ईयोब

तुम्ही माझ्या जागी असता,

तर मीही डोकं हलवून,+

तुमच्याविरुद्ध लांबलचक भाषणं देऊ शकलो असतो.

 ५ पण नाही, त्याऐवजी मी माझ्या शब्दांनी तुम्हाला धीर दिला असता,

म्हणजे माझ्या ओठांच्या सांत्वनाने तुमचं दुःख हलकं झालं असतं.+

 ६ मी बोललो, तरी माझा त्रास कमी होत नाही,+

आणि मी बोलायचा थांबलो, तरी माझ्या वेदना कुठे कमी होतात?

 ७ आता तर त्याने मला अगदी हैराण करून सोडलंय;+

त्याने माझं घरदार* उद्ध्‌वस्त केलंय.

 ८ तू मला ताब्यात घेतलं आहेस; माझी अवस्थाच साक्ष देते,

माझं अशक्‍त शरीर माझ्याविरुद्ध साक्ष देतं.

 ९ त्याच्या क्रोधामुळे माझ्या चिंधड्या झाल्या आहेत;

त्याच्या मनात माझ्याबद्दल वैर आहे.+

११ देव मला पोरांच्या हाती देतो,

तो मला दुष्टांच्या ताब्यात देतो.+

१२ मी सुखात होतो, पण त्याने माझा चुराडा केला;+

त्याने माझं मानगूट धरून मला चिरडून टाकलं;

त्याने मला निशाण बनवलंय.

तो दयामाया न दाखवता माझ्या शरीरात खोलवर घाव करतो;+

तो माझं पित्त जमिनीवर ओततो.

१४ जागोजागी पडलेल्या भिंतीसारखी त्याने माझी अवस्था केली आहे;

तो योद्ध्यासारखा माझ्यावर धावून येतो.

१५ मी गोणपाट शिवून माझं अंग झाकलं आहे,+

मी माझा सन्मान* धुळीत गाडला आहे.+

१६ रडून रडून माझं तोंड लाल झालं आहे,+

माझ्या पापण्यांवर अंधाराची छाया* पडली आहे;

१७ खरंतर, मी कधीच कोणाचं काही नुकसान केलं नाही,

आणि माझी प्रार्थना शुद्ध आहे.

१९ या क्षणी माझा साक्षीदार;

माझ्या बाजूने साक्ष देणारा स्वर्गात आहे.

२० माझे साथीदार माझी थट्टा करतात,+

पण माझे डोळे देवासमोर अश्रू गाळतात.*+

२१ दोन माणसांत न्याय केला जातो,

तसा कोणीतरी माझ्यात आणि देवात न्याय करावा.+

२२ कारण आता थोडीच वर्षं उरली आहेत,

मग मी निघून जाईन आणि कधीही परत येणार नाही.+