യഹോവ അബ്രാ​ഹാ​മി​നോ​ടു സ്വന്തം മകനായ യിസ്‌ഹാ​ക്കി​നെ ബലി അർപ്പി​ക്കാൻ ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. ആ സമയത്ത്‌ അബ്രാ​ഹാ​മിന്‌ ഉണ്ടായ വേദന ചിന്തി​ക്കാ​വു​ന്ന​തി​നും അപ്പുറ​മാ​യി​രു​ന്നു. എന്നിട്ടും അത്‌ അനുസ​രി​ക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറാ​യി. എന്നാൽ മകനെ ബലി അർപ്പി​ക്കു​ന്ന​തി​നു തൊട്ടു​മുമ്പ്‌ ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞു. എങ്കിലും അബ്രാ​ഹാം ചെയ്‌ത ആ കാര്യം വിശ്വാ​സ​മുള്ള എല്ലാവ​രെ​യും ഒരു വലിയ സത്യം പഠിപ്പി​ക്കു​ന്നു: യഹോ​വ​യും തന്റെ പ്രിയ​മ​കനെ മനസ്സോ​ടെ ഒരു ബലിയാ​യി നൽകാൻ തയ്യാറാ​കും. അത്ര വലുതാണ്‌ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു മനുഷ്യ​രോ​ടുള്ള സ്‌നേഹം! (ഉൽപ. 22:1-18) നൂറ്റാ​ണ്ടു​കൾക്കു ശേഷം യഹോവ ഇസ്രാ​യേൽ ജനതയ്‌ക്കു നിയമം കൊടു​ത്ത​പ്പോൾ പാപപ​രി​ഹാ​ര​ത്തി​നാ​യി മൃഗബ​ലി​കൾ അർപ്പി​ക്കാൻ ആവശ്യ​പ്പെട്ടു. (ലേവ്യ 4:27-29; 17:11) ആ ബലിക​ളെ​ല്ലാം സൂചി​പ്പി​ച്ചത്‌, മനുഷ്യ​കു​ലത്തെ പാപത്തിൽനിന്ന്‌ പൂർണ​മാ​യി മോചി​പ്പി​ക്കാൻ യഹോവ മഹത്തായ ഒരു ബലി നൽകു​മെ​ന്നാണ്‌. വാഗ്‌ദാ​നം ചെയ്‌ത സന്തതി കഷ്ടങ്ങൾ സഹിച്ച്‌ മരിക്കു​മെന്ന്‌ എഴുതാൻ ദൈവം തന്റെ പ്രവാ​ച​ക​ന്മാ​രെ പ്രചോ​ദി​പ്പി​ച്ചു. മനുഷ്യ​കു​ലത്തെ അതായത്‌, നമ്മളെ ഓരോ​രു​ത്ത​രെ​യും പാപത്തിൽനി​ന്നും മരണത്തിൽനി​ന്നും രക്ഷിക്കു​ന്ന​തി​നു​വേ​ണ്ടി​യാ​യി​രു​ന്നു അത്‌.—യശ. 53:1-12. w24.08 പേ. 4 ഖ. 7-8

ബൈബിൾ വായി​ക്കു​മ്പോൾ വായി​ക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രാവർത്തി​ക​മാ​ക്കാം എന്നു ചിന്തി​ക്കാൻ വിട്ടു​പോ​ക​രുത്‌. ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​ലെ ഒരു ഭാഗം വായി​ക്കു​മ്പോൾ നിങ്ങ​ളോ​ടു​തന്നെ ഇങ്ങനെ ചോദി​ക്കുക: ‘ഈ വിവരങ്ങൾ ഇപ്പോ​ഴോ ഭാവി​യി​ലോ എനിക്ക്‌ എങ്ങനെ പ്രയോ​ജ​ന​പ്പെ​ടു​ത്താ​നാ​കും?’ ഇത്‌ എങ്ങനെ ചെയ്യാ​മെന്നു മനസ്സി​ലാ​ക്കാൻ ഒരു ഉദാഹ​രണം നോക്കാം: നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ 1 തെസ്സ​ലോ​നി​ക്യർ 5:17, 18 വായിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ. ഇപ്പോൾ വായന നിറു​ത്തി​യിട്ട്‌, നിങ്ങൾ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽനിന്ന്‌ എത്ര കൂടെ​ക്കൂ​ടെ പ്രാർഥി​ക്കാ​റുണ്ട്‌ എന്ന്‌ ചിന്തി​ക്കു​ന്നു. അതു​പോ​ലെ എന്തൊക്കെ കാര്യ​ങ്ങൾക്കാണ്‌ നിങ്ങൾക്കു ദൈവ​ത്തോ​ടു നന്ദി തോന്നു​ന്ന​തെ​ന്നും ആലോ​ചി​ക്കു​ന്നു. ചില​പ്പോൾ ഏതെങ്കി​ലും മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ എടുത്തു​പ​റഞ്ഞ്‌ യഹോ​വ​യോ​ടു നന്ദി പറയാൻ നിങ്ങൾ തീരു​മാ​നി​ച്ചേ​ക്കാം. ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധ​യോ​ടെ ഏതാനും മിനി​ട്ടു​കൾ ചിന്തി​ക്കു​മ്പോൾത്തന്നെ നിങ്ങൾ ഒരു പരിധി​വരെ ദൈവ​വ​ചനം കേൾക്കു​ക​യും അതിനു ചേർച്ച​യിൽ പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യും ചെയ്യുന്ന ഒരാളാ​കു​ക​യാണ്‌. ഓരോ ദിവസ​വും ബൈബിൾ വായി​ക്കു​മ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യു​ന്നെ​ങ്കിൽ അതു നിങ്ങൾക്ക്‌ എത്രമാ​ത്രം പ്രയോ​ജനം ചെയ്യും എന്നു ചിന്തിച്ച്‌ നോക്കൂ. പതി​യെ​പ്പ​തി​യെ ദൈവ​വ​ച​ന​ത്തി​നു ചേർച്ച​യിൽ പ്രവർത്തി​ക്കുന്ന ഒരാളാ​യി നിങ്ങൾ വളരും. w24.09 പേ. 5 ഖ. 9-10

ഒരു പ്രത്യേ​ക​പ്രാ​പ്‌തി​യോ​ടെ​യാണ്‌ യഹോവ നമ്മളെ സൃഷ്ടി​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്നത്‌. എന്തെങ്കി​ലും കിട്ടു​മ്പോൾ നമുക്കു സന്തോഷം തോന്നു​മെ​ങ്കി​ലും, നമ്മൾ മറ്റുള്ള​വർക്കു കൊടു​ക്കു​മ്പോൾ അതി​ലേറെ സന്തോഷം തോന്നും. സഹോ​ദ​ര​ങ്ങളെ സഹായി​ക്കാ​നാ​കു​മ്പോൾ നമുക്കു സംതൃ​പ്‌തി കിട്ടുന്നു. അവർ അതു വിലമ​തി​ക്കു​ന്നതു കാണു​മ്പോ​ഴും നമ്മുടെ സന്തോഷം കൂടും. എന്നാൽ അവർ വിലമ​തി​പ്പു കാണി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കി​ലും നമ്മൾ ശരിയാ​യതു ചെയ്‌ത​ല്ലോ എന്നോർത്ത്‌ നമുക്കു സന്തോ​ഷി​ക്കാ​നാ​കും. നിങ്ങൾ മറ്റുള്ള​വർക്ക്‌ കൊടു​ക്കു​ന്നത്‌ എന്താ​ണെ​ങ്കി​ലും, ‘അതി​നെ​ക്കാൾ എത്രയോ അധികം നിങ്ങൾക്കു തരാൻ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു കഴിയും’ എന്നോർക്കുക. (2 ദിന. 25:9) ദൈവം തരുന്നത്‌ എപ്പോ​ഴും കൂടു​ത​ലാ​യി​രി​ക്കും. യഹോ​വ​യിൽനിന്ന്‌ പ്രതി​ഫലം കിട്ടു​ന്ന​തി​നെ​ക്കാൾ വലിയ സന്തോഷം വേറെ​യില്ല. അതു​കൊണ്ട്‌, ഉദാര​മാ​യി കൊടു​ക്കുന്ന നമ്മുടെ സ്വർഗീ​യ​പി​താ​വി​നെ നമുക്കു തുടർന്നും അനുക​രി​ക്കാം. w24.09 പേ. 31 ഖ. 20-21