Roja Înê, 11 Îlon
Efendiyê me bi rastî jî ji mirinê hatiye rakirin (Lûqa 24:34).
Şagirtên Îsa Mesîh hewceyî teşwîqê bûn. Gelo çima? Hin ji wan dev ji mal, kar û merivên xwe berdabû ku her tim li pey Îsa Mesîh herin (Meta 19:27). Hin kes ji aliyê xelkê ve dihatin nizmdîtin ji ber ku ew bûne şagirtên Îsa Mesîh (Yûhena 9:22). Wan bawer dikir ku Îsa bi rastî jî Mesîhê sozdayî ye, loma ew hazir bûn ku ji bo xatirê wî fedakariyê bikin (Meta 16:16). Lê belê, gava Îsa Mesîh hat îdamkirin, ew xeyalşikestî û dilteng bûn. Gava Îsa Mesîh didît ku şagirtên wî ji ber mirina wî çi qas xemgîn in, wî fehm dikir ku ev yek normal e, û ew bê şik nedifikirî ku baweriya wan sist e. Loma, ji roja ku ew ji mirinê hat rakirin ve, Îsa Mesîh dest pê kir ku cesaretê bide hevalên xwe. Mesela, gava Meryema Mejdelanî li ber mezelê wî digiriya, ew ji wê re xuya bû (Yûhena 20:11, 16). Wekî din, ew ji du şandiyan re, yên ku ber bi gundê Emausê ve diçûn, xuya bû. Ji xeynî vê, ew ji Petrûsê şandî re jî xuya bû. w24.10 13 par. 5-6
Roja Şemiyê, 12 Îlon
Her tim hazir bin ku hûn hêviya xwe li ber kesên ku pirsan ji we dipirsin, biparêzin (1. Petrûs 3:15).
Dê û bavno, Alî zarokên xwe bikin ku ew baweriya xwe ya bi Xwedê biparêzin. Bi zarokên xwe re di weşanên me de li meqaleyên li ser teoriya peresanê bigerin. Paşê pê derxin ka kîjan fikir bi dîtina zarokên we herî bifeyde ne ku ew rastiya li ser Xwedê ji mirovan re îsbat bikin. Ji zarokên xwe re bibêjin ku eger kesek hazir be ku li ser vê mijarê sohbetê bike, bila ew fikrên xwe bi gotinên hêsan bînin zimên. Mesela, dibe ku hevaldersekî wan wisa bibêje: “Ez tenê bi tiştên ku ez bi çavê xwe dibînim, bawer dikim, û heta niha, min Xwedê nedîtiye.” Zarokên we dikarin wisa cewabê bidin: “Ferz bike ku tu di nav daristanê de dimeşî û ji nişka ve bîreke kevirîn dibînî. Tuyê çi fehm bikî? Ev yek ku li wê derê bîrek heye nîşan dide ku kesekî xwedîaqil ew çêkiriye, ne wisa ye? Lê belê, ma ev yek ku erd û ezman hene nîşan nade ku kesekî xwedîaqil ew çêkirine?” w24.12 18 par. 16
Roja Yekşemê, 13 Îlon
Şehrezayî [hîkmet] bi pîran re ye, fêmdarî jî di emrê dirêj de (Eyûb 12:12).
Em gişt muhtacî rêberiyê ne, da ku em qerarên baş bidin. Em dikarin vê rêberiyê ji rîspiyan û ji xwişk û birayên bitecrûbe bistînin. Eger emrê wan ji yê me pir mezintir be jî, gerek em nefikirin ku modaya şîretên wan êdî derbas bûye. Yehowa dixwaze ku em ji kesên emirmezin hîn bibin û ji tecrûbe, fehmdarî û hîkmeta wan feydeyê bibînin. Di demên berê de, Yehowa bi destê kesên emirmezin rêberiya xizmetkarên xwe dikir û dilê wan xurt dikir. Mesela, Mûsa pêxember, Dawid Padîşah û Yûhenayê şandî bîne ber çavê xwe. Ew di demên cuda de dijiyan, û şert û mercên wan ji hev cuda bûn. Gava mirina wan nêzîk bû, wan şîretên bihîkmet dan kesên ciwan. Her yekî ji wan got ku çi qas muhîm e ku em guh bidin Xwedê. Emrê me çi qas be jî, bila em rind bala xwe bidin şîretên wan (Romayî 15:4; 2. Tîmotêyos 3:16). w24.11 8 par. 1-2