ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ទី៦ ខែសីហា
បញ្ញត្តិទាំងនេះដែលខ្ញុំបង្គាប់អ្នករាល់គ្នានៅថ្ងៃនេះ មិនមែនពិបាកពេក ហើយក៏មិននៅឆ្ងាយពីអ្នករាល់គ្នាដែរ។—បច. ៣០:១១
ពេលព្រះយេហូវ៉ារៀបចំឲ្យជនជាតិអ៊ីស្រាអែលទៅជាប្រជាជាតិមួយ លោកបានធ្វើកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយពួកគេ។ បើពួកគេធ្វើតាមច្បាប់របស់លោក លោកនឹងការពារ ហើយផ្ដល់ពរដល់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែ បើពួកគេមិនធ្វើតាមច្បាប់របស់លោកឬបើពួកគេសម្រេចចិត្តគោរពបូជាព្រះឯទៀត លោកនឹងលែងការពារពួកគេទៀត ហើយពួកគេនឹងរងទុក្ខ។ ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ ពួកគេនៅតែអាចទទួលការពេញចិត្តពីព្រះម្ដងទៀត។ ពួកគេអាច«ត្រឡប់មករកព្រះយេហូវ៉ាជាព្រះនៃ[ពួកគេ]វិញ ព្រមទាំងធ្វើតាមបង្គាប់ទាំងអស់របស់លោក»។ (បច. ៣០:១-៣, ១៧-២០) និយាយឲ្យចំទៅពួកគេអាចប្រែចិត្ត។ បើពួកគេធ្វើដូច្នេះ ព្រះយេហូវ៉ានឹងចូលទៅជិតពួកគេ ហើយផ្ដល់ពរដល់ពួកគេម្ដងទៀត។ រាស្ត្រដែលព្រះយេហូវ៉ាបានជ្រើសរើសបានបះបោរប្រឆាំងលោកម្ដងហើយម្ដងទៀត។ ជាលទ្ធផលពួកគេរងទុក្ខ។ ប៉ុន្តែ ព្រះយេហូវ៉ាបន្តព្យាយាមជួយពួកគេឲ្យបម្រើលោកម្ដងទៀត។ លោកបានចាត់អ្នកប្រកាសទំនាយម្ដងហើយម្ដងទៀតដើម្បីដាស់តឿនរាស្ត្ររបស់លោកឲ្យប្រែចិត្ត ហើយត្រឡប់មករកលោកវិញ។—២បស. ១៧:១៣, ១៤ w២៤.០៨ ទំ.៩ វ.៤-៥
ថ្ងៃសុក្រ ទី៧ ខែសីហា
ក្រុមជំនុំនៅក្រុងយេរូសាឡិមត្រូវគេចាប់ផ្ដើមបៀតបៀនយ៉ាងខ្លាំង។—សកម្ម. ៨:១
ក្រោយពីលោកយេស៊ូស្លាប់នៅឆ្នាំ៣៣ គ.ស. គ្រិស្តសាសនិកនៅក្រុងយេរូសាឡិមនិងតំបន់យូឌាមានការពិបាកផ្សេងៗជាច្រើន។ មិនយូរក្រោយពីក្រុមជំនុំគ្រិស្តសាសនិកបានត្រូវបង្កើតឡើង ពួកគេរងការបៀតបៀនយ៉ាងខ្លាំង។ ប្រហែលជា២០ឆ្នាំក្រោយមក អ្នកកាន់តាមគ្រិស្តរងទុក្ខដោយសារការអត់ឃ្លាន និងភាពក្រីក្រ។ (សកម្ម. ១១:២៧-៣០) ប៉ុន្តែ ប្រមាណជានៅឆ្នាំ៦១ គ.ស. គ្រិស្តសាសនិកមានសេចក្ដីសុខសាន្តមួយកម្រិត។ ក្នុងអំឡុងពេលដែលមានសេចក្ដីសុខសាន្តនោះ ពួកគេបានទទួលសំបុត្រពីសាវ័កប៉ូល។ យោបល់ក្នុងសំបុត្រនោះគឺជាអ្វីដែលពួកគេត្រូវការដើម្បីត្រៀមខ្លួនចំពោះអ្វីដែលនឹងកើតឡើងមិនយូរទៀត។ សំបុត្រនោះគឺចំពេល ដោយសារគ្រាសុខសាន្តដែលគ្រិស្តសាសនិកមាននៅពេលនោះមិនមែនមានរហូតទេ។ ក្នុងសំបុត្រនោះ ប៉ូលបានផ្ដល់យោបល់ដែលនឹងជួយពួកគេឲ្យស៊ូទ្រាំនឹងទុក្ខវេទនាដែលមិនយូរទៀតពួកគេនឹងជួប។ w២៤.០៩ ទំ.៨ វ.១-២
ថ្ងៃសៅរ៍ ទី៨ ខែសីហា
ពួកគាត់បានទៅជាប្រភពនៃការសម្រាលទុក្ខដ៏ធំដល់ខ្ញុំ។—កូឡ. ៤:១១
ពេលយើងកំពុងរងទុក្ខលំបាក ព្រះយេហូវ៉ាប្រើបងប្អូនរួមជំនឿដើម្បីបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់លោកចំពោះយើង។ ពួកគេអាចសម្រាលទុក្ខយើង ដោយចំណាយពេលស្ដាប់យើងយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់និងយល់អារម្មណ៍យើង។ ពួកគេប្រហែលជាលើកទឹកចិត្តយើងដោយប្រើខគម្ពីរឬអធិដ្ឋានជាមួយយើង។ (រ៉ូម ១៥:៤) ពេលខ្លះបងប្អូនណាម្នាក់ប្រហែលជារំលឹកយើងអំពីទស្សនៈរបស់ព្រះយេហូវ៉ា ហើយជួយយើងឲ្យបន្តស៊ូទ្រាំ។ ជាញឹកញយ បងប្អូនរួមជំនឿជួយយើងតាមរបៀបផ្សេងៗដូចជា ផ្ដល់ម្ហូបអាហារដល់យើងជាដើម។ ជួនកាល យើងប្រហែលជាត្រូវសុំជំនួយពីអ្នកឯទៀត។ (សុភ. ១៧:១៧) ពួកគេប្រហែលជាមិនដឹងថាយើងមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា ឬមិនដឹងថាយើងត្រូវការអ្វីទេ។ (សុភ. ១៤:១០) ដូច្នេះ អ្នកអាចប្រាប់មិត្តភក្តិអំពីអារម្មណ៍របស់អ្នក។ សូមឲ្យពួកគេដឹងថាអ្នកត្រូវការអ្វីខ្លះនៅពេលនោះ។ អ្នកក៏អាចប្រាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកទៅអ្នកចាស់ទុំម្នាក់ឬពីរនាក់ដែលអ្នកមានអារម្មណ៍ស្រួលនិយាយជាមួយ។ បងប្អូនស្រីខ្លះទទួលការសម្រាលទុក្ខពីការនិយាយជាមួយបងស្រីឯទៀតដែលមានភាពចាស់ទុំ។ w២៤.១០ ទំ.១០ វ.១៥-១៦