Roja Înê, 4 Îlon
Mirovê hîlekar li ber Xudan kirêt e, lê Xudan bi dilrastan dişêwire (Methelokên Silêman 3:32).
Serpêhatiyeke ku di Kitêba Pîroz de derbas dibe nîşanî me dide ku dilpakî sifetekî çi qas muhîm e. Gava Filîpos hevalê xwe Natanaêl cara pêşîn bi xwe re anî ba Îsa Mesîh, tiştekî balkêş çêbû. Îsa Mesîh got: “Va ye, Îsraîliyekî rast ku hîle li ba wî tune ye” (Yûhena 1:47). Eşkere ye ku Îsa Mesîh Natanaêl wek tîmsala dilpakiyê didît. Mîna me, Natanaêl jî însanekî qisûrdar bû, lê di şexsiyeta wî de hîle û durûtî qet tune bûn. Loma, Îsa Mesîh jê re heyran ma û pesnê wî da. Piraniya tiştên ku li Yehowa xweş tên, Zebûr 15 behsa wan dike. Û ew bi hal û hereketên me yên li hemberî kesên din ve girêdayî ne. Mesela, Zebûr 15:3 dibêje ku mêvanên Yehowa “bi zimanên xwe nakin buxtan, xerabî nakin bi dostan, ruswa nakin cîranan”. Belê, bi zimanê xwe em dikarin zerarê bidin kesên din (Aqûb 1:26). w24.06 10 par. 7; 11 par. 9-10
Roja Şemiyê, 5 Îlon
Efendiyê me, wexta ku em navê te bi kar tînin, heta cin jî bi ya me dikin (Lûqa 10:17).
Eger tu xwe ji bo xizmetê hazir bikî, tuyê ew qas netirsî ku bi mirovan re bipeyivî. Berî ku Îsa Mesîh şagirtên xwe şandin xizmetê, wî alî wan kir ku ew xwe hazir bikin (Lûqa 10:1-11). Ji ber ku wan li gor rêberiya wî hereket dikir û xwe ji bo xizmetê hazir dikir, ew serkeftî û dilxweş bûn. Gelo em çawa dikarin ji bo xizmetê haziriyê bikin? Mesela, em dikarin ji berê ve bifikirin ku em çawa dikarin mizgîniyê bi gotinên hêsan bînin zimên. Wekî din, em dikarin ji berê ve bifikirin ku mirov wê çi bibêjin, û em dikarin çend cewaban hazir bikin. Paşê, wexta ku em rastî mirovan tên, em dikarin hewl bidin ku em rihet, rûken û nazik bin. w24.04 15-16 par. 6-7
Roja Yekşemê, 6 Îlon
Ya Yehowa, Xwedayê me, tu hêja yî ku hurmet, rûmet û qudretê bistînî, çimkî te her tişt çêkiriye (Peyxam 4:11).
Wekî din, em mizgîniyê belav dikin ji ber ku em ji Yehowa Xwedê û ji navê wî yê pîroz hez dikin, û ev yek sebebê herî muhîm e. Bi saya xizmetê, em dikarin pesnê Xwedê bidin. Yehowa Xwedê bi rastî jî hêjayî rûmet, hurmet û qudretê ye. Bi vê yekê ku em ji mirovan re îsbatan nîşan didin ku çavkaniya jiyanê ew e, em pesnê wî didin. Gava em wext û qeweta xwe ji bo xizmeta wî xerc dikin, em qudretê – yanî qudreta xwe – didin Yehowa Xwedê (Meta 6:33; Lûqa 13:24; Kolosî 3:23). Em ji Xwedê hez dikin û ji ber vê, em behsa wî dikin. Wekî din, em dixwazin ji kesên din re behsa nav û şexsiyeta wî bikin. w24.05 17 par. 11