Захарија

4 Ангелот кој зборуваше со мене се врати и ме разбуди како што се буди човек од сон. 2 И ме праша: „Што гледаш?“

А јас одговорив: „Гледам светилник, сиот од злато, а над него има длабок сад. На врвот од светилникот има седум светилки. Седумте светилки имаат седум цевчиња кои се поврзани со садот. 3 До него има две маслинови дрвја, едното од десната страна на садот, а другото од левата“.

4 Тогаш го прашав ангелот кој зборуваше со мене: „Што претставуваат овие работи, господару мој?“ 5 А ангелот ми рече: „Зар не знаеш што претставуваат?“

Јас му одговорив: „Не знам, господару“.

6 Тогаш тој ми рече: „Ова му го вели Јехова на Зоровавел: ’Не со воена сила, ниту со моќ, туку со мојот дух‘, вели Јехова над војските. 7 О голема планино, што мислиш дека си? Пред Зоровавел ќе станеш рамница. Тој ќе го стави последниот камен на храмот, а луѓето ќе воскликнуваат: ’Прекрасно! Прекрасно!‘“

8 И повторно ми дојде објавата од Јехова: 9 „Зоровавел со свои раце ги положи темелите на овој дом, а со свои раце и ќе го доврши. Тогаш ќе знаете дека Јехова над војските ме испрати кај вас. 10 Дали некој ги потценува скромните почетоци? Луѓето ќе се израдуваат кога ќе го видат високот* во раката на Зоровавел. Тие седум* се очите на Јехова, кои ја пребаруваат целата земја“.

11 Потоа го прашав ангелот: „Што претставуваат овие две маслинови дрвја од десната и од левата страна на светилникот?“ 12 И уште прашав: „Што претставуваат гранките* на двете маслинови дрвја од кои се излева златна течност низ двете златни цевки?“

13 Тој ми рече: „Зар не знаеш што претставуваат?“

А јас му одговорив: „Не знам, господару“.

14 Тогаш тој рече: „Тоа се двајцата помазаници кои стојат покрај Господарот на целата земја“.