१६. यहुद्यांच्या कोणत्या प्रघातामुळे शपथ घेणे निरर्थक बनले होते, आणि येशूने याबद्दल कोणती भूमिका ग्रहण केली?

^१६ येशूने अगदी त्याच सुरात पुढे म्हटलेः “‘खोटी शपथ वाहू नको,’ . . .  म्हणून प्राचीन लोकांस सांगितले होते हेही तुम्ही ऐकले आहे. मी तर तुम्हास सांगतो, ‘शपथ म्हणून वाहूच नका.” या काळापावेतो यहुदी शपथेचा भंग करीत होते आणि काहीही न करता येणाऱ्‍या युक्‍तीबाज गोष्टीसाठी ते खूप शपथा घेत. पण येशूने म्हटलेः “शपथ म्हणून वाहूच नका . . . तुमचे बोलणे होय तर होय, किंवा नाही तर नाही, एवढेच असावे.” त्याने दाखविलेला नियम सरळ होताः सर्वदा सत्य असा, आपल्या शब्दांची खात्री देण्यासाठी शपथेची पुष्टी जरुरीची नाही. महत्त्वपूर्ण गोष्टीसाठी शपथा राखून ठेवा.—मत्तय ५:३३-३७; पडताळा करा २३:१६-२२.

२०. मोशाचे नियमशास्त्र दूर लोटण्याऐवजी येशूने त्यातील प्रभाव कसा विस्तृत व खोल केला व त्याला अधिक श्रेष्ठ दर्जावर कसे ठेवले?

^२० येशूने जेव्हा नियमशास्त्रातील भागांचा उल्लेख केला व असे म्हटले की, “मी तर तुम्हास सांगतो,” तेव्हा तो मोशेचे नियमशास्त्र बाजूला सारुन त्याऐवजी दुसऱ्‍या कशाचा पर्याय सुचवीत नव्हता. तसे नाही, तर तो नियमशास्त्रामागील आत्म्याची स्पष्टता करून त्याची शक्‍ती खोल व विस्तृत करीत होता. बंधुत्वाचा श्रेष्ठ नियम, राग वागवीत राहणे ही गोष्ट खून करण्यासमान असल्याचे दाखवत होता. शुद्धतेचा श्रेष्ठ नियम, सतत कामुकता बाळगणे व्यभिचार करण्यासमान आहे म्हणून धिक्कारतो. विवाहाचा श्रेष्ठ नियम पोरकटपणे सूटपत्र देण्याला व्यभिचारी विवाहाप्रत नेणारा मार्ग या नात्याने धिक्कारतो. सत्याचा श्रेष्ठ मार्ग सतत शपथा घेत राहणे जरुरीचे नाही असे दाखवतो. सौम्यतेचा श्रेष्ठ नियम जशास तसे वागणूकीला दूर सारतो. प्रीतीचा श्रेष्ठ नियम ईश्‍वरी प्रेमाचे आव्हान करतो, ज्याला कसल्याही मर्यादा नाहीत.