ວັນພຸດທີ 4 ພະຈິກ
ການໃຫ້ເຮັດໃຫ້ມີຄວາມສຸກຫຼາຍກວ່າການຮັບ.—ກຈກ. 20:35
ຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້ເຮັດວຽກທີ່ສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງໃນປະຊາຄົມ. ອັກຄະສາວົກໂປໂລເຫັນຄ່າພີ່ນ້ອງຊາຍທີ່ສັດຊື່ເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆ. ເຮົາເຫັນເລື່ອງນີ້ໄດ້ຕອນທີ່ໂປໂລຂຽນຈົດໝາຍໄປຫາພີ່ນ້ອງຢູ່ເມືອງຟີລິບປອຍ. ລາວຂຽນຄຳທັກທາຍເປັນພິເສດເຖິງຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້ແລະຜູ້ເບິ່ງແຍງ. (ຟລປ. 1:1) ພີ່ນ້ອງຊາຍທີ່ຮັບບັບເຕມາແລ້ວ ບໍ່ວ່າຈະອາຍຸໜ້ອຍຫຼືອາຍຸຫຼາຍກໍມີຄວາມສຸກກັບການເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ພີ່ນ້ອງເດເວນໄດ້ເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້ຕອນອາຍຸ 18 ປີ. ສ່ວນພີ່ນ້ອງລູອິດສ໌ໄດ້ເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້ຕອນອາຍຸ 50 ປາຍປີ. ລາວເວົ້າແທນຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຫຼາຍຄົນທີ່ເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້ວ່າ: “ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າເປັນສິດທິພິເສດແທ້ໆທີ່ໄດ້ເຮັດວຽກເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້. ພີ່ນ້ອງໃນປະຊາຄົມສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ຂ້ອຍຫຼາຍ ແລະຕອນນີ້ຂ້ອຍສາມາດສະແດງຄວາມຮັກຕໍ່ເຂົາເຈົ້າໂດຍຮັບໃຊ້ເຂົາເຈົ້າ.” ຖ້າເຈົ້າເປັນພີ່ນ້ອງຊາຍທີ່ຮັບບັບເຕມາແລ້ວແລະຍັງບໍ່ທັນເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້ເທື່ອ ເຈົ້າຈະຕັ້ງເປົ້າໝາຍເປັນຜູ້ຊ່ວຍວຽກຮັບໃຊ້ໄດ້ບໍ? ຫ24.11 ໜ້າ 14 ຂໍ້ 1-3
ວັນພະຫັດທີ 5 ພະຈິກ
ພະເຢໂຫວາ ຂໍໃຫ້ຈື່ວ່າລູກ . . . ເຮັດສິ່ງທີ່ພະອົງເບິ່ງວ່າຖືກຕ້ອງສະເໝີ.—2ກສ. 20:3
ຕອນທີ່ກະສັດເຮເຊກີຢາອາຍຸ 39 ປີ ລາວບໍ່ສະບາຍແຮງແລະໃກ້ຊິຕາຍ. ຜູ້ພະຍາກອນເອຊາຢາໄດ້ເອົາຂ່າວຈາກພະເຢໂຫວາໄປບອກລາວວ່າລາວຊິຕາຍແທ້ໆ. (2ກສ. 20:1) ເມື່ອເຮເຊກີຢາໄດ້ຍິນແບບນັ້ນ ລາວກໍໂສກເສົ້າເສຍໃຈຫຼາຍແລະຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມຂົມຂື່ນ. ລາວໄດ້ອະທິດຖານຂໍໃຫ້ພະເຢໂຫວາຊ່ວຍ. (2ກສ. 20:2, 3) ພະເຢໂຫວາອີ່ຕົນເຮເຊກີຢາຫຼາຍທີ່ເຫັນລາວຮ້ອງໄຫ້. ເພິ່ນຈຶ່ງສົ່ງຜູ້ພະຍາກອນເອຊາຢາໃຫ້ກັບໄປບອກລາວວ່າ: “ເຮົາໄດ້ຍິນຄຳອະທິດຖານຂອງເຈົ້າ ແລະເຫັນນ້ຳຕາຂອງເຈົ້າແລ້ວ. ເຮົາຈະປົວເຈົ້າໃຫ້ເຊົາ.” ພະເຢໂຫວາສັນຍາຜ່ານທາງຜູ້ພະຍາກອນເອຊາຢາວ່າເພິ່ນຈະໃຫ້ເຮເຊກີຢາມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ອີກ ແລະເພິ່ນຈະຊ່ວຍພວກອິດສະຣາເອນໃຫ້ລອດຈາກພວກອັດຊີເຣຍ. (2ກສ. 20:4-6) ເຈົ້າກຳລັງເຈັບປ່ວຍຮ້າຍແຮງຈົນປົວບໍ່ໄດ້ບໍ? ໃຫ້ບອກພະເຢໂຫວາວ່າເຈົ້າຮູ້ສຶກແນວໃດ. ເຈົ້າອາດເຖິງຂັ້ນຮ້ອງໄຫ້ຕອນທີ່ລະບາຍໃຫ້ເພິ່ນຟັງ. ຄຳພີໄບເບິນຮັບຮອງກັບເຮົາວ່າ ພະເຢໂຫວາເປັນ “ພໍ່ທີ່ມີຄວາມເມດຕາແລະເປັນພະເຈົ້າທີ່ໃຫ້ກຳລັງໃຈໃນທຸກສະຖານະການ.” ເພິ່ນຈະໃຫ້ກຳລັງໃຈເຮົາຕອນທີ່ເຮົາເຈິຄວາມຍາກລຳບາກ.—2ກຣ. 1:3, 4. ຫ24.12 ໜ້າ 23-24 ຂໍ້ 15-17
ວັນສຸກທີ 6 ພະຈິກ
ຂ້ອຍມີຄວາມຫວັງໃນພະເຈົ້າຄືກັບທີ່ເຂົາເຈົ້າມີ. ຄວາມຫວັງຂອງຂ້ອຍແມ່ນທັງຄົນດີແລະຄົນຊົ່ວຈະຄືນມາຈາກຕາຍ.—ກຈກ. 24:15
ເຮົາຈະມີຄວາມສຸກຫຼາຍທີ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບຄົນທີ່ຖືກປຸກໃຫ້ຄືນມາຈາກຕາຍ. ເຮົາຍັງຈະມີຄວາມສຸກທີ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບພະເຢໂຫວາຫຼາຍຂຶ້ນຈາກສິ່ງທີ່ເພິ່ນສ້າງ. (ພສ. 104:24; ອຊຢ. 11:9) ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນເຮົາຈະບໍ່ເປັນຄົນບາບອີກຕໍ່ໄປ ເຮົາຈະສາມາດນະມັດສະການພະເຢໂຫວາໂດຍບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກຜິດມາລົບກວນໃຈ. ເຈົ້າຈະເອົາສິ່ງດີໆເຫຼົ່ານີ້ໄປແລກກັບຄວາມ “ມ່ວນຊື່ນຊົ່ວຄາວກັບການເຮັດຜິດ” ບໍ? (ຮຣ. 11:25) ເຈົ້າຈະບໍ່ແລກດອກ! ສິ່ງດີໆເຫຼົ່ານີ້ຄຸ້ມຄ່າກັບການທີ່ເຮົາຕ້ອງເສຍສະລະບາງຢ່າງໃນຕອນນີ້. ຂໍໃຫ້ຈື່ໄວ້ວ່າຊີວິດໃນໂລກໃໝ່ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງຄວາມຫວັງເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ມັນຈະເກີດຂຶ້ນແທ້. ທຸກສິ່ງທັງໝົດນີ້ເປັນໄປໄດ້ກໍຍ້ອນພະເຢໂຫວາຮັກເຮົາຫຼາຍຈົນຍອມໃຫ້ລູກຊາຍຂອງເພິ່ນມາຕາຍເພື່ອເຮົາ. ຫ25.01 ໜ້າ 29 ຂໍ້ 12