३२ शिवाय, ज्यांनी विश्‍वास ठेवला होता ते सगळे एकदिलाने आणि ऐक्याने राहायचे आणि त्यांच्यापैकी कोणीही आपल्या मालकीच्या वस्तू स्वतःच्या आहेत, असं म्हणत नव्हता. तर, ते सगळ्या गोष्टी एकमेकांसोबत वाटून घ्यायचे.+

३४ खरंतर त्यांच्यापैकी कोणीही गरजू नव्हतं.+ कारण ज्या कोणाच्या मालकीची शेतं किंवा घरं होती, तो ती विकून त्यातून मिळालेला पैसा,