17 А ти кажи им вака: ‚Моите очи нека ронат солзи ноќе и дење и нека не престанат,+ зашто девицата, ќерката на мојот народ, е скршена од голема пропаст,+ од удар што е крајно болен.+
12 Ти ни нанесе голема неволја и така ги исполни зборовите што ги кажа против нас и против водачите кои владееја над нас.* Никаде не се случило такво нешто како што се случи со Ерусалим.