खरे ख्रिश्‍चन “अधिकाराला आड” येत नाही

३, ४. (अ) क्रांतीकारी हालचाली करणारे तथाकथित ख्रिश्‍चन कोणत्या तत्वांचे उल्लंघन करीत आहेत? (ब) एका माणसाने यहोवाच्या साक्षीदारांविषयी काय शोधून काढले?

^३ पहिल्या शतकात, येशूने आपल्या अनुयायांविषयी असे म्हटले होतेः “जसा मी जगाचा नाही, तसे तेही जगाचे नाहीत.” (योहान १७:१४) स्वतःला ख्रिश्‍चन म्हणविणारा जो कोणी क्रांतीकारी चळवळींना चालना देतो तो जगाचा अधिकतेने भाग बनत असतो. तो येशूचा अनुयायी राहात नाही; तसेच तो “वरिष्ठ अधिकाऱ्‍यांस मान्य” राहात नाही. (रोमकर १३:१) तेव्हा अशा व्यक्‍तीने प्रेषित पौलाची ही सूचना नीटपणे लक्षात घेतली पाहिजे की, “जो अधिकाराला आड येतो तो देवाच्या व्यवस्थेस आड येतो; आणि आड येणाऱ्‍यांस दंड प्राप्त होईल.”—रोमकर १३:२.

^४ उलटपक्षी, यहोवाचे साक्षीदार ख्रिस्ती धर्मराज्यातील लोकांसारखे शस्त्रसिद्ध हिंसाचारात सहभागी होत नाहीत. युरोपातील एका माणसाला ते दिसून आले. तो म्हणतोः “धर्म व राजकारण यांनी जे निर्मिले ते पाहून मी प्रस्थापित अशा समाजव्यवस्थेला उलटविण्याचा विडा उचलला. मी दहशतवाद्यांच्या गटात सामील झालो आणि सर्व प्रकारच्या शस्त्रांस्त्रांचा वापर कसा करावा याची तालीम घेतली. शस्त्रे हाती घेऊन मी बऱ्‍याच चोऱ्‍या केल्या. माझे जीवन सतत धोक्यात होते. वेळ गेला तसे आम्हाला कळले की, आम्ही आमची लढत निष्फळ देत होतो. मी फारच हताश झालो, माझ्या जीवनात आता काही अर्थ राहिला नाही ही भावना मला सारखी सतावीत होती. मग, एका साक्षीदाराने आमचे दार ठोठावले. तिने मला देवाच्या राज्याविषयी सांगितले. मी तिला म्हटले की, हा माझ्या वेळेचा अपव्यय आहे, तिने माझ्या बायकोसोबत बोलावे. तिने ते केले, आणि आमच्या घरी पवित्र शास्त्राचा अभ्यास सुरु करण्यात आला. सरतेशेवटी, मीही अभ्यासाला बसण्यास राजी झालो. मानवजातीला वाईटाकडे प्रवृत्त करणाऱ्‍या शक्‍तींची जेव्हा मला समज घडली तेव्हा मला किती मोकळे वाटायला लागले ते शब्दात सांगता येणार नाही. देवराज्याच्या अद्‌भुत अभिवचनाने मला एक आशा दिली आणि जीवनात उद्देश दिला.”

५. ख्रिस्तीजन वरिष्ठ अधिकाऱ्‍यांच्या अधीन शांतपणे का राहतात, व हे कोठपर्यंत असेल?

^५ ख्रिस्तीजन देवाचे व ख्रिस्ताचे वकील वा प्रतिनिधी आहेत. (यशया ६१:१, २; २ करिंथकर ५:२०; इफिसकर ६:१९, २०) यामुळेच ते जगाच्या झगड्यात तटस्थ राहतात. काही राजकीय व्यवस्था दुसऱ्‍यांपेक्षा अधिक आर्थिकदृष्ट्या यशस्वी दिसत असल्या, तसेच काही इतरांपेक्षा अधिक स्वातंत्र्य देणाऱ्‍या असल्या तरी ख्रिश्‍चन कोणा व्यवस्थेची दुसऱ्‍यापेक्षा श्रेष्ठ अशी वर्गवारी करीत नाहीत, किंवा तसे उत्तेजन देत नाहीत. सर्व व्यवस्था अपूर्ण आहेत हे त्यांना ठाऊक आहे. देवाचे राज्य यांना आपल्या ताब्यात घेईपर्यंत त्या ‘देवाची व्यवस्था’ अशा आहेत. (दानीएल २:४४) या कारणास्तव, ख्रिस्तीजन देवाच्या राज्याची सुवार्ता घोषित करून इतरांच्या चिरकालिक कल्याणास हातभार लावण्याच्या प्रयत्नात असता ते वरिष्ठ अधिकाऱ्‍यांच्या अधीन शांतपणे राहतात.—मत्तय २४:१४; १ पेत्र ३:११, १२.

७. कोणी कायदा मोडल्यास त्याला शिक्षा करण्याचा अधिकार कोणाचा आहे, व का?

^७ आमच्या सरकारच्या कायद्यांचाही हेतू असाच आहे असे बहुतेक म्हणतील. तो हेतू म्हणजे नागरिकांचे कल्याण व समाजात सुव्यवस्था राखणे. यासाठीच ते खूनी माणसाला व चोराला शिक्षा करतात व वेगमर्यादा तसेच वाहने उभी करण्याविषयीचे नियम देतात. जे हेतुपुरस्सर या नियमांचे उल्लंघन करतात ते अधिकारास आड येतात आणि अशांना “दंड प्राप्त होईल.” दंड, कोणाकडून? देवाकडूनच असे नाही. येथे ज्या ग्रीक शब्दाचा अनुवाद देण्यात आला आहे तो यहोवाकडील न्यायदंडापेक्षा मुलकी व्यवस्थेच्या दंडास सूचित करतो. (पडताळा १ करिंथकर ६:७.) जो बेकायदेशीरपणे वागतो त्याला शिक्षा करण्याचा अधिकार वरिष्ठ अधिकाऱ्‍याला आहे.