Во Библијата, гревовите честопати се споредени со тежок товар. Цар Давид ги опишал своите гревови со следниве зборови: „Моите престапи ми се прелија преку глава, како тежок товар, претешки се за мене“ (Пс. 38:4). Но, Јехова им ги простува гревовите на оние што се каат (Пс. 25:18; 32:5). Хебрејскиот израз кој во овие стихови е преведен со „прости“ во основа значи „крева“ или „носи“. Значи, кога Јехова ни ги простува гревовите, тој го отстранува тешкиот товар, односно вината што ја чувствуваме. Тоа е како да носиме тежок товар на нашите раменици, а Јехова го крева тој товар и го однесува. Една друга споредба покажува колку далеку Јехова ги оддалечува нашите гревови од нас. Во Псалм 103:12 пишува: „Колку што е исток далеку од запад толку ги оддалечува од нас нашите престапи“. Исток е на најголемата можна оддалеченост од запад. Тие две точки никогаш не можат да се спојат. Ова значи дека Јехова ги оддалечува од нас нашите гревови најдалеку што можеме да си замислиме. Овој опис нѐ уверува дека Јехова потполно ни простува (w25.02 9, пас. 5-6).

Откако Исус се вознел на небото, апостол Петар со чудо излекувал еден човек кој бил сакат од раѓање (Дела 1:8, 9; 3:2, 6-8). Сосема е разбирливо што мноштвото луѓе кои го виделе ова чудо се насобрале околу Петар (Дела 3:11). Со оглед на тоа што Петар живеел во општество во кое се ставало голем нагласок на угледот и на положбата, дали ќе го искористел тој момент за да ужива во славата? Не, туку Петар понизно им рекол на луѓето да им ја оддадат славата на оние на кои со право им припаѓа, односно на Јехова и на Исус. Тој рекол: „Благодарение на Исусовото име и на нашата вера во неговото име, овој човек, кого го гледате и го познавате, зајакна“ (Дела 3:12-16, Превод Нов свет, ревидирано издание на англиски од 2013). Ние може да го следиме примерот на Петар и да продолжиме да развиваме понизност. Ние правиме љубезни дела за другите затоа што го сакаме Јехова и ги сакаме луѓето, а не затоа што сакаме другите да ни се восхитуваат. Ако радосно им служиме на Јехова и на нашите браќа на кој и да било начин, сеедно дали некој го забележува нашиот труд или не, покажуваме дека сме понизни (Мат. 6:1-4; w25.03 10-11, пас. 11-12).

Можеме да ја зголемиме нашата воодушевеност за проповедничкото дело така што ќе се концентрираме на нашата љубов кон Јехова и кон ближниот (Мат. 22:37-39). Замисли си колку е среќен Јехова кога гледа дека проповедаме и кога гледа колку се среќни луѓето кога ќе почнат да ја проучуваат Библијата! Мисли и на тоа дека оние кои ја слушаат нашата порака и одлучуваат да му служат на Јехова имаат можност да живеат засекогаш (Јован 6:40). Дали од некоја причина не можеш да излегуваш од твојот дом? Ако е така, концентрирај се на она што можеш да го правиш за да покажуваш љубов кон Јехова и кон твојот ближен. За време на пандемијата со КОВИД-19, Семјуел и Данија не можеле да излегуваат од нивниот дом. Во тоа тешко време, тие редовно сведочеле преку телефон, пишувале писма и воделе библиски курсеви преку Зум. Иако Семјуел и Данија не можеле да прават толку како порано, тие го правеле она што можеле и, како резултат на тоа, чувствувале радост (w24.04 18-19, пас. 15-16).