Праведниот ужива и еден вид сигурност, која го заобиколува злобниот. „Кој живее непорочно [со интегритет, NW], оди без страв [безбедно, NW], а кој оди по криви патишта, ќе се познае. Кој намигнува со окото, задава тага, а кој зборува лудо, пропаѓа“ (Пословици 10:9, 10).

Поинаква е ситуацијата кај лице кое се оддава на нечесност заради себична добивка. Еден измамник можеби се обидува да ја замаскира својата измама со нечесен говор или гестови (Пословици 6:12-14). Око кое намигнува со злобна или измамничка намера може да предизвика голема душевна болка кај жртвите на измамата. Но, кога-тогаш, нечесноста на таквиот ќе се дознае. Апостол Павле напишал: „Гревовите на некои луѓе јавно се покажуваат и директно водат до пресуда, а што се однесува до другите луѓе, нивните гревови се покажуваат подоцна. Исто така и добрите дела јавно се покажуваат, а оние кои се поинакви, не можат да останат скриени“ (1. Тимотеј 5:24, 25). Сеедно кој е вклучен — било да е тоа родител, пријател, брачен партнер или познаник — нечесноста на крајот се разоткрива. Кој може да му верува на човек што има репутација на нечесност?