Il-​Ġlieda Għal Post “Qaddis”

NHAR il-​15 taʼ Lulju, 1099, l-​Ewwel Kruċjata, awtorizzata mill-​papa taʼ Ruma, laħqet il-​mira tagħha li tieħu lil Ġerusalemm taħt idejha. Il-​massakru kien tal-​waħx! L-​uniċi abitanti li baqgħu ħajjin kienu l-​ħâkem u l-​gwardja persunali tiegħu, wara li tħallset somma kbira taʼ flus b’tixħim. Fil-​ktieb tiegħu The Crusades, il-​membru tal-​kleru Antony Bridge jirrapporta dwar dak li ġralhom il-​bqija taʼ l-​abitanti Misilmin u Lhud: “Meta l-​Kruċjati ngħataw il-​permess li jagħmlu li jridu fil-​belt, huma ma felħux jirreżistu l-​kilba terribbli u immensa għad-​demm. . . . Qatlu lill-​irġiel, lin-​nisa u lit-​tfal kollha li setgħu jsibu fil-​belt . . . Meta ma kien fadal ħadd iktar lil min joqtlu, ir-​rebbieħa marru f’purċissjoni mat-​toroq tal-​belt . . . sal-​Knisja tas-​Santu Sepulkru biex jiżżu ħajr lil Alla.”

Minn dik il-​konkwista tal-​kruċjati ’l hawn, il-​firda bejn il-​Kattoliċi Rumani, l-​Ortodossi tal-​Lvant, u reliġjonijiet oħrajn hekk imsejħin Kristjani kienet sinjal tal-​preżenza tal-​Kristjaneżmu f’Ġerusalemm. Fl-​1850 il-​kontroversja li qamet bejn il-​mexxejja taʼ diversi knejjes, dwar postijiet qaddisin f’Ġerusalemm u l-​inħawi taʼ madwarha kienet fattur ewlieni li wassal għall-​Gwerra tal-​Krimea. L-​Ingilterra, Franza, u l-​Istat Ottoman iġġieldu kontra r-​Russja u nofs miljun ruħ tilfu ħajjithom.

Il-gwerra ma temmitx in-​nuqqas taʼ qbil fil-​Kristjaneżmu rigward Ġerusalemm u l-​postijiet qaddisin tagħha. L-​Ottomani, li dak iż-​żmien kienu jikkontrollaw il-​pajjiż, ipprovaw iġibu s-​sliem billi jaqsmu l-​postijiet qaddisin bejn ir-​reliġjonijiet differenti. “Dan il-​prinċipju,” jispjega Dr. Menashe Har-el fil-​ktieb tiegħu This Is Jerusalem, “ġie aċċettat . . . mill-​Ġnus Magħquda permezz tar-​Riżoluzzjoni tat-​Tqassim taʼ Novembru 1947. B’hekk din hija parti mil-​liġi internazzjonali.” B’riżultat taʼ dan, il-​Knisja tas-​Santu Sepulkru nqasmet bħala propjetà bejn il-​Kattoliċi Rumani, l-​Ortodossi Griegi, l-​Armenjani, is-​Sirjani, u l-​Kopti. Finalment, l-​Etjopjani qed jitolbu li jingħataw bi dritt il-​parti tagħhom minn din il-​knisja billi xi membri tagħhom qed jgħixu f’għerejjex fuq il-​bejt. Ħafna jqisu l-​Knisja tas-​Santu Sepulkru bħala l-​iktar post qaddis tal-​Kristjaneżmu. Hija mimlija b’niċeċ, xbihat, u ikoni. Post ieħor hekk imsejjaħ qaddis, il-​Kalvarju taʼ Gordon, jiġi meqjum minn xi Protestanti bħala l-​post fejn jaħsbu li Ġesù nqatel u ndifen.

Żmien twil ilu Ġesù qal lil waħda mara li kienet temmen f’postijiet qaddisin: “Jiġi żmien meta mhux fuq din il-​muntanja taduraw lill-​Missier, anqas f’Ġerusalemm. . . . Dawk li tassew jaduraw jibdew jaduraw lill-​Missier fl-​ispirtu u l-​verità.” (Ġwann 4:21-24) B’hekk, il-​Kristjani veri ma jadurawx lil xi postijiet qaddisin. Il-​qerda taʼ Ġerusalemm infidila mill-​eżerċti Rumani fis-​sena 70 E.K. qiegħda hemm bħala twissija għall-​Kristjaneżmu. L-​idolatrija, il-​firdiet, u l-​ħtija tad-​demm tiegħu jgiddbu l-​istqarrija tiegħu li hu Kristjan. Għalhekk, se jsofri d-​destin li Alla bassar għar-​reliġjonijiet kollha li jifformaw lil Babilonja l-​Kbira.—Apokalissi 18:2-8.