१५. स्तोत्रसंहिता ११५ कसे गाइले गेले असावे?

^१५ स्तोत्रसंहिता ११५ यहोवाचे स्तवन व त्यावर भरवसा ठेवण्याचे आर्जविते. ते आशीर्वादाचा संबंध जोडते व मुर्त्या व्यर्थ आहेत हे शाबीत करते. हे स्तोत्र एकापाठीमागून एकाने गाइलेले असेल. ते एका सुरात गाइले जाऊ शकते: “परमेश्‍वराचे [यहोवा, न्यू.व.] भय धरणाऱ्‍यांनो परमेश्‍वरावर [यहोवा, न्यू.व.] भाव ठेवा.” मंडळीने त्याला प्रतिसाद दिला असेल: “तोच त्यांचा सहाय्यकर्ता व त्यांची ढाल आहे.”—स्तोत्रसंहिता ११५:११.

१७. मृत यहोवाचे स्तवन करू शकत नाहीत तर मग आम्ही काय केले पाहिजे, आणि कोणत्या आशेस्तव?

^१७ यहोवावर भाव ठेवण्याचे उत्तेजन दिले जाते, की तो इस्राएलांचा, अहरोनाच्या याजकीय घराण्याचा व सर्व जे देवाचे भय बाळगतात त्यांचा साहाय्यकर्ता व रक्षात्मक ढालीप्रमाणे आहे. (स्तोत्रसंहिता ११५:९-११) यहोवाचे भय धरणाऱ्‍या, आम्हाला देवाबद्दल खोल आदरभाव आहे, व त्याला नाराज करण्याची सुदृढ भीती आम्हाठायी आहे. ‘आकाश व पृथ्वी ही निर्माण करणारा’ त्याच्या निष्ठावंत सेवकांना आशीर्वाद देतो याचा आम्हाला विश्‍वास आहे. (वचने १२-१५) स्वर्ग त्याच्या सिंहासनाची जागा आहे, परंतु देवाने पृथ्वीला त्याच्या निष्ठावंत व आज्ञाकारी मानवजातीचे चिरकालिक घर बनविले आहे. शांत, अचेतनावस्थेत असल्यामुळे मृत लोक यहोवाची स्तुति करू शकत नाहीत, आपण जीवंतांनी त्याची पूर्णपणे उपासना केली पाहिजे व निष्ठावंतपणा दाखविला पाहिजे. (उपदेशक ९:५) जे यहोवाचे स्तवन करतील केवळ तेच सार्वकालिक जीवनाचा आनंद उपभोगू शकतील व “परमेश्‍वराचा [याह, न्यू.व.] धन्यवाद सर्वकाळ” करू शकतील, व “सर्वकाळ” त्याच्याविषयी चांगले बोलत राहतील. तर मग जे “परमेश्‍वराचे [यहोवा, न्यू.व.] स्तवन करा!” हे उत्तेजन ऐकत आहेत त्यांच्यासोबत आपण निष्ठावंतपणे राहू या.—स्तोत्रसंहिता ११५:१६-१८.