പാപി​ക​ളായ മനുഷ്യർക്ക്‌ എങ്ങനെ താനു​മാ​യി നല്ലൊരു ബന്ധത്തി​ലേക്കു വരാനാ​കു​മെന്ന്‌, നൂറ്റാ​ണ്ടു​ക​ളി​ലൂ​ടെ യഹോവ പടിപ​ടി​യാ​യി വെളി​പ്പെ​ടു​ത്തി. ഏദെനി​ലെ ആ സംഭവ​ത്തി​നു ശേഷം യഹോ​വ​യിൽ വിശ്വാ​സ​മർപ്പിച്ച ആദ്യത്തെ മനുഷ്യ​നാ​യി​രു​ന്നു ഹാബേൽ—ആദാമി​ന്റെ​യും ഹവ്വയു​ടെ​യും രണ്ടാമത്തെ മകൻ. ഹാബേൽ യഹോ​വയെ സ്‌നേ​ഹി​ച്ച​തു​കൊ​ണ്ടും യഹോ​വയെ സന്തോ​ഷി​പ്പി​ക്കാ​നും ദൈവ​ത്തോ​ടു കൂടുതൽ അടുക്കാ​നും ആഗ്രഹി​ച്ച​തു​കൊ​ണ്ടും ദൈവ​ത്തിന്‌ ഒരു ബലി അർപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരു ഇടയനാ​യി​രു​ന്നു. അതു​കൊണ്ട്‌ തന്റെ ആട്ടിൻപ​റ്റ​ത്തി​ലെ കടിഞ്ഞൂ​ലു​ക​ളിൽ ചിലതി​നെ​യാണ്‌ അദ്ദേഹം ബലി അർപ്പി​ച്ചത്‌. യഹോവ ആ ബലിയെ എങ്ങനെ കണ്ടു? “യഹോവ ഹാബേ​ലി​ലും ഹാബേ​ലി​ന്റെ യാഗത്തി​ലും പ്രസാ​ദി​ച്ചു.” (ഉൽപ. 4:4) തന്നെ സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ക​യും വിശ്വ​സി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌ത നോഹ​യെ​പ്പോ​ലുള്ള മറ്റുള്ള​വ​രു​ടെ ബലിക​ളി​ലും യഹോവ പ്രസാ​ദി​ച്ചു. (ഉൽപ. 8:20, 21) അങ്ങനെ ചെയ്‌ത​തി​ലൂ​ടെ പാപി​ക​ളായ മനുഷ്യർക്കു തന്റെ പ്രീതി നേടാ​നും തന്നോടു കൂടുതൽ അടുക്കാ​നും കഴിയു​മെന്ന്‌ യഹോവ തെളി​യി​ക്കു​ക​യാ​യി​രു​ന്നു.w24.08 പേ. 3 ഖ. 5-6

അനീതി നേരി​ടു​മ്പോൾ നമുക്കു വല്ലാത്ത വേദന​യും വിഷമ​വും തോന്നി​യേ​ക്കാം. (സഭാ. 7:7) വിശ്വ​സ്‌ത​ദാ​സ​ന്മാ​രായ ഇയ്യോ​ബി​നും ഹബക്കൂ​ക്കി​നും അങ്ങനെ തോന്നി​യി​ട്ടുണ്ട്‌. (ഇയ്യോ. 6:2, 3; ഹബ. 1:1-3) ഈ ചിന്തക​ളൊ​ക്കെ സ്വാഭാ​വി​ക​മാ​ണെ​ങ്കി​ലും നമ്മൾ എങ്ങനെ പ്രതി​ക​രി​ക്കു​ന്നു​വെ​ന്നതു ശ്രദ്ധി​ച്ചി​ല്ലെ​ങ്കിൽ നമ്മൾ ബുദ്ധി​ശൂ​ന്യ​മാ​യി പ്രവർത്തി​ച്ചേ​ക്കാം, കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളാ​കു​ക​യും ചെയ്‌തേ​ക്കാം. അനീതി പ്രവർത്തി​ക്കു​ന്ന​വർക്കു ശിക്ഷ കിട്ടാതെ പോകു​മ്പോൾ ശരി ചെയ്യു​ന്ന​തിൽ എന്തെങ്കി​ലും കാര്യ​മു​ണ്ടോ എന്നു നമ്മൾ ചിന്തി​ച്ചേ​ക്കാം. ശരിയാ​യതു ചെയ്യു​ന്ന​വ​രോ​ടു മോശ​മാ​യി പെരു​മാ​റിയ ദുഷ്ടന്മാർ, ജീവിതം ആസ്വദി​ക്കു​ന്ന​താ​യി ഒരു സങ്കീർത്ത​ന​ക്കാ​രനു തോന്നി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ദുഷ്ടന്മാർക്ക്‌ ഇങ്ങനെ​യാണ്‌; അവരുടെ ജീവിതം പരമസു​ഖം.” (സങ്കീ. 73:12) ഈ അനീതി കണ്ട്‌ അദ്ദേഹ​ത്തിന്‌ ആകെ നിരാശ തോന്നു​ക​യും യഹോ​വയെ സേവി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ ഒരു ഗുണവു​മി​ല്ലെന്നു ചിന്തി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. “ഇതു മനസ്സി​ലാ​ക്കാൻ ശ്രമി​ച്ച​പ്പോൾ എനിക്ക്‌ ആകെ അസ്വസ്ഥത തോന്നി” എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്‌.—സങ്കീ. 73:14, 16. w24.11 പേ. 3 ഖ. 5-7

യഹോ​വയെ ആഴമായി ബഹുമാ​നി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ നമ്മൾ യഹോ​വ​യ്‌ക്കു മഹത്ത്വം കൊടു​ക്കു​ന്നു. യഹോ​വയെ ബഹുമാ​നി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ ഒരുപാട്‌ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്‌. യഹോവ അത്യു​ന്ന​ത​നാണ്‌; അതിരു​ക​ളി​ല്ലാത്ത ശക്തി ദൈവ​ത്തി​നുണ്ട്‌. (സങ്കീ. 96:4-7) സൃഷ്ടി​ക​ളിൽ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ അസാമാ​ന്യ​മായ ജ്ഞാനം കാണാ​നാ​കും. നമുക്കു ജീവൻ തന്നതും അതു നിലനി​റു​ത്താൻ വേണ്ട​തെ​ല്ലാം തന്നിരി​ക്കു​ന്ന​തും യഹോ​വ​യാണ്‌. (വെളി. 4:11) ദൈവം വിശ്വ​സ്‌ത​നാണ്‌. (വെളി. 15:4) യഹോവ ചെയ്യു​ന്ന​തെ​ല്ലാം വിജയി​ക്കും. യഹോവ എപ്പോ​ഴും തന്റെ വാഗ്‌ദാ​നങ്ങൾ നിറ​വേ​റ്റു​ന്നു. (യോശു. 23:14) ഈ കാരണ​ങ്ങൾകൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ​യാണ്‌ പ്രവാ​ച​ക​നായ യിരെമ്യ യഹോ​വ​യെ​ക്കു​റിച്ച്‌ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത്‌: “ജനതക​ളി​ലെ സർവജ്ഞാ​നി​ക​ളി​ലും അവരുടെ സകല രാജ്യ​ങ്ങ​ളി​ലും അങ്ങയെ​പ്പോ​ലെ മറ്റാരു​മില്ല.” (യിരെ. 10:6, 7) നമ്മുടെ സ്വർഗീ​യ​പി​താ​വി​നോട്‌ ആദരവ്‌ തോന്നാൻ നമുക്ക്‌ എത്ര​യെത്ര കാരണ​ങ്ങ​ളാ​ണു​ള്ളത്‌! എന്നാൽ യഹോവ നമ്മുടെ ആദരവ്‌ മാത്രമല്ല സ്‌നേ​ഹ​വും നേടു​ന്നുണ്ട്‌. യഹോ​വയെ നമ്മൾ ഒരുപാ​ടു സ്‌നേ​ഹി​ക്കു​ന്നു എന്നതാണ്‌ യഹോ​വയെ മഹത്ത്വ​പ്പെ​ടു​ത്താൻ നമ്മളെ പ്രേരി​പ്പി​ക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാന കാരണം. w25.01 പേ. 3 ഖ. 5-6