За да не му остави на Давид простор да се брани, Натан раскажал една приказна што бил сигурен дека ќе допре до срцето на овој поранешен овчар. Се работело за двајца луѓе. Едниот бил богат, а другиот сиромав. Богаташот имал „многу овци и говеда“, а сиромавиот имал само „една овчичка“. На богатиот му дошол гостин и сакал да му подготви јадење. Наместо да земе некоја од своите овци, му ја зел единствената овчичка на сиромавиот. Бидејќи си помислил дека тоа навистина се случило, Давид се налутил и извикал: „Човекот што го направил тоа заслужува смрт!“ Зошто? „Затоа што немал милост“, рекол тојa (стихови 2-6).