दुष्काळामुळे एक यहुदी पुरुष आपली बायको नामी हिच्यासोबत मवाब येथे राहण्यास गेला. कालांतराने तो वारला. नंतर त्याचे दोन पुत्र मवाबी मुली रुथ व अर्पा यांच्याशी विवाह करतात. काही काळाने हे दोघेही पुत्र मरतात व त्यामुळे तीन विधवा एकट्या उरतात. त्यातील आई नामी यहुदास परतण्याचा निश्‍चय करते तेव्हा तिच्या दोन सुनाही तिजसोबत निघतात. वाटेवर नामी त्या तरुण स्त्रियांना मागे आपल्या देशात परत जाऊन त्यांच्या लोकातील विवाह स्थळ शोधण्याचे आर्जविते. त्याप्रमाणे अर्पा जाते, पण रुथ नामीसोबत जाण्याचा अट्टाहास धरते. का बरे? कारण ती आपल्या सासुला सुनेपेक्षा अधिक होती—ती खरी मैत्रिण होती. रुथ दयाळू स्वभावाची असल्यामुळे ती, परिवाराच्या मृत्युमुळे विरक्‍त झालेल्या वृध्द विधवेला—आपल्या सासूला—एकटे परत जाऊ द्यावे असे इच्छित नाही.—रुथ १:१-१७.

रुथने खरा जिव्हाळा, दया, निष्ठा व प्रेम दाखविले. हे गुण खऱ्‍या मित्रत्वाचा भक्कम आधार पुरवितात. तथापि, नामी सोबतच्या रुथच्या नातेसंबंधात अजूनही एक गोष्ट समाविष्ठ आहे.

उच्च स्तरावरील मित्रत्व

नामीने रुथला परत जाण्यास आर्जविले तेव्हा रुथ म्हणतेः “तुम्हाला सोडून जाण्याचा आग्रह मला करु नका, . . . तुम्ही जेथे जाल तेथे मी येईन. . . . तुमचे लोक ते माझे लोक व तुमचा देव तो माझा देव.” (रुथ १:१६) पूर्वी खोट्या दैवताची उपासक असणाऱ्‍या रुथला नामीने खरा देव यहोवा याला जाणण्यास व त्याच्यावर प्रीती करण्यास मदत केली होती. त्यांचा आपसातील हा खरा विश्‍वास त्या दोन स्त्रियांना खरे मित्र म्हणून एकवटण्यात शक्‍तीशाली असा आध्यात्मिक बंध ठरला. यहोवाने त्यांना नवीन कौटुंबिक वातावरणात आशीर्वादित केले. काही काळातच रुथ हिचा यहुदातील समृध्द शेतकरी बवाज याच्याबरोबर विवाह झाला व तिला ओबेद नावाचा पुत्र झाला, जो दावीद राजाचा आजोबा बनला.—रुथ ४:१३-२२; मत्तय १:५, ६.

या आध्यात्मिक गोष्टीने मित्रत्वास उच्च स्तरावर ठेवले. ते कसे? रुथ व नामी या दोघींनीही यहोवा, जो “दयाळू व कनवाळू देव, मंदक्रोध, दयेचा व सत्याचा सागर” याची भक्‍ती केली. (निर्गम ३४:६) “देवी प्रीती आहे”, व आम्ही प्रांजळपणे त्याची भक्‍ती आत्म्याने व खरेपणाने करु तर आम्ही खात्रीने त्याच्या व सोबतीच्या प्राणिमात्राविषयीच्या प्रेमात वाढू. (१ योहान ४:८; योहान ४:२४) याकरवी आम्हात बदल घडतो. आम्ही इतराबाबत व खासपणे लीन, सर्व वंशाच्या त्रासात असणाऱ्‍या लोकांबाबत मैत्रीपूर्ण आस्था वाढवू लागतो. त्यामुळे स्वहित पाहणारे कमी स्व-केंद्रित बनतात व स्वार्थी लोक इतरांविषयीची चिंता जोपासू लागतात. आम्ही देवाच्या आत्म्याची फलप्राप्ती—“प्रीती, आनंद, शांती, सहनशीलता, ममता, चांगुलपणा, विश्‍वास, सौम्यता व इंद्रियदमन” दाखविण्यास सुरु करतो.—गलतीकर ५:२२, २३.

[७ पानांवरील चित्रं]

रुथ नामीस सोडणार नव्हती कारण त्यांच्या मैत्रीस भक्कम आध्यात्मिक आधार होता. तुम्हास असे खरे मित्र आहेत का?