നമ്മളെ വേദനി​പ്പി​ക്കു​ന്ന​വ​രോ​ടു നമ്മൾ ക്ഷമിക്കാൻ സന്നദ്ധരാ​യി​രി​ക്കാൻ യഹോവ പ്രതീ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നു. (സങ്കീ. 86:5; ലൂക്കോ. 17:4; എഫെ. 4:32) നമ്മളോട്‌ ആരെങ്കി​ലും മോശ​മാ​യി എന്തെങ്കി​ലും പറയു​ക​യോ പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യോ ചെയ്യു​മ്പോൾ നമുക്കു വേദന തോന്നും. അതു നമ്മുടെ അടുത്ത ഒരു സുഹൃ​ത്തോ കുടും​ബാം​ഗ​മോ ആണെങ്കിൽ കൂടുതൽ വേദന തോന്നും. (സങ്കീ. 55:12-14) നമ്മുടെ ഉള്ളി​ലേക്ക്‌ ഒരു വാൾ കുത്തി​യി​റ​ക്കിയ അവസ്ഥയാ​യി​രി​ക്കും അപ്പോൾ. (സുഭാ. 12:18) നമുക്കു​ണ്ടാ​കുന്ന വികാ​ര​ങ്ങ​ളും വിഷമ​ങ്ങ​ളും അവഗണി​ക്കാ​നോ ഉള്ളി​ലൊ​തു​ക്കാ​നോ നമ്മൾ ശ്രമി​ച്ചേ​ക്കാം. എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യു​ന്നത്‌, നമ്മുടെ ദേഹത്ത്‌ കുത്തി​യി​റ​ക്കിയ കത്തി വലിച്ചൂ​രാ​തെ അവി​ടെ​ത്തന്നെ വെക്കു​ന്ന​തു​പോ​ലെ​യാണ്‌. നമ്മുടെ വിഷമ​ങ്ങ​ളൊ​ക്കെ കണ്ടി​ല്ലെ​ന്നു​വെ​ച്ചാൽ മതി, അതു തനിയെ മാറി​ക്കൊ​ള്ളും എന്നു ചിന്തി​ക്കു​ന്ന​തു​കൊണ്ട്‌ ഒരു പ്രയോ​ജ​ന​വു​മില്ല. ഒരാൾ നമ്മളോ​ടു മോശ​മാ​യി എന്തെങ്കി​ലും പറയു​ക​യോ പ്രവർത്തി​ക്കു​ക​യോ ചെയ്യു​മ്പോൾ നമുക്ക്‌ ആദ്യം തോന്നു​ന്നതു ദേഷ്യ​മാ​യി​രി​ക്കും. നമുക്ക്‌ കോപം വന്നേക്കാം എന്നു ബൈബിൾ സമ്മതി​ക്കു​ന്നുണ്ട്‌. എന്നാൽ കോപം വെച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്ക​രു​തെന്ന്‌ അതു മുന്നറി​യി​പ്പു തരുന്നു. (സങ്കീ. 4:4; എഫെ. 4:26) എന്തു​കൊ​ണ്ടാണ്‌? കാരണം ഉള്ളിൽ ദേഷ്യ​മാണ്‌ ഉള്ളതെ​ങ്കിൽ നമ്മൾ നല്ലതു ചെയ്യാ​നുള്ള സാധ്യത കുറവാണ്‌. (യാക്കോ. 1:20) ഓർക്കുക: ദേഷ്യം പെട്ടെ​ന്നു​ണ്ടാ​കുന്ന ഒരു പ്രതി​ക​ര​ണ​മാണ്‌. എന്നാൽ ദേഷ്യം വെച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്ക​ണോ എന്നത്‌ ഒരാളു​ടെ തീരു​മാ​ന​മാണ്‌. w25.02 പേ. 15 ഖ. 4-6

‘ദൈവ​മു​മ്പാ​കെ സമ്പന്നനാ​കാ​തെ’ പണം സ്വരു​ക്കൂ​ട്ടു​ന്നത്‌ എത്ര മണ്ടത്തര​മാ​ണെന്നു യേശു ഒരു ദൃഷ്ടാ​ന്ത​ത്തി​ലൂ​ടെ പഠിപ്പി​ച്ചു. (ലൂക്കോ. 12:16-21) നാളെ എന്തു സംഭവി​ക്കു​മെന്ന്‌ നമുക്ക്‌ ആർക്കും അറിയില്ല. (സുഭാ. 23:4, 5; യാക്കോ. 4:13-15) യേശു​വി​ന്റെ അനുഗാ​മി​കൾ എന്ന നിലയിൽ നമുക്ക്‌ പല പ്രശ്‌ന​ങ്ങ​ളും നേരി​ടേ​ണ്ടി​വ​രും. തന്റെ ഒരു ശിഷ്യ​നാ​ക​ണ​മെ​ങ്കിൽ വസ്‌തു​വ​കകൾ എല്ലാം ‘ഉപേക്ഷി​ക്കാൻ’ തയ്യാറാ​ക​ണ​മെന്നു യേശു പറഞ്ഞു. (ലൂക്കോ. 14:33; അടിക്കു​റിപ്പ്‌) ഒന്നാം നൂറ്റാ​ണ്ടിൽ യഹൂദ്യ​യി​ലുള്ള ക്രിസ്‌ത്യാ​നി​കൾ സന്തോ​ഷ​ത്തോ​ടെ അതു​പോ​ലൊ​രു നഷ്ടം സഹിക്കാൻ തയ്യാറാ​യി. (എബ്രാ. 10:34) നമ്മുടെ ഈ കാലത്തും പല സഹോ​ദ​ര​ങ്ങൾക്കും രാഷ്‌ട്രീ​യ​പാർട്ടി​കളെ പിന്തു​ണ​യ്‌ക്കാ​ത്ത​തി​ന്റെ പേരിൽ സാമ്പത്തി​ക​ന​ഷ്ടങ്ങൾ സഹി​ക്കേ​ണ്ടി​വ​ന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. (വെളി. 13:16, 17) അതിന്‌ അവരെ എന്താണ്‌ സഹായി​ച്ചത്‌? “ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്ക​ലും കൈവി​ടില്ല; ഒരിക്ക​ലും ഉപേക്ഷി​ക്കില്ല” എന്ന യഹോ​വ​യു​ടെ വാക്കു​ക​ളിൽ അവർക്കു പൂർണ​മായ വിശ്വാ​സം ഉണ്ടായി​രു​ന്നു. (എബ്രാ. 13:5) ഭാവി​യി​ലെ ആവശ്യ​ങ്ങൾക്കാ​യി നമ്മൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ നന്നായി പ്ലാൻ ചെയ്യും. എന്നാൽ എന്തെങ്കി​ലും അപ്രതീ​ക്ഷി​ത​സം​ഭ​വങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ നമ്മൾ യഹോ​വ​യിൽ പൂർണ​മാ​യി ആശ്രയി​ക്കും. w25.03 പേ. 29 ഖ. 13-14

സ്വന്തം ശ്രമം​കൊണ്ട്‌ മാത്രം നമ്മൾ പക്വത​യി​ലേക്കു വളരാൻ യഹോവ പ്രതീ​ക്ഷി​ക്കു​ന്നില്ല. അതിനുള്ള ചില സഹായങ്ങൾ യഹോവ തന്നിട്ടുണ്ട്‌. ക്രിസ്‌തീ​യ​സ​ഭ​യിൽ ഇടയന്മാ​രും അധ്യാ​പ​ക​രും ആയി സേവി​ക്കു​ന്നവർ, ‘പൂർണ​വ​ളർച്ച​യെ​ത്താൻ’ അഥവാ ‘ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ പരിപൂർണ​ത​യു​ടെ അളവി​നൊ​പ്പം എത്താൻ’ നമ്മളെ സഹായി​ക്കും. (എഫെ. 4:11-13) ഇനി, ‘ക്രിസ്‌തു​വി​ന്റെ മനസ്സു​ള്ള​വ​രാ​യി​രി​ക്കാൻ’ നമ്മളെ സഹായി​ക്കു​ന്ന​തിന്‌ യഹോവ പരിശു​ദ്ധാ​ത്മാ​വി​നെ​യും തരും. (1 കൊരി. 2:14-16) കൂടാതെ, യേശു ഭൂമി​യി​ലാ​യി​രു​ന്ന​പ്പോൾ എങ്ങനെ​യാ​ണു ചിന്തി​ച്ച​തെ​ന്നും സംസാ​രി​ച്ച​തെ​ന്നും പ്രവർത്തി​ച്ച​തെ​ന്നും നാലു സുവി​ശേ​ഷ​ങ്ങ​ളി​ലൂ​ടെ ദൈവം നമുക്കു കാണി​ച്ചു​ത​ന്നി​ട്ടുണ്ട്‌. യേശു​വി​നെ​പ്പോ​ലെ ചിന്തി​ക്കാ​നും പ്രവർത്തി​ക്കാ​നും പഠിച്ചു​കൊണ്ട്‌ ക്രിസ്‌തീ​യ​പ​ക്വ​ത​യിൽ എത്തി​ച്ചേ​രാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയും. എന്നാൽ പക്വത​യി​ലേക്കു പുരോ​ഗ​മി​ക്ക​ണ​മെ​ങ്കിൽ നമ്മൾ ‘ക്രിസ്‌തു​വി​നെ​ക്കു​റി​ച്ചുള്ള അടിസ്ഥാ​ന​പ​ഠി​പ്പി​ക്ക​ലു​ക​ളിൽ’ മാത്രം ഒതുങ്ങി​നി​ന്നാൽ പോരാ. w24.04 പേ. 4-5 ഖ. 11-12