എന്നിരു​ന്നാ​ലും, ഏകസത്യ​ദൈ​വ​ത്തി​ന്റെ ആരാധ​ക​രാ​യി​രി​ക്കുന്ന തങ്ങളുടെ പദവിയെ അവർ എല്ലായ്‌പ്പോ​ഴും വിലമ​തി​ച്ചി​ല്ലെ​ന്നു​ള്ളത്‌ സന്തോഷം കെടു​ത്തി​ക്ക​ള​യു​ന്നു. ഒടുവിൽ, ഇസ്രാ​യേ​ല്യർ മൊത്ത​ത്തിൽ അവിശ്വ​സ്‌ത​രാ​യി​ത്തീ​രു​ക​യും ക്രി.മു. 607-ൽ അവർ ബാബി​ലോ​നി​ലേക്ക്‌ അടിമ​ക​ളാ​യി പിടി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടു​പോ​ക​പ്പെ​ടാൻ യഹോവ അനുവ​ദി​ക്കു​ക​യും ചെയ്‌തു. ദൈവം മോശ​യോ​ടു പറഞ്ഞി​രു​ന്ന​തു​പോ​ലെ, അവന്റെ നൻമ നിമി​ത്തം​തന്നെ “അവൻ യാതൊ​രു പ്രകാ​ര​ത്തി​ലും ശിക്ഷയിൽനിന്ന്‌ ഒഴിവു​കൊ​ടു​ക്കു​ക​യില്ല.”—പുറപ്പാട്‌ 34:7.

ഒടുവിൽ, നാം ദൈവ​ത്തി​ന്റെ നൻമ വെറുതെ കിട്ടു​മെന്ന്‌ സങ്കൽപ്പി​ക്ക​രുത്‌. യഹോവ പാപി​ക​ളോ​ടു ക്ഷമിക്കു​ന്നു​വെ​ന്നത്‌ സത്യം​തന്നെ. “എന്റെ യൗവന​ത്തി​ലെ പാപങ്ങ​ളും എന്റെ എതിർപ്പു​ക​ളും ഓർക്ക​രു​തേ. നിന്റെ സ്‌നേ​ഹ​ദ​യ​ക്കൊ​ത്ത​വണ്ണം നീതന്നെ എന്നെ ഓർക്കേ​ണമേ, യഹോവേ നിന്റെ നൻമയ്‌ക്കു​വേ​ണ്ടി​ത്തന്നെ” എന്നു പ്രാർത്ഥി​ച്ച​പ്പോൾ ദാവീ​ദു​രാ​ജാ​വി​നു അനുകൂ​ല​മായ ഉത്തരം ലഭിക്കു​മെന്ന്‌ ഉറപ്പു​ണ്ടാ​യി​രു​ന്നു. (സങ്കീർത്തനം 25:7) ആത്മവി​ശ്വാ​സ​ത്തോ​ടെ ദൈവ​ത്തി​ന്റെ ക്ഷമ പ്രതീ​ക്ഷി​ച്ചു​കൊണ്ട്‌ പാപം ചെയ്യാൻ നമുക്കു നമ്മേത്തന്നെ അനുവ​ദി​ക്കാ​മെന്ന്‌ അതിനർത്ഥ​മു​ണ്ടോ? യാതൊ​രു പ്രകാ​ര​ത്തി​ലു​മില്ല. ദൈവ​ത്തി​ന്റെ നൻമയു​ടെ അർത്ഥം അനുതാ​പ​മി​ല്ലാത്ത പാപി​കൾക്ക്‌ “യാതൊ​രു പ്രകാ​ര​ത്തി​ലും അവൻ ശിക്ഷയിൽനിന്ന്‌ ഒഴിവു​കൊ​ടു​ക്കു​ക​യില്ല” എന്നാ​ണെ​ന്നോർക്കുക.