១៧) មានគុណសម្បត្តិផ្សេងទៀតដែលអ្នកចាស់ទុំគួរមាន គឺអាចលើកទឹកចិត្តបងប្អូន។ ប៉ុន្តែ ពេលខ្លះពួកគាត់ក៏ត្រូវជូនយោបល់ ឬកែតម្រង់ពួកគេដែរ តែអ្នកចាស់ទុំត្រូវធ្វើដូច្នេះដោយសប្បុរស។ បើអ្នកនិយាយដោយស្លូតបូត និងដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយបង្រៀនដោយមានមូលដ្ឋានលើបណ្ដាំរបស់ព្រះ អ្នកនឹងក្លាយទៅជាអ្នកបង្រៀនដែលមានភាពប៉ិនប្រសប់ ហើយនេះក៏បញ្ជាក់ដែរថា អ្នកកំពុងធ្វើតាមគំរូលោកយេស៊ូដែលជាគ្រូដ៏ល្អប្រសើរ។—ម៉ាថ. ១១:២៨-៣០; ២ធី. ២:២៤ w២៤.១១ ទំ.២៤ វ.១៦